โยบ 31

1"ข้าได้ทำสัญญากับดวงตาของข้า แล้วข้าจะมองหญิงสาวด้วยใจกำหนัดได้อย่างไร? 2อะไรจะเป็นส่วนที่ข้าได้จากพระเจ้าเบื้องบน และเป็นมรดกที่ข้าได้จากองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์เบื้องสูง? 3มิใช่ความพินาศแก่คนชั่ว และหายนะแก่คนประพฤติชั่วหรือ? 4พระองค์มิทรงเห็นทางของข้า และนับทุกฝีก้าวของข้าหรือ? 5"ถ้าข้าเดินไปกับความเท็จ และเท้าของข้าเร่งไปสู่ความหลอกลวง 6ก็ขอให้เอาข้าชั่งบนตราชูยุติธรรม เพื่อพระเจ้าจะทรงทราบความซื่อสัตย์ของข้า 7ถ้าย่างเท้าของข้าหันออกจากทางนั้น และใจของข้าตามดวงตาข้าไป และถ้ารอยด่างพร้อยใดๆ เกาะติดมือข้า 8ก็ขอให้ข้าหว่าน แต่ให้คนอื่นกิน และขอให้สิ่งที่งอกขึ้นเพื่อข้าถูกถอนรากเอาไป 9"ถ้าใจของข้าถูกล่อชวนไปหาผู้หญิง และข้าได้ซุ่มอยู่ที่ประตูเพื่อนบ้านของข้า 10ก็ขอให้ภรรยาของข้าโม่แป้งให้คนอื่น และให้คนอื่นโน้มทับนาง 11เพราะการกระทำของข้าเป็นเรื่องชั่วช้าน่าอาย และเป็นความผิดอันมีโทษ 12เพราะนั่นจะเป็นไฟผลาญให้ไปถึงแดนพินาศ และจะเผาทุกสิ่งที่ข้าได้มาจนสิ้น 13"ถ้าข้าไม่รับเรื่องของทาสหรือทาสีของข้า เมื่อเขานำมาร้องทุกข์ต่อข้า 14แล้วข้าจะทำอะไรได้ เมื่อพระเจ้าทรงลุกขึ้น? เมื่อทรงสอบถาม ข้าจะทูลตอบพระองค์อย่างไร? 15พระองค์ผู้ทรงสร้างข้าในครรภ์ มิได้ทรงสร้างเขาหรือ? มิใช่พระองค์ผู้เดียวที่ทรงสร้างเราทั้งสองในครรภ์หรือ? 16"ถ้าข้าได้หน่วงเหนี่ยวสิ่งใดๆ ที่คนยากจนอยากได้ หรือทำให้ดวงตาหญิงม่ายหม่นหมอง 17หรือข้ากินอาหารแต่ลำพัง และเด็กกำพร้าไม่ได้กินอาหารนั้นด้วย 18(แต่ความจริง ตั้งแต่เด็กมา ข้าเลี้ยงดูเด็กกำพร้าเหมือนข้าเป็นบิดา และตั้งแต่เกิด ข้าได้เป็นผู้แนะนำหญิงม่าย) 19ถ้าข้าเห็นคนใดพินาศเพราะขาดเสื้อผ้า หรือเห็นคนขัดสนไม่มีผ้าคลุมกาย 20ถ้าเขามิได้อวยพรข้า และเขามิได้อบอุ่นด้วยขนแกะของข้า 21ถ้าข้าข่มเหงเด็กกำพร้า เพราะมีคนช่วยข้าที่ประตูเมือง 22ก็ขอให้กระดูกสะบักหลุดจากบ่าของข้า และให้แขนของข้าหักหลุดจากข้อต่อเถิด 23เพราะข้ากลัวภัยพิบัติจากพระเจ้า และเพราะความโอ่อ่าตระการของพระองค์ ข้าจึงมิอาจทำเช่นนั้นได้ 24"ถ้าข้าให้ทองคำเป็นที่ไว้ใจของข้า หรือพูดกับทองคำนพคุณว่า 'เจ้าเป็นที่วางใจของข้า' 25ถ้าข้าเปรมปรีดิ์เพราะสมบัติมากมายของข้า หรือเพราะมือของข้าได้มามาก 26ถ้าข้าเพ่งดวงตะวันยามส่องแสง หรือดวงเดือนยามเคลื่อนไปอย่างสง่า 27แล้วใจข้าถูกล่อชวนอย่างลับๆ และมือข้าส่งจูบแด่สุริยันจันทรา 28นี่ก็เป็นความผิดด้วย ที่ผู้พิพากษาจะต้องปรับโทษ เพราะข้าคงต้องปฏิเสธพระเจ้าเบื้องบน 29"ถ้าข้าเปรมปรีดิ์เมื่อศัตรูพินาศ หรือลิงโลดเมื่อเหตุร้ายมาทันเขา 30(ข้าไม่ยอมให้ปากของข้าทำบาป โดยขอชีวิตของเขาด้วยคำแช่งสาป) 31ถ้าคนในเต็นท์ของข้ามิได้กล่าวว่า 'ยังมีผู้ใดกินเนื้อที่เขาให้ไม่อิ่ม?' 32(คนต่างถิ่นมิได้ค้างแรมข้างถนน ข้าเปิดประตูบ้านแก่คนเดินทาง) 33ถ้าข้าปิดบังการละเมิดอย่างคนอื่น โดยซ่อนความผิดไว้ในอกของข้า 34เพราะข้ากลัวมวลชน และกลัวว่าวงศ์ตระกูลจะเหยียดหยามข้า ข้าจึงนิ่งเสีย ไม่ออกไปนอกบ้าน 35โอ ข้าอยากให้สักคนหนึ่งฟังข้า (นี่แหละ ลายเซ็นของข้า ขอองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ตอบข้า) โอ ข้าอยากได้สำนวนฟ้องซึ่งคู่ความเขียนขึ้น 36ข้าจะใส่บ่าแบกไปแน่ทีเดียว ข้าจะมัดมันไว้ต่างมงกุฎ 37ข้าจะทูลแจ้งทุกฝีก้าวของข้าแด่พระองค์ ข้าจะเข้าเฝ้าพระองค์โดยมิหวาดกลัว 38"ถ้าที่ดินของข้าร้องกล่าวโทษข้า และร่องไถในนั้นพากันร้องไห้ 39ถ้าข้ากินผลิตผลของมันโดยมิได้เสียเงิน และทำให้เจ้าของที่ดินเดิมนั้นเสียชีวิต 40ก็ขอให้ต้นหนามงอกแทนข้าวสาลี และหญ้าสาบแร้งแทนข้าวบาร์เลย์" จบถ้อยคำของโยบ

will be added

X\