โยบ 21

1แล้วโยบตอบว่า 2"ขอฟังถ้อยคำของข้าให้ดี และให้คำนี้ปลอบใจพวกท่าน 3ขออดทนหน่อย และข้าจะพูด และเมื่อข้าพูดแล้ว ก็เยาะเย้ยต่อไปเถอะ 4ส่วนข้านี้ ข้าบ่นต่อว่ามนุษย์หรือ? ไฉนข้าจึงไม่ควรหุนหัน? 5มองดูข้าซี และจงตกตะลึงเถิด และจงเอามือปิดปาก 6เมื่อระลึกขึ้นมาได้ ข้าก็หวาดผวา และเนื้อตัวข้าสั่นระริก 7ไฉนพวกคนอธรรมจึงมีชีวิตอยู่ เออ จนแก่เฒ่า และเจริญมีกำลังมากขึ้น? 8ลูกหลานของเขาก็ตั้งมั่นคงอยู่ต่อหน้าเขา และเชื้อสายของเขาก็อยู่ต่อหน้าต่อตาเขา 9เรือนของเขาก็ปลอดจากความกลัว และไม้เรียวของพระเจ้าก็ไม่อยู่บนเขา 10พ่อวัวของเขาผสมพันธุ์ ไม่มีพลาด แม่วัวของเขาตกลูก ไม่มีแท้ง 11เขาส่งเด็กเล็กออกไปอยู่อย่างฝูงแพะแกะ และเด็กๆ ของเขาก็เต้นรำ 12เขาร้องเพลงประสานเสียงรำมะนาและพิณเขาคู่ และเปรมปรีดิ์ตามเสียงปี่ 13เขามั่งมีศรีสุขตลอดวันเวลาของเขา และลงไปยังแดนคนตายอย่างสงบ 14เขาทูลพระเจ้าว่า 'ขอไปเสียจากเรา เพราะเราไม่ปรารถนาความรู้ในทางของพระองค์ 15องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์คืออะไร ที่เราจะต้องปรนนิบัติพระองค์? ถ้าเราอธิษฐานต่อพระองค์ เราจะได้ประโยชน์อะไร?' 16ดูเถิด ความเจริญมิได้อยู่ในกำมือพวกเขาหรือ? คำปรึกษาของคนอธรรมอยู่ห่างไกลจากข้า 17"ตะเกียงของคนอธรรมดับบ่อยเท่าใด? ความยากลำบากมาเหนือเขาบ่อยเท่าใด? พระเจ้าทรงแจกจ่ายความเจ็บปวดด้วยพระพิโรธบ่อยเท่าใด? 18เขาเป็นเหมือนฟางที่ลมพัดไป และเป็นเหมือนแกลบที่พายุพัดไปบ่อยเท่าใด? 19ท่านว่า 'พระเจ้าทรงสะสมความบาปชั่วของเขาไว้ให้ลูกหลานของเขา' ขอพระองค์ทรงตอบแทนแก่เขาทั้งหลายเอง เพื่อเขาทั้งหลายจะได้ทราบ 20ขอให้นัยน์ตาของเขาเห็นความพินาศของเขา และให้เขาดื่มพระพิโรธขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ 21เพราะเขาจะสนใจอะไรเกี่ยวกับเชื้อสายที่เกิดมาภายหลัง เมื่อจำนวนเดือนของเขาถูกตัดขาดเสียแล้ว 22ผู้ใดจะอาจสอนความรู้แด่พระเจ้า เมื่อพระองค์ทรงพิพากษาผู้อยู่ในที่สูง? 23คนหนึ่งตายเมื่อยังแข็งแรงเต็มที่ สบายและปลอดภัยทั้งสิ้น 24ตัวของเขาเต็มด้วยน้ำนม และไขกระดูกของเขาก็ชุ่ม 25อีกคนหนึ่งตายด้วยใจขมขื่น ไม่เคยได้ชิมของดี 26เขาทั้งสองนอนลงในผงคลีดินเหมือนกัน และตัวหนอนก็คลุมเขาทั้งสองไว้ 27"ดูเถิด ข้ารู้ความคิดของพวกท่าน และอุบายของท่านที่จะทำผิดต่อข้า 28เพราะท่านว่า 'วังของเจ้านายอยู่ที่ไหน? เต็นท์ซึ่งคนอธรรมอาศัยนั้นอยู่ที่ไหน?' 29ท่านมิได้ถามนักเดินทาง และท่านไม่ได้รับสักขีพยานของเขาหรือ? 30ว่าในคราวที่เกิดภัยพิบัตินั้น คนอธรรมมักรอดได้ ในวันแห่งพระพิโรธ เขาก็ได้รับการช่วยให้พ้น 31ผู้ใดแจ้งวิธีการของเขาให้เขาฟัง? และผู้ใดสนองเขาในสิ่งที่เขาได้ทำ? 32และเมื่อคนหามเขาไปยังหลุมศพ ก็มียามเฝ้าที่อุโมงค์ 33สำหรับเขา ก้อนดินที่หุบเขาก็เบาสบาย คนทั้งปวงตามเขาไป และคนที่ไปข้างหน้าก็นับไม่ถ้วน 34แล้วทำไมท่านจะมาปลอบใจข้าด้วยสิ่งว่างเปล่า? คำตอบของท่านไม่มีอะไรเหลือแล้ว นอกจากการหลอกลวง"

will be added

X\