สุภาษิต 26

1เกียรติไม่คู่ควรกับคนโง่ ดังหิมะในฤดูร้อนและฝนในฤดูเกี่ยว 2นกกระจอกย่อมโผผินและนกนางแอ่นย่อมโบยบินฉันใด คำแช่งสาปอย่างไม่สมควรย่อมไม่เกิดผลฉันนั้น 3แส้สำหรับม้า บังเหียนสำหรับลา และไม้เรียวสำหรับหลังคนโง่ 4อย่าตอบคนโง่ตามความโง่ของเขา เกรงว่าเจ้าจะเป็นเหมือนเขา 5จงตอบคนโง่ตามความโง่ของเขา เกรงว่าเขาจะคิดว่าตัวเองมีปัญญา 6ผู้ที่ส่งข่าวไปด้วยมือของคนโง่ ก็เหมือนตัดเท้าทั้งสองข้างออกและดื่มความรุนแรง 7สุภาษิตที่อยู่ในปากของคนโง่ ก็เหมือนขาของคนพิการที่ห้อยอยู่อย่างไร้ประโยชน์ 8ผู้ที่ให้เกียรติคนโง่ ก็เหมือนคนที่มัดก้อนหินไว้กับสลิง 9สุภาษิตที่อยู่ในปากของคนโง่ ก็เหมือนต้นหนามอยู่ในมือคนขี้เมา 10ผู้ที่จ้างคนโง่หรือคนที่ผ่านมา ก็เหมือนนักธนูที่ยิงทุกคน 11คนโง่ที่ทำความโง่ซ้ำแล้วซ้ำอีก ก็เหมือนสุนัขที่กลับไปหาสิ่งที่มันสำรอกออกมา 12เจ้าเห็นคนที่คิดว่าตัวเองมีปัญญาหรือ? ยังมีความหวังในคนโง่มากกว่าในเขา 13คนเกียจคร้านพูดว่า "มีราชสีห์อยู่ที่ถนน มีสิงโตอยู่ที่ลานเมือง" 14ประตูหันไปมาด้วยบานพับของมันฉันใด คนเกียจคร้านก็ทำอย่างนั้นบนที่นอนของเขาฉันนั้น 15คนเกียจคร้านฝังมือของตนในชาม เขาเหนื่อยที่จะเอามือกลับมาที่ปากของตน 16คนเกียจคร้านเห็นว่าตัวเองมีปัญญากว่า คนเจ็ดคนที่ตอบได้อย่างหลักแหลม 17คนที่ผ่านไปยุ่งเรื่องทะเลาะวิวาทซึ่งไม่ใช่เรื่องของตน ก็เหมือนคนดึงหูสุนัข 18คนบ้าขว้างดุ้นไฟ ลูกธนู และความตายฉันใด 19คนที่ล่อลวงเพื่อนบ้านของตน และกล่าวว่า "ข้าล้อเล่น" ก็ฉันนั้น 20เพราะขาดฟืน ไฟก็ดับ และที่ไหนไม่มีคนซุบซิบนินทา การทะเลาะวิวาทก็หยุดไป 21ถ่านเป็นเชื้อเพลิง และฟืนเป็นเชื้อไฟฉันใด คนที่ชอบทะเลาะก็เป็นเหตุให้การวิวาทลุกลามฉันนั้น 22ถ้อยคำของผู้ซุบซิบนินทาก็เหมือนชิ้นอาหารอร่อย มันลงไปยังส่วนต่างๆ ในร่างกาย 23ปากที่เผ็ดร้อนกับใจชั่ว ก็เหมือนขี้เงินที่เคลือบอยู่บนภาชนะดิน 24คนที่เกลียดผู้อื่น ก็กลบเกลื่อนด้วยวาจา และเก็บการหลอกลวงไว้ภายใน 25เมื่อน้ำเสียงเขาเหมือนมีเมตตาจิต ก็อย่าเชื่อเขา เพราะมีสิ่งน่าเกลียดน่าชังร้อยแปดในใจเขา 26ถึงเขาจะปกปิดความเกลียดชังไว้ด้วยเล่ห์ แต่ความชั่วของเขาจะถูกเปิดโปงในที่ประชุม 27คนที่ขุดหลุมพรางจะตกลงไปเอง คนที่กลิ้งก้อนหินขึ้นไป มันจะกลิ้งกลับมาทับเขาเอง 28ลิ้นมุสาเกลียดพวกที่มันทำลาย และปากป้อยอก็ทำให้พินาศ

will be added

X\