เพลงคร่ำครวญ 4

1อนิจจา ทองคำก็หมองสี ทองนพคุณก็เปลี่ยนไป อัญมณีศักดิ์สิทธิ์ถูกทิ้งอยู่เกลื่อนกลาด ตามหัวถนนทุกสาย 2บุตรทั้งหลายแห่งศิโยนผู้ล้ำค่า เปรียบได้กับทองบริสุทธิ์นั้น อนิจจา ถูกตีราคาเพียงเท่าหม้อดิน ที่ทำขึ้นด้วยมือของช่างปั้นหม้อ 3แม้หมาป่ายังเอานมออก ให้ลูกของมันดูด แต่ประชาชนของข้าพเจ้าใจร้าย ดุจนกกระจอกเทศในถิ่นทุรกันดาร 4ลิ้นของเด็กอ่อนติดแนบ เพดานปากด้วยความกระหาย พวกเด็กได้ขออาหาร แต่ไม่มีผู้ใดให้เขา 5พวกที่เคยรับประทานอาหารชั้นเลิศ กลับถูกละทิ้งอยู่ตามถนน พวกที่เคยสวมเสื้อสีม่วง กลับต้องนอนบนกองขยะ 6เพราะโทษทัณฑ์ของประชาชนของข้าพเจ้านั้นใหญ่หลวง กว่าโทษของเมืองโสโดม ที่ต้องถูกคว่ำทลายลงในพริบตาเดียว โดยไม่มีมือผู้ใดได้แตะต้องเลย 7พวกเจ้านายนั้นบริสุทธิ์กว่าหิมะ และขาวสะอาดกว่าน้ำนม ผิวพรรณของเขามีเลือดฝาดยิ่งกว่าสีของทับทิม เขามีรูปร่างงามดั่งไพลิน 8บัดนี้หน้าของเขาก็ดำกว่าเขม่า ไม่มีผู้ใดจำเขาได้ตามถนน หนังของเขาเหี่ยวหุ้มกระดูก และซูบราวกับไม้เสียบ 9ผู้ที่ตายด้วยคมดาบยังดีกว่า ผู้ที่ตายด้วยความอดอยาก ซึ่งค่อยๆ ผอมตาย เพราะขาดพืชผลจากไร่นา 10มือของหญิงที่ใจเมตตา กลับเอาลูกของตัวต้มกิน ลูกถูกต้มเป็นอาหาร ในยามที่ความหายนะมาสู่ประชาชนของข้าพเจ้า 11พระยาห์เวห์ทรงบันดาลโทโสออกมาแล้ว พระองค์ได้เทพระพิโรธอันเกรี้ยวกราด และได้ทรงจุดไฟขึ้นในศิโยน ซึ่งเผาผลาญกระทั่งรากฐานของเมืองนั้น 12บรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลก และชาวพิภพทั้งปวงไม่เชื่อว่า คู่อริหรือศัตรูจะได้เข้าไป ในประตูทั้งหลายแห่งเยรูซาเล็ม 13เพราะบาปของพวกผู้เผยพระวจนะของเธอ และเพราะบาปผิดของพวกปุโรหิตของเธอ ที่ได้ทำให้โลหิตของผู้ชอบธรรมไหลออก ท่ามกลางนคร 14เขาทั้งหลายจึงเดินเปะปะอย่างคนตาบอดไปตามถนน ทำให้ตัวเป็นมลทินด้วยโลหิต จนไม่มีผู้ใดสามารถ แตะต้องเสื้อผ้าของเขาได้ 15คนทั้งหลายร้องตะโกนใส่พวกเขาว่า "ไปให้พ้น เจ้าพวกมลทิน ไปให้พ้น ไปให้พ้น อย่ามาถูกต้องนะ" เมื่อเขาเหล่านั้นหนีและพเนจรไป ผู้คนท่ามกลางบรรดาประชาชาติก็กล่าวกันว่า "พวกเขาจะอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้" 16พระยาห์เวห์เองทรงทำให้เขาทั้งหลายกระจัดกระจายไป พระองค์จะไม่สนพระทัยในเขาอีกเลย พวกเขาจึงไม่นับถือพวกปุโรหิต ไม่สำแดงความกรุณาต่อพวกผู้ใหญ่ 17ตาของพวกเราอ่อนล้ามองหา ความช่วยเหลือที่ไร้ค่า พวกเราเฝ้าคอยที่หอเฝ้าของเรา คอยประชาชาติที่ไม่อาจช่วยเราได้ 18พวกเขาสะกดรอยตามพวกเรา จนเราเดินที่ลานเมืองไม่ได้ จุดจบของเราใกล้เข้ามาแล้ว วันเวลาของเราก็ถึงที่สุด เพราะจุดจบของเราได้มาถึง 19พวกที่ไล่จับพวกเราก็เร็วกว่า นกอินทรีในท้องฟ้า พวกเขาไล่กวดเราบนภูเขา เขาซุ่มคอยจับเราในถิ่นทุรกันดาร 20เจ้าชีวิตของเราคือกษัตริย์ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิมไว้นั้น ก็ตกหลุมพรางของเขาทั้งหลายแล้ว คือพระองค์ผู้ที่เรากล่าวถึงว่า "ภายใต้ร่มเงาของพระองค์ เราจะดำรงชีวิตท่ามกลางบรรดาประชาชาติได้" 21โอ ธิดาแห่งเอโดม จงเปรมปรีดิ์และยินดีเถิด คือเธอผู้อาศัยอยู่ในแผ่นดินอูส ถ้วยนั้นจะผ่านมาถึงเธอด้วย เธอจะเมา และจะเปลือยกาย 22โอ ธิดาแห่งศิโยน การลงโทษเพราะบาปผิดของเธอก็ครบแล้ว พระองค์จะไม่ทรงพาเธอไปเป็นเชลยอีกต่อไป โอ ธิดาแห่งเอโดม พระองค์จะทรงลงโทษ เพราะบาปผิดของเธอ พระองค์จะทรงเผยบาปของเธอ

will be added

X\