โอบาดีห์ 1

1นิมิตของโอบาดีห์ พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสเรื่องเอโดมดังนี้ว่า พวกเราได้ยินข่าวจากพระยาห์เวห์ ทูตคนหนึ่งถูกส่งไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติให้พูดว่า "จงลุกขึ้นเถิด ให้พวกเราลุกขึ้นทำสงครามกับเอโดม" 2ดูเถิด เราจะทำเจ้าให้เล็กท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ให้เจ้าเป็นที่ดูหมิ่นอย่างมาก 3ใจหยิ่งจองหองของเจ้าได้ล่อลวงเจ้าเอง เจ้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในซอกหิน ที่อาศัยของเจ้าอยู่สูง เจ้ารำพึงอยู่ในใจว่า "ผู้ใดจะทำให้เราลงมายังพื้นดิน" 4แม้ว่าเจ้าเหินขึ้นไปสูงเหมือนนกอินทรี แม้ว่ารังของเจ้าอยู่ในหมู่ดวงดาว เราจะฉุดเจ้าลงมาจากที่นั่น พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ 5ถ้าขโมยเข้ามาหาเจ้า ถ้าพวกปล้นมาในเวลากลางคืน (เจ้าจะถูกทำลายย่อยยับเพียงใด) เขาจะขโมยแค่เพียงพอแก่ตัวมิใช่หรือ? ถ้าคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า เขาจะเก็บโดยเหลือไว้บ้างมิใช่หรือ? 6เอซาวจะถูกปล้นจนหมดตัว สมบัติที่ซ่อนไว้ก็ถูกค้นออกมา 7เพื่อนร่วมสาบานทั้งสิ้นของเจ้าได้ล่อลวงเจ้า พวกเขาขับไล่เจ้าไปถึงพรมแดน พันธมิตรของเจ้าสู้ชนะเจ้าแล้ว ผู้ที่กินอาหารของเจ้าก็วางกับดักเจ้า เรื่องนี้ไม่มีใครทราบเลย 8ในวันนั้น เราเองจะขจัดคนมีปัญญาให้สิ้นไปจากเอโดม และจะเอาความเข้าใจไปจากภูเขาเอซาว พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ 9โอ เทมานเอ๋ย นักรบของเจ้าจะขยาด ดังนั้นแหละ ทุกคนที่มาจากภูเขาเอซาวจะถูกตัดชีวิตด้วยการสังหาร 10เพราะความทารุณที่ทำแก่ยาโคบน้องของเจ้า ความอับอายจะคลุมเจ้าไว้ เจ้าจะถูกตัดขาดเป็นนิตย์ 11ในวันที่เจ้ายืนอยู่ห่างๆ อย่างเฉยเมย ในวันที่คนต่างด้าวขนทรัพย์สมบัติของน้องเจ้าไป และคนต่างชาติเข้ามาทางประตูเมือง พวกเขาจับฉลากเอากรุงเยรูซาเล็มกัน เจ้าก็เหมือนคนเหล่านั้นคนหนึ่ง 12เจ้าไม่ควรมองดูด้วยความพอใจ ในวันที่น้องของเจ้ารับเคราะห์ในเวลานั้น เจ้าไม่ควรเปรมปรีดิ์เย้ยประชาชนยูดาห์ ในวันที่พวกเขาถูกทำลาย เจ้าไม่ควรหัวเราะเยาะหยัน ในวันที่เขาตกทุกข์ได้ยาก 13เจ้าไม่ควรเข้าประตูเมืองแห่งประชากรของเรา ในวันนั้น เมื่อเขาถูกทำลาย เจ้าไม่ควรมองดูด้วยความพอใจในเรื่องภัยพิบัติของเขา ในวันนั้น เมื่อเขาถูกทำลาย เจ้าไม่ควรจะเข้าปล้นทรัพย์สินของเขาไป ในวันนั้น เมื่อเขาถูกทำลาย 14เจ้าไม่ควรยืนสกัดทางแยกของเขา เพื่อจะสังหารพวกหลบหนีของเขา เจ้าไม่ควรมอบผู้รอดมาได้ให้แก่ศัตรูของเขา ในวันที่เขาตกทุกข์ได้ยาก 15เพราะวันแห่งพระยาห์เวห์มาใกล้เพื่อต่อสู้ประชาชาติทั้งสิ้นแล้ว เจ้าทำกับเขาอย่างไร ก็จะมีผู้มาทำกับเจ้าอย่างนั้น การกระทำของเจ้าจะกลับมาตกบนศีรษะของเจ้าเอง 16พวกเจ้าเคยดื่มอยู่บนภูเขาบริสุทธิ์ของเราฉันใด ประชาชาติทั้งสิ้นก็จะดื่มไม่หยุดหย่อนฉันนั้น พวกเขาจะดื่มแล้วกลืนลงไป และจะเป็นอย่างที่ไม่เคยเป็น 17แต่จะมีคนลี้ภัยในภูเขาศิโยน และที่นั้นจะบริสุทธิ์ และพงศ์พันธุ์ของยาโคบจะได้ครอบครอง ดินแดนอันเป็นกรรมสิทธิ์ของเขา 18พงศ์พันธุ์ของยาโคบจะเป็นไฟ พงศ์พันธุ์ของโยเซฟจะเป็นเปลวไฟ และพงศ์พันธุ์ของเอซาวจะเป็นตอข้าว ไฟและเปลวไฟจะเผาผลาญตอนั้น พงศ์พันธุ์ของเอซาวจะไม่รอดชีวิตเลย เพราะว่าพระยาห์เวห์ตรัสแล้ว 19คนเหล่านั้นที่อยู่ในเนเกบจะได้ภูเขาเอซาวเป็นกรรมสิทธิ์ คนเหล่านั้นที่อยู่ในเนินเชเฟลาห์จะได้แผ่นดินฟีลิสเตียเป็นกรรมสิทธิ์ พวกเขาจะยึดแผ่นดินเอฟราอิมและแผ่นดินสะมาเรียเป็นกรรมสิทธิ์ และเบนยามินจะได้กิเลอาดเป็นกรรมสิทธิ์ 20พวกเชลยอิสราเอล ผู้อยู่คานาอันไปจนถึงศาเรฟัท และพวกเชลยชาวเยรูซาเล็มที่อยู่ในเสฟาราด จะได้เมืองต่างๆ ในเนเกบเป็นกรรมสิทธิ์ 21พวกกู้ชาติจะขึ้นไปที่ภูเขาศิโยน เพื่อปกครองภูเขาเอซาว และอำนาจอธิปไตยนั้นจะตกเป็นของพระยาห์เวห์

will be added

X\