เพลงคร่ำครวญ 5

1ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นแก่ข้าพระองค์ทั้งหลาย ดูเถิด ขอทรงพิจารณาความอดสูของพวกข้าพระองค์ 2มรดกของพวกข้าพระองค์กลับเป็นของพวกต่างชาติ บ้านเรือนของพวกข้าพระองค์เป็นของพวกต่างด้าว 3พวกข้าพระองค์เป็นลูกกำพร้าพ่อ และแม่ของข้าพระองค์เป็นดั่งหญิงม่าย 4น้ำก็ต้องซื้อเขาดื่ม ฟืนก็ต้องซื้อเขาใช้ 5พวกข้าพระองค์ถูกไล่ล่าอย่างกระชั้นชิด ทั้งอ่อนเพลียและไม่ได้พักผ่อนเลย 6พวกข้าพระองค์ยอมจำนนต่ออียิปต์และอัสซีเรีย เพื่อจะได้อาหารกิน 7บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายทำบาปและตายแล้ว พวกข้าพระองค์ต้องรับโทษเพราะบาปของพวกเขา 8พวกทาสปกครองข้าพระองค์ทั้งหลาย ไม่มีผู้ใดช่วยพวกข้าพระองค์ให้พ้นมือของพวกเขาได้ 9พวกข้าพระองค์ได้อาหารมาโดยเสี่ยงชีวิต เพราะผู้ถือดาบในถิ่นทุรกันดาร 10ผิวหนังของพวกข้าพระองค์ก็ร้อนปานเตาอบ เพราะความร้อนแผดเผาแห่งการกันดารอาหาร 11ผู้หญิงในศิโยนถูกขืนใจ รวมทั้งสาวพรหมจารีในเมืองต่างๆ ของยูดาห์ 12เจ้านายต้องถูกมัดมือแขวนไว้ ไม่มีผู้ใดนับถือพวกผู้ใหญ่ 13คนหนุ่มถูกบังคับให้โม่แป้ง และเด็กต้องเดินโซเซเพราะแบกฟืนหนัก 14พวกคนแก่หายไปจากประตูเมือง คนหนุ่มได้หยุดเล่นดนตรีแล้ว 15ความปลาบปลื้มก็หายไปจากใจของพวกข้าพระองค์ การเต้นรำของพวกข้าพระองค์กลายเป็นการไว้ทุกข์ 16มงกุฎได้ร่วงหล่นจากศีรษะพวกข้าพระองค์แล้ว วิบัติแก่พวกข้าพระองค์ เพราะพวกข้าพระองค์ทำบาป 17เพราะเหตุนี้เอง ใจพวกข้าพระองค์จึงอ่อนระอา เพราะสิ่งเหล่านี้ ตาข้าพระองค์จึงมัวไป 18เพราะภูเขาศิโยนรกร้าง สุนัขป่ามาเดินเพ่นพ่านอยู่ที่นั้น 19ข้าแต่พระยาห์เวห์ แต่พระองค์ทรงครอบครองอยู่เป็นนิตย์ พระที่นั่งของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วชาติพันธุ์ 20ไฉนพระองค์ทรงลืมพวกข้าพระองค์เสียเป็นนิตย์? ไฉนทรงทอดทิ้งพวกข้าพระองค์เสียนานดังนี้? 21ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงช่วยพวกข้าพระองค์ให้กลับสู่พระองค์เถิด แล้วพวกข้าพระองค์จะกลับสู่พระองค์ ขอทรงฟื้นวันเวลาของข้าพระองค์ให้เหมือนดังก่อน 22เว้นเสียแต่พระองค์ทรงสลัดพวกข้าพระองค์ทิ้งเสียแล้ว และพระองค์กริ้วพวกข้าพระองค์มากยิ่งนัก

will be added

X\