1 ผู้โจมตีขึ้นมาต่อสู้กับเจ้าแล้ว จงรักษาป้อมปราการ จงเฝ้าทางไว้ จงคาดเอว จงรวมกำลังไว้ให้หมด 2 (เพราะพระยาห์เวห์ทรงฟื้นฟูความโอ่อ่าตระการของยาโคบ อย่างกับความโอ่อ่าตระการของอิสราเอล แม้ว่าพวกปล้นได้ปล้นเอาไป และได้ทำลายกิ่งก้านของพวกเขา) 3 โล่นักรบของเขาสีแดง ทหารหาญสวมเครื่องแบบสีแดงเข้ม รถรบก็แวบวาบดังประกายเพลิง ในวันเตรียมพร้อม และม้าศึกก็เผ่นโผนไปมา 4 รถรบห้อไปตามถนนอย่างบ้าคลั่ง มันโลดลิ่วไปมาที่ลานเมือง ดูราวกับคบเพลิง และพุ่งไปอย่างสายฟ้าแลบ 5 นายทหารถูกเรียกตัว พวกเขาก็สะดุดเมื่อเดินไป พวกเขารีบรุดไปที่กำแพงเมือง มีเพิงกันอาวุธตั้งขึ้น 6 ประตูทั้งหลายที่แม่น้ำถูกเปิดออก แล้วพระราชวังก็พังทลาย 7 พระราชินีถูกเปลื้องเครื่องทรง และถูกนำไป บรรดาสาวใช้ก็โอดครวญ เสียงพวกนางโศกเศร้าอย่างเสียงนกพิราบ และต่างก็ตีอกของตน 8 นีนะเวห์ก็เหมือนสระน้ำ ที่น้ำไหลออกมา เขาทั้งหลายร้องว่า "หยุด หยุด" แต่ก็ไม่มีใครหันกลับ 9 จงปล้นเงิน จงปล้นทอง มีสมบัติมากมายไม่สิ้นสุด มั่งคั่งด้วยของมีค่าทุกอย่าง 10 หมดตัว อ้างว้าง และร้างเปล่า หัวใจสลายและหัวเข่าก็สั่นคลอน บั้นเอวก็ปวดร้าวไปหมด ใบหน้าทุกคนซีดเซียว 11 ถ้ำสิงห์อยู่ที่ไหน? คือที่เลี้ยงเหล่าลูกสิงห์ ที่ที่สิงห์เคยเดินเข้าไป ที่ที่ลูกของมันเคยอยู่ โดยไม่มีผู้ใดไปรบกวน 12 สิงห์นั้นได้ฉีกอาหารให้ลูกของมันพอกิน และได้คาบคอเหยื่อมาให้พวกเมียของมัน มันสะสมเหยื่อเต็มถ้ำ และสะสมเนื้อที่ฉีกแล้วเต็มรัง 13 พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสว่า ดูเถิด เราต่อสู้เจ้า เราจะเผาบรรดารถรบของเจ้าให้เป็นควัน และดาบจะสังหารเหล่าลูกสิงห์ของเจ้า เราจะกำจัดเหยื่อของเจ้าเสียจากโลก และจะไม่มีใครได้ยินเสียงผู้สื่อสารของเจ้าอีก
