АПОСТОЛМУД 22

1– Эцкнр, ахнр-дүүнр! Бийән харсх үг нанд ѳгтн. 2Терүг еврейин келәр келҗәхиг соңсчкад, тедн оньган ѳгцхәв. 3– Би еврейв. Киликьян Тарс балһснд һарлав. Болв Ерусалим балһснд ѳсәд бослав. Мана эцкнрин закана туск гүн сурһуль Гамалилас авлав. Тадниг эндр бийән Бурхнд нерәдснлә әдләр би урднь тиигҗ йовлав. 4Исусин номиг дахад йовсн улсиг би үктлнь кѳѳһәд зовадг биләв. Залус болн гергчүд бәрҗ авад бәрәнд бәрүлүв. 5Энүнә герчнр ода – ах гелң болн Деед хург кевтән. Дамаскд бәәх ахнрт нерәдсн бичг би теднәс авлав. Тиигәд би тиигәрән одад, тер улсиг бәрәд күләд, Ерусалим тал засглхар, авч ирхәр йовлав. 6Һал үдлә мини хаалһдм Дамаскд күрч йовхлам, генткн теңгрәс күчтә герл асад, намаг герлткв. 7Би һазрт унн келҗәх ду соңсв: «Шаул, Шаул! Яһад чи Намаг кѳѳһәд йовнач?» 8«О, Деед Эзн, кенвчи?» – гиҗ би сурлав. «Би Назаретин Исусв. Чи Намаг кѳѳҗ йовнач», – гиҗ тер хәрү ѳглә. 9Нанла хамдан йовсн улс бас герл үзлә. Болв Нанд келҗәсн дууг тедн соңссн уга. 10«О, Деед Эзн, яахмб ода?» – гиҗ би сурв. «Босад Дамаск ор. Тенд чамд ю кехинь йилһәд келх», – гиҗ Деед Эзн келнә. Күчтә герл мини нүдиг цәәлһчкв. 11Мини нѳкдмүд намаг һарасм авад, Дамаскур кѳтләд ирв. 12Тенд нан тал Хананий гидг нертә күн ирнә. Закаг цеврәр бәрдгтнь тенд бәәсн евреймүд цугтан терүг күндлдг бәәҗ. 13Нан тал ѳѳрдәд Мини хаҗуд тер зогсад иигҗ келлә: «Шаул, ахм, нүдндчнь харан ортха!» Тер кемләнь би үздг болад, нанд үг келсн күүг үзв. « 14Мана ѳвкнрин Бурхн чамаг шүүҗ авч. Чи Терүнә санан-седклиг меддгәр, үннч Күүг үздгәр, Түүнә эврән келсн үгинь соңсдгар шүүҗ авв. 15Эврән үзсн, соңссн тоотарн олн улст герч болхич. 16Бичә уд! Босад уснд кирслгдәд, килнцән бийәсн һарһад, Деед Эзн Исусин нер дууд», – гив. 17Дәкәд би Ерусалимур хәрҗ ирв. Энд һол сүмд мѳргүл кеҗәхлә, нанд үзгдл үзгдв. 18Би Деед Эзиг үзв. Тер нанд иигҗ келв: «Ерусалимас шулуһар йов. Энд Мини тускар келсн чини герчллһиг эдн учртан авшго», – гив. 19Тиигхлә би: «Эн улстн намаг хурлмуд эргәд, Танд итксн улсиг гүвдәд бәрҗ йовсиг меднә. 20Чини герч Степана цусн асхрҗасн цагт би тенд зогсҗалав. Би тиим йовдл тавлад, алачнрин хувц манҗалав», – гив. 21Тиигәд Деед Эзн нанд: «Йов! Би чамаг холд буру номта улс тал илгәхв», – гив. 22Иигҗ келҗәтл олн улс Павелыг оньһҗ соңсҗала. Зуг сүүлин үгин хѳѳн тедн шуугад хәәкрцхәв. – Уга кетн энүг һазр деерәс! Әмд бәәх йосн уга! – гив. 23Тедн хәәкрлдәд, эврәннь хувцсан тәәлҗ хайлдад, шора цацлдв. 24Павелыг цергин бәәшңд орултха гисн заквр цергин ахлач ѳгнә. Дәкәд терүг малядад, олн улс юн учрар энүнд дурго болҗахинь сурвр кехиг бас закна. 25Павелыг цокхар седәд күлхлә, тер хаҗудан зогсҗасн цергин ахмд келнә: – Зарһ кеһәд уга бәәҗ Римин иргниг гүвдҗ болдви? 26Цергин ахмд келсинь соңсад, ахлачд одад зәңглнә. – Тадн юн гидг юм һарһҗахмт? Энтн Римин иргн бәәҗ, – гиҗ тер келнә. 27Ахлач Павел тал ирәд сурна: – Чи йосндан Римин иргн болҗахмбчи? – Э, э, – гиҗ тернь хәрү ѳгнә. 28Тиигхлә, ахлач: – Римин иргн болхин тѳлә би йир ик мѳңг ѳгләв, – гиҗ келнә. – Би болхла тиимәр тѳрҗв, – гиҗ Павел хәрү ѳгнә. 29Терүнәс сурлһ авх улс, тер дарунь йовҗ одна. Римин иргниг цевд бәрсндән ахлач бас әәмсв. 30Маңһдуртнь ахлач Павелыг цевәс сулдхад, юн учр деерәс евреймүд энүг гемшәҗәхинь медхәр седнә. Энүнә тѳлә тер ах гелңгүдиг болн Деед хург цуглулна. Дарунь Павелыг орулад, теднә ѳмн зогсана.

will be added

X\