สุภาษิต 7

1ลูกเอ๋ย จงรักษาถ้อยคำของข้า จงสะสมบัญญัติของข้าไว้กับเจ้า 2จงรักษาบัญญัติของข้า และมีชีวิตอยู่ จงรักษาคำสอนของข้าอย่างกับแก้วตาของเจ้า 3จงพันมันไว้ที่นิ้วมือของเจ้า จงเขียนมันไว้บนแผ่นจารึกแห่งหัวใจของเจ้า 4จงพูดกับปัญญาว่า "เธอเป็นพี่สาวของฉัน" และจงเรียกความรอบรู้ว่า "ญาติสนิท" 5เพื่อสองสิ่งนี้จะปกป้องเจ้าไว้จากหญิงแพศยา จากหญิงสำส่อนที่พูดจาพะเน้าพะนอ 6เพราะที่หน้าต่างบ้านของข้า ข้าได้มองออกไปตามบานเกล็ด 7ข้าเห็นหนุ่มคนหนึ่งท่ามกลางคนรู้น้อย ข้าพิเคราะห์ดูเขาท่ามกลางคนหนุ่ม เขาไม่มีสามัญสำนึก 8เขากำลังผ่านไปตามถนนใกล้หัวมุมไปบ้านของนาง เขาเดินไปทางบ้านของนาง 9ในเวลาโพล้เพล้ ในเวลาเย็น ในตอนกลางคืนและในความมืด 10และดูสิ หญิงคนหนึ่งมาพบเขา แต่งตัวอย่างโสเภณีและมีหัวใจเจ้าเล่ห์ 11นางจัดจ้านและหัวรั้น เท้าของนางไม่อยู่กับบ้าน 12ประเดี๋ยวอยู่ถนน ประเดี๋ยวอยู่ที่ลานเมือง และนางหมอบคอยอยู่ทุกหัวมุม 13นางฉวยเขาได้และจูบเขา นางพูดกับเขาอย่างหน้าไม่อายว่า 14"ฉันต้องถวายเครื่องศานติบูชา และวันนี้ฉันได้ถวายแก้บนแล้ว 15เพราะฉะนั้นฉันจึงออกมาหาเธอ เสาะหาเธออย่างตั้งใจ และฉันพบเธอแล้ว 16ฉันได้คลุมเตียงของฉันด้วยผ้าคลุม เป็นผ้าลินินสีจากอียิปต์ 17ฉันทำที่นอนของฉันให้หอมด้วยมดยอบ กฤษณา และอบเชย 18มาเถอะ ให้เรามาอิ่มด้วยความรักจนรุ่งเช้า ให้เราสำเริงสำราญกันด้วยความรัก 19เพราะสามีของฉันไม่อยู่บ้าน เขาไปทางไกล 20เขาพกเงินไปถุงหนึ่ง พอวันเพ็ญเขาจึงจะกลับมา" 21นางหว่านล้อมเขาด้วยคำเชิญชวนมากมาย นางชักจูงเขาด้วยคำพูดพะเน้าพะนอ 22เขาก็ติดตามนางไปทันที อย่างวัวตัวผู้ไปสู่การฆ่า หรืออย่างกวางเข้าไปติดกับดัก 23จนลูกธนูปักลึกถึงตับของมัน อย่างนกรนเข้าไปหาบ่วง เขาไม่รู้ว่า นี่มีค่าถึงชีวิต 24ลูกทั้งหลายเอ๋ย บัดนี้จงฟังข้า และจงใส่ใจถ้อยคำจากปากของข้า 25อย่าให้ใจของเจ้าหันไปตามทางของนาง อย่าหลงอยู่ในวิถีของนาง 26เพราะนางได้ฟัดเหยื่อลงเสียเป็นอันมาก เออ คนที่นางฆ่านั้นก็มากมายนับไม่ถ้วน 27บ้านของนางเป็นทางไปสู่แดนคนตาย ลงไปถึงห้องแห่งความตาย

will be added

X\