1 ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์ กลางวันข้าพระองค์ร้องทูล กลางคืนก็อยู่เฉพาะพระพักตร์พระองค์ 2 ขอคำอธิษฐานของข้าพระองค์มาอยู่เฉพาะพระพักตร์ของพระองค์ ขอเงี่ยพระกรรณฟังเสียงร้องทูลของข้าพระองค์ 3 เพราะจิตใจของข้าพระองค์ลำบากเต็มที และชีวิตของข้าพระองค์เข้าใกล้แดนคนตาย 4 ข้าพระองค์ถูกนับเข้ากับบรรดาผู้ที่ลงไปยังหลุมมรณา ข้าพระองค์เป็นเหมือนชายที่ไม่มีกำลัง 5 เหมือนคนที่เขาทิ้งไว้ท่ามกลางคนตาย เหมือนคนถูกฆ่าที่นอนอยู่ในหลุมศพ ที่พระองค์มิได้ทรงระลึกถึงอีก เพราะเขาทั้งหลายถูกพรากจากพระหัตถ์ของพระองค์ 6 พระองค์ทรงวางข้าพระองค์ไว้ที่ก้นบึ้งของหลุมมรณา ในแดนที่มืดและลึก 7 พระพิโรธของพระองค์อยู่บนข้าพระองค์ และพระองค์ทรงโถมทับข้าพระองค์ด้วยคลื่นใหญ่ทั้งสิ้นของพระองค์ เส-ลาห์ 8 พระองค์ทรงให้เพื่อนสนิทของข้าพระองค์เหินห่างจากข้าพระองค์ พระองค์ทรงทำให้ข้าพระองค์เป็นที่รังเกียจแก่เขาทั้งหลาย ข้าพระองค์ถูกขัง ข้าพระองค์จึงออกไปไม่ได้ 9 ดวงตาของข้าพระองค์มัวไปเพราะความทุกข์ ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ทุกวัน ข้าพระองค์ชูมือต่อพระองค์ 10 พระองค์จะทรงทำการอัศจรรย์เพื่อคนตายหรือ? ผู้ตายจะลุกขึ้นยกย่องพระองค์ได้หรือ? เส-ลาห์ 11 เขาประกาศความรักมั่นคงของพระองค์ในหลุมศพหรือ? หรือประกาศความซื่อสัตย์ของพระองค์ในแดนพินาศหรือ? 12 การอัศจรรย์ของพระองค์จะเป็นที่รู้จักกันในความมืดหรือ? และการช่วยกู้ของพระองค์จะเป็นที่รู้จักในแผ่นดินแห่งความหลงลืมหรือ? 13 ข้าแต่พระยาห์เวห์ แต่ข้าพระองค์ทูลขอความช่วยเหลือต่อพระองค์ ในเวลาเช้าคำอธิษฐานของข้าพระองค์ขึ้นไปเฝ้าพระองค์ 14 ข้าแต่พระยาห์เวห์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์? ไฉนพระองค์ซ่อนพระพักตร์เสียจากข้าพระองค์? 15 ตั้งแต่เด็ก ข้าพระองค์ทุกข์ยากและเฉียดตาย ข้าพระองค์ทนต่อความสยดสยองของพระองค์ ข้าพระองค์ท้อแท้ 16 ความเดือดดาลของพระองค์กวาดไปเหนือข้าพระองค์ บรรดาสิ่งที่น่ากลัวจากพระองค์ทำลายข้าพระองค์ 17 พวกมันล้อมข้าพระองค์อย่างน้ำท่วมวันยังค่ำ มันโอบล้อมข้าพระองค์ไว้รอบด้าน 18 พระองค์ทรงให้คนรักและสหายห่างเหินไปจากข้าพระองค์ ความมืดกลายเป็นเพื่อนสนิทของข้าพระองค์
