สดุดี 137

1ณ ริมฝั่งลำน้ำแห่งบาบิโลน ที่นั่นเรานั่งลง ร่ำไห้เมื่อระลึกถึงศิโยน 2เราแขวนพิณเขาคู่ของเรา ไว้ที่ต้นหลิว 3เพราะที่นั่นผู้ที่จับเราเป็นเชลย เรียกให้เราร้องเพลง และผู้ที่กดขี่เรา ต้องการให้สนุกสนาน กล่าวว่า "จงร้องเพลงศิโยนสักบทหนึ่งให้เราฟัง" 4เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ได้อย่างไร? ที่ในแผ่นดินต่างด้าว 5เยรูซาเล็มเอ๋ย ถ้าข้าลืมเธอ ก็ขอให้มือขวาของข้าลืมฝีมือเสีย 6ขอให้ลิ้นเกาะติดเพดานปาก ถ้าข้าไม่ระลึกถึงเธอ ถ้าข้ามิได้ตั้งเยรูซาเล็มไว้เหนือความยินดีสูงสุดของข้า 7ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงระลึกถึงสิ่งที่คนเอโดมทำในวันที่เยรูซาเล็มแตก พวกเขาพูดว่า "จงทลายมัน จงทลายมัน จนถึงรากถึงโคนของมันเลย" 8ธิดาแห่งบาบิโลนเอ๋ย เจ้าจะต้องถูกล้างผลาญ ผู้ที่ตอบแทนเจ้าให้สาสมกับที่เจ้าได้ทำกับเราก็เป็นสุข 9ผู้ที่เอาลูกเด็กเล็กแดงของเจ้า เหวี่ยงกระแทกลงกับก้อนหินก็เป็นสุข

will be added

X\