1 จิตวิญญาณข้าแตกดับ วันเวลาของข้าก็จบลง หลุมศพพร้อมสำหรับข้าแล้ว 2 แน่ละ คนมักเยาะเย้ยก็อยู่รอบข้านี่เอง และดวงตาข้าก็จ้องอยู่ที่การยั่วเย้าของเขา 3 "ขอทรงวางของประกันเพื่อข้าพระองค์กับพระองค์ มีผู้ใดเล่าจะประกันให้ข้าพระองค์? 4 เพราะพระองค์ทรงปิดใจเขา เขาจึงไม่เข้าใจ ฉะนั้นพระองค์จะไม่ทรงให้เขาชนะ 5 ผู้ที่หักหลังเพื่อนเพื่อจะได้ส่วนแบ่ง ดวงตาลูกหลานของเขาจะมืดมัว 6 "พระองค์ทรงทำให้ข้าเป็นขี้ปากชนชาติทั้งหลาย และเขาถ่มน้ำลายรดหน้าข้า 7 ดวงตาของข้ามืดมัวด้วยความโศกสลด และแขนขาของข้าก็บอบบางดังกิ่งไม้ 8 คนเที่ยงธรรมจะตกตะลึงด้วยเรื่องนี้ และคนไร้ผิดจะเร้าตัวขึ้นสู้คนอธรรม 9 คนชอบธรรมจะยึดมั่นอยู่กับทางของเขา และผู้มีมือสะอาดก็จะแข็งแรงยิ่งขึ้น 10 แต่ท่านทุกคน จงกลับมาอีก ข้าจะไม่พบคนมีปัญญาในพวกท่าน 11 วันเวลาของข้าก็ผ่านไป แผนงานของข้าก็แตกหัก คือความปรารถนาในใจของข้านั้น 12 เขาทั้งหลายทำกลางคืนให้เป็นกลางวัน ความสว่างนั้นก็ใกล้เป็นความมืด 13 ถ้าข้าจะมองแดนคนตายให้เป็นบ้านของข้า ถ้าข้าจะกางที่นอนออกในความมืด 14 ถ้าข้าพูดกับหลุมมรณะว่า 'เจ้าเป็นพ่อของข้า' และพูดกับหนอนว่า 'แม่ของข้า' และ 'พี่สาวของข้า' 15 แล้วความหวังของข้าอยู่ที่ไหนเล่า? ผู้ใดจะเห็นความหวังของข้า? 16 มันจะลงไปสู่ประตูแดนคนตายหรือ? เราจะลงไปด้วยกันในผงคลีดินหรือ?
