สดุดี 44

1ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ยินกับหู บรรพบุรุษของพวกข้าพระองค์เล่าให้ฟัง ถึงพระราชกิจซึ่งพระองค์ทรงทำในสมัยของพวกเขา ในสมัยโบราณกาลนั้น 2พระองค์ทรงขับไล่บรรดาประชาชาติออกไปด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง แต่พระองค์ทรงปลูกบรรพบุรุษไว้ พระองค์ทรงทำให้ชาวประเทศทั้งหลายทุกข์ใจ แต่ทรงปล่อยบรรพบุรุษเป็นอิสระ 3เพราะเขาทั้งหลายไม่ได้ยึดแผ่นดินนั้นด้วยดาบของเขาเอง อีกทั้งแขนของเขาก็มิได้นำชัยชนะมาให้ แต่โดยพระหัตถ์ขวา และพระกรของพระองค์ และโดยความสว่างแห่งพระพักตร์ของพระองค์ เพราะพระองค์พอพระทัยเขาเหล่านั้น 4ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของข้าพระองค์ ขอประทานชัยชนะแก่ยาโคบ 5ข้าพระองค์ทั้งหลายดันศัตรูออกไปโดยพระองค์ พวกข้าพระองค์เหยียบบรรดาผู้ที่ต่อสู้ข้าพระองค์ลงโดยพระนามของพระองค์ 6เพราะข้าพระองค์มิได้วางใจในคันธนูของข้าพระองค์ และดาบของข้าพระองค์ก็ช่วยข้าพระองค์ให้รอดไม่ได้ 7แต่พระองค์ได้ทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้พ้นจากศัตรู และทรงให้ผู้เกลียดชังพวกข้าพระองค์อับอาย 8ข้าพระองค์ทั้งหลายอวดถึงพระเจ้าเสมอ และพวกข้าพระองค์จะยกย่องพระนามของพระองค์เป็นนิตย์ เส-ลาห์ 9แต่พระองค์ได้ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลาย และให้พวกข้าพระองค์ขายหน้า และมิได้เสด็จออกไปกับกองทัพของข้าพระองค์ทั้งหลาย 10พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายล่าถอยจากศัตรู และคนที่เกลียดพวกข้าพระองค์ก็ได้ของริบไป 11พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นเหมือนแกะที่ใช้เป็นอาหาร และทรงกระจายพวกข้าพระองค์ไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ 12พระองค์ทรงขายประชากรของพระองค์ไปด้วยราคาถูก ไม่ทรงได้อะไรจากการขายนั้น 13พระองค์ทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นที่เยาะเย้ยของเพื่อนบ้าน เป็นที่ดูถูกและดูหมิ่นแก่ผู้ที่อยู่รอบพวกข้าพระองค์ 14พระองค์ทรงทำให้พวกข้าพระองค์เป็นคำล้อเลียนท่ามกลางบรรดาประชาชาติ เป็นที่หัวเราะท่ามกลางชาวประเทศทั้งหลาย 15ความขายหน้าอยู่ตรงหน้าข้าพระองค์วันยังค่ำ และความอับอายคลุมหน้าข้าพระองค์ไว้ 16เนื่องด้วยเสียงของคนเยาะเย้ยและคนด่าทอ เนื่องด้วยศัตรูและผู้แก้แค้น 17สิ่งทั้งปวงนี้เกิดกับข้าพระองค์ทั้งหลาย แม้ว่าพวกข้าพระองค์ไม่ได้ลืมพระองค์ หรือทำผิดต่อพันธสัญญาของพระองค์ 18จิตใจของข้าพระองค์ทั้งหลายก็มิได้หันเห ย่างเท้าของพวกข้าพระองค์ก็มิได้พรากจากพระมรรคาของพระองค์ 19พระองค์ยังทรงบดขยี้ข้าพระองค์ทั้งหลายในที่ของหมาป่า และคลุมพวกข้าพระองค์ไว้ด้วยเงามัจจุราช 20ถ้าข้าพระองค์ทั้งหลายได้ลืมพระนามพระเจ้า หรือพนมมือของตนไหว้พระอื่น 21พระเจ้าจะไม่ทรงทราบเรื่องนี้หรือ? เพราะพระองค์ทรงทราบความลึกลับของจิตใจ 22เพราะเห็นแก่พระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกฆ่าวันยังค่ำ และถูกนับว่าเป็นแกะสำหรับเอาไปฆ่า 23ข้าแต่องค์เจ้านาย ขอทรงตื่นเถิด ไฉนบรรทมอยู่? ขอทรงตื่นขึ้นเถิด ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เป็นนิตย์ 24ไฉนพระองค์ซ่อนพระพักตร์เสีย? ไฉนทรงลืมความทุกข์ยากและการที่ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกบีบบังคับ? 25เพราะจิตใจข้าพระองค์ทั้งหลายโน้มถึงผงคลี ร่างกายของพวกข้าพระองค์เกาะติดดิน 26ขอทรงลุกขึ้นมาช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายเถิด ขอทรงไถ่พวกข้าพระองค์เพื่อเห็นแก่ความรักมั่นคงของพระองค์

will be added

X\