โยบ 14

1"มนุษย์ที่เกิดมาโดยผู้หญิงก็อยู่แต่น้อยวัน และเต็มไปด้วยความยุ่งยากใจ 2เขาออกมาเหมือนดอกไม้ แล้วก็เหี่ยวแห้งไป เขาหายไปอย่างเงา และไม่ยืนยงคงอยู่ 3แล้วพระองค์ทอดพระเนตรมองคนอย่างนี้หรือ? และทรงนำข้าพระองค์เข้าสู่การพิพากษาโดยพระองค์หรือ? 4ผู้ใดจะเอาสิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งมลทินได้? ไม่มีสักคน 5วันเวลาของเขาถูกกำหนดไว้เสียแล้ว และจำนวนเดือนของเขาก็อยู่กับพระองค์ พระองค์ทรงจำกัดขอบเขตของเขา ไม่ให้เขาผ่านไปได้ 6ฉะนั้น ขอหันพระพักตร์ไปจากเขา เพื่อเขาจะได้พัก เพื่อเขาจะชื่นบานในวันของเขาอย่างลูกจ้าง 7"เพราะสำหรับต้นไม้ก็มีความหวัง ถ้ามันถูกตัดลง มันก็แตกหน่ออีก และหน่ออ่อนของมันจะมีไม่หยุด 8ถึงรากของมันจะแก่อยู่ในดิน และตอของมันจะตายอยู่ในผงคลีดิน 9แต่พอได้กลิ่นอายของน้ำ มันจะแตกตา และแตกกิ่งออกเหมือนต้นไม้อ่อน 10แต่มนุษย์ตายและสิ้นแรง มนุษย์สิ้นลม แล้วเขาอยู่ที่ไหน? 11น้ำขาดไปจากทะเลสาบ แม่น้ำก็เหือดและแห้งไปฉันใด 12มนุษย์ก็นอนลงและไม่ลุกขึ้นอีกฉันนั้น จนท้องฟ้าไม่มีอีก เขาก็ไม่ตื่นขึ้น และปลุกเขาจากหลับก็ไม่ได้ 13โอ อยากให้พระองค์ซ่อนข้าพระองค์ไว้ในแดนคนตาย และปกปิดข้าพระองค์ไว้จนพระพิโรธของพระองค์พ้นไป อยากให้พระองค์กำหนดเวลาให้ข้าพระองค์ และระลึกถึงข้าพระองค์ 14ถ้ามนุษย์ตายแล้ว เขาจะมีชีวิตอีกได้หรือ? ข้าพระองค์จะคอยอยู่ตลอดวันประจำการของข้าพระองค์ จนกว่าการปลดปล่อยข้าพระองค์จะมาถึง 15พระองค์จะทรงเรียก และข้าพระองค์จะทูลตอบพระองค์ พระองค์จะทรงอาลัยอาวรณ์พระหัตถกิจของพระองค์ 16เพราะบัดนี้พระองค์จะทรงนับย่างก้าวของข้าพระองค์ แต่มิได้จ้องจับผิดข้าพระองค์ 17การละเมิดของข้าพระองค์นั้นจะทรงใส่ไว้ในถุงที่ผนึกตรา และจะทรงฉาบทับความผิดของข้าพระองค์ 18"แต่ภูเขาก็ทลายลงและผุพังไป ก้อนหินก็ถูกย้ายไปจากที่ของมัน 19น้ำเซาะหินไปเสีย กระแสน้ำพัดพาผงคลีดินไป พระองค์ทรงทำลายความหวังของมนุษย์เช่นกัน 20พระองค์ทรงชนะเขาเสมอ และเขาก็ล่วงลับไป พระองค์ทรงเปลี่ยนสีหน้าของเขา และทรงส่งเขาไปเสีย 21บรรดาบุตรของเขาได้รับเกียรติ เขาก็ไม่ทราบ เขาทั้งหลายตกต่ำลง เขาก็หาหยั่งรู้ไม่ 22เขารู้สึกเพียงความเจ็บในร่างกายของตน และเขาคร่ำครวญเพื่อตัวเขาเอง"

will be added

X\