สดุดี 104

1จิตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระยาห์เวห์ ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ พระองค์ใหญ่ยิ่งนัก พระองค์ทรงพระสิริและความสง่างามเป็นฉลองพระองค์ 2ผู้ทรงคลุมพระองค์ด้วยแสงสว่างดุจอาภรณ์ ผู้ทรงขึงฟ้าสวรรค์ออกดังขึงม่าน 3ผู้ทรงวางคานที่ประทับอันสูงของพระองค์ไว้ในน้ำ ผู้ทรงใช้เมฆเป็นราชรถ ผู้ประทับไปบนปีกของลม 4ผู้ทรงใช้ลมเป็นทูตสื่อสาร ทรงใช้ไฟที่ลุกโชนเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ 5พระองค์ทรงตั้งแผ่นดินโลกไว้บนรากฐานของมัน เพื่อมิให้มันสั่นคลอนเป็นนิตย์นิรันดร์ 6พระองค์ทรงคลุมมันไว้ด้วยน้ำลึกอย่างคลุมด้วยเครื่องนุ่งห่ม น้ำอยู่เหนือภูเขา 7เมื่อพระองค์ทรงกำราบ น้ำนั้นก็หนีไป พอได้ยินเสียงฟ้าร้องของพระองค์ มันก็วิ่งไป 8ไหลขึ้นภูเขา ไหลลงหุบเขาไป ไหลไปยังที่ซึ่งพระองค์ทรงกำหนดไว้ให้อยู่นั้น 9พระองค์ทรงวางขอบเขตมิให้มันข้าม เพื่อมิให้มันคลุมแผ่นดินโลกอีก 10พระองค์ทรงทำให้น้ำพุพลุ่งขึ้นมาในหุบเขา น้ำนั้นก็ไหลไปตามหว่างเขา 11ให้บรรดาสัตว์ป่าได้ดื่ม และให้ลาป่าดับความกระหายของมัน 12ที่ริมน้ำนั้น นกในอากาศจึงได้มีที่อาศัย มันร้องอยู่ท่ามกลางกิ่งไม้ 13พระองค์ทรงรดน้ำภูเขาจากที่ประทับอันสูงของพระองค์ แผ่นดินโลกก็อิ่มด้วยผลแห่งพระราชกิจของพระองค์ 14พระองค์ทรงให้หญ้างอกมาเพื่อสัตว์เลี้ยง และให้ผักแก่มนุษย์ได้เพาะปลูก เพื่อเขาจะทำให้เกิดอาหารจากแผ่นดิน 15และเหล้าองุ่น ซึ่งให้ใจมนุษย์ยินดี น้ำมัน เพื่อทำให้หน้าของเขาทอแสง และอาหาร ซึ่งเสริมเรี่ยวแรงแก่ใจมนุษย์ 16บรรดาต้นไม้ของพระยาห์เวห์ได้อิ่มหนำ คือต้นสนสีดาร์แห่งเลบานอน ซึ่งพระองค์ได้ทรงปลูกไว้ 17นกสร้างรังของมันอยู่ในนั้น ส่วนนกยางมีต้นสนสามใบเป็นบ้านของมัน 18ภูเขาสูงเป็นของเลียงผา หินเป็นที่ลี้ภัยของตัวกระจงผา 19พระองค์ทรงตั้งดวงจันทร์ให้กำหนดฤดู ดวงอาทิตย์รู้จักเวลาตกของมัน 20พระองค์ทรงให้เกิดความมืด และนั่นเป็นกลางคืน ในเวลาเช่นนั้น สัตว์ทั้งสิ้นของป่าไม้คลานออกมา 21สิงโตหนุ่มคำรามหาเหยื่อ และแสวงหาอาหารของมันจากพระเจ้า 22เมื่อดวงตะวันขึ้น มันก็ไปเสีย ไปนอนอยู่ในถ้ำของมัน 23มนุษย์ก็ออกไปทำงานของเขา ไปทำภารกิจของเขาจนเวลาเย็น 24ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระราชกิจของพระองค์มากมายจริงๆ พระองค์ทรงสร้างทุกสิ่งด้วยพระปัญญา แผ่นดินโลกเต็มไปด้วยสิ่งที่ทรงสร้าง 25ทะเลอยู่ข้างโน้น ทั้งใหญ่และกว้าง ในนั้นมีสิ่งเคลื่อนไหวนับไม่ถ้วน คือสิ่งมีชีวิตทั้งเล็กและใหญ่ 26กำปั่นแล่นไปโน่นแน่ะ และเลวีอาธานที่พระองค์ทรงสร้างไว้ให้เล่นในนั้น 27สิ่งทั้งหมดนี้แหงนหาพระองค์ เพื่อให้พระองค์ประทานอาหารแก่มันตามเวลา 28เมื่อพระองค์ประทาน มันก็เก็บไป เมื่อพระองค์แบพระหัตถ์ออก มันก็อิ่มหนำด้วยของดี 29เมื่อพระองค์ซ่อนพระพักตร์เสีย มันก็ลำบากใจ เมื่อพระองค์ทรงเอาลมหายใจมันไปเสีย มันก็ตาย และกลับเป็นผงคลี 30เมื่อพระองค์ทรงส่งลมหายใจของพระองค์ออกไป มันก็ถูกสร้างขึ้นมา และพระองค์ก็ทรงเปลี่ยนโฉมหน้าของพื้นดินเสียใหม่ 31ขอพระสิริของพระยาห์เวห์ดำรงอยู่เป็นนิตย์ ขอพระยาห์เวห์ทรงยินดีในบรรดาพระราชกิจของพระองค์ 32พระองค์ทอดพระเนตรโลก มันก็สั่นสะท้าน พระองค์ทรงแตะต้องภูเขา มันก็มีควันขึ้นมา 33ข้ามีชีวิตอยู่ตราบใด ข้าจะร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์ ขณะข้ายังเป็นอยู่ ข้าจะร้องเพลงสดุดีถวายพระเจ้าของข้า 34ขอให้การภาวนาของข้าเป็นสิ่งที่พอพระทัย ข้ายินดีในพระยาห์เวห์ 35ขอให้คนบาปถูกผลาญเสียจากแผ่นดินโลก และขออย่าให้มีคนอธรรมอีกเลย จิตใจของข้าเอ๋ย จงถวายสาธุการแด่พระยาห์เวห์ สรรเสริญพระยาห์เวห์

will be added

X\