เยเรมีย์ 46

1พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะเกี่ยวกับบรรดาประชาชาติ 2เรื่องอียิปต์เกี่ยวกับกองทัพของฟาโรห์เนโคกษัตริย์แห่งอียิปต์ ซึ่งอยู่ที่ริมแม่น้ำยูเฟรติสที่เมืองคารเคมิช และซึ่งเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ตีแตกในปีที่ 4 แห่งรัชกาลเยโฮยาคิมโอรสของโยสิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ว่า 3"จงเตรียมแขนและโล่ และเข้าประชิดสงคราม 4จงผูกอานม้า และขึ้นขี่เถิด จงสวมหมวกเข้าประจำที่ จงขัดหอก จงสวมเสื้อเกราะไว้ 5ทำไมเราเห็นพวกเขาครั่นคร้าม และหันหลังกลับ? นักรบของเขาถูกตีล้มลงและรีบหนีไป พวกเขาไม่เหลียวกลับ ความสยดสยองอยู่ทุกด้าน" พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ 6"คนเร็วก็หนีไปไม่ได้ นักรบก็หนีไปไม่รอด พวกเขาสะดุดและล้มลง ในแดนเหนือข้างแม่น้ำยูเฟรติส 7"นี่ใครกัน? โผล่ขึ้นมาดั่งแม่น้ำไนล์ เหมือนแม่น้ำซึ่งน้ำของมันซัดขึ้น 8อียิปต์โผล่ขึ้นมาดั่งแม่น้ำไนล์ เหมือนแม่น้ำของมันซัดขึ้น เขาว่า 'ข้าจะขึ้น ข้าจะคลุมโลก ข้าจะทำลายเมืองต่างๆ และชาวเมืองนั้นเสีย' 9ม้าทั้งหลายเอ๋ย รุดหน้าไปเถิด รถรบทั้งหลายเอ๋ย เดือดดาลเข้าเถิด จงให้นักรบออกไป คือคนคูชและคนพูตผู้ถือโล่ คนลูดิมผู้ถือและโก่งธนู 10วันนั้นเป็นวันแห่งพระยาห์เวห์จอมทัพ เป็นวันแห่งการแก้แค้น ที่จะแก้แค้นศัตรูของพระองค์ ดาบจะกินจนอิ่ม และดื่มโลหิตของเขาจนเต็มคราบ เพราะพระยาห์เวห์องค์เจ้านายผู้ทรงเป็นจอมทัพทรงเตรียมสัตวบูชา ในแดนเหนือข้างแม่น้ำยูเฟรติส 11ธิดาพรหมจารีแห่งอียิปต์เอ๋ย จงขึ้นไปที่กิเลอาดและไปเอายามา เจ้าได้ใช้ยาเป็นอันมากแล้วแต่ก็ไร้ผล สำหรับเจ้านั้นรักษาไม่หาย 12บรรดาประชาชาติได้ยินถึงความอายของเจ้า และโลกก็เต็มด้วยเสียงคร่ำครวญของเจ้า เพราะว่านักรบสะดุดกันเอง พวกเขาได้ล้มลงด้วยกันทั้งคู่" 13พระวจนะซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสกับเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ เรื่องการมาของเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลน เพื่อจะโจมตีแผ่นดินอียิปต์ ว่า 14"จงประกาศในอียิปต์ และป่าวร้องในเมืองมิกดล จงป่าวร้องในเมืองเมมฟิส และทาปานเหส จงกล่าวว่า 'เข้าประจำที่และเตรียมพร้อม เพราะว่าดาบจะสังหารคนที่อยู่รอบตัวเจ้า 15ทำไมพระอะบิสจึงหนีเสียเล่า? ทำไมรูปวัวผู้ของเจ้าไม่ยืนมั่นอยู่? เพราะว่าพระยาห์เวห์ทรงผลักเขาล้มลง 16ฝูงชนสะดุดและต่างก็ล้มทับกัน และพวกเขาพูดว่า "ลุกขึ้นเถอะ ให้เรากลับไปยังชนชาติของเรา ไปยังแผ่นดินที่เราถือกำเนิดมา ไปจากดาบของผู้บีบบังคับ" 17พวกเขาเรียกฟาโรห์ กษัตริย์แห่งอียิปต์ว่า "ผู้ส่งเสียงดัง ผู้ปล่อยให้โอกาสผ่านไป"~' 18"พระมหากษัตริย์ ผู้ทรงพระนามว่า พระยาห์เวห์จอมทัพ ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด จะมีผู้หนึ่งมา เหมือนภูเขาทาโบร์ท่ามกลางภูเขาทั้งหลาย และเหมือนภูเขาคารเมลข้างทะเล 19เจ้าผู้อาศัยอยู่ในอียิปต์เอ๋ย จงเตรียมข้าวของสำหรับตัวเจ้า เพื่อการถูกกวาดไปเป็นเชลย เพราะว่าเมืองเมมฟิสจะกลายเป็นที่ร้างเปล่า เป็นที่ปรักหักพังปราศจากผู้อาศัย 20"อียิปต์เป็นโคสาวตัวงาม แต่ตัวเหลือบจากทิศเหนือมาจับเธอ 21แม้ว่าพวกทหารรับจ้างที่มาอยู่ท่ามกลางเธอ ก็เหมือนลูกโคที่ได้ขุนไว้ พวกเขาหันกลับและหนีไปด้วยกัน พวกเขาไม่ได้ตั้งมั่นอยู่ เพราะวันแห่งภัยพิบัติได้มาเหนือเขา เป็นเวลาแห่งการลงโทษเขา 22"เธอทำเสียงเหมือนงูที่เลื้อยออกไป เพราะพวกเขาเข้ามาเหมือนกองทัพ และมาสู้กับเธอด้วยขวาน เหมือนคนโค่นต้นไม้ 23พระยาห์เวห์ตรัสว่า พวกเขาจะโค่นป่าของเธอลง แม้ไม่สามารถฝ่าเข้าไปได้ เนื่องจากพวกเขามีจำนวนมากกว่าฝูงตั๊กแตน ที่นับไม่ถ้วน 24ธิดาของอียิปต์จะต้องอับอาย เธอจะถูกมอบไว้ในมือของชนชาติหนึ่งจากทิศเหนือ" 25พระยาห์เวห์จอมทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า "นี่แน่ะ เราจะนำการลงโทษมาเหนือพระอาโมนแห่งเมืองเธเบส ฟาโรห์ อียิปต์ บรรดาพระ และกษัตริย์ทั้งปวงของเมืองนั้น คือมาเหนือฟาโรห์และคนเหล่านั้นที่วางใจในท่าน 26เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือของบรรดาผู้ที่แสวงเอาชีวิตของเขา และในมือของเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนและข้าราชการของท่าน ภายหลังอียิปต์จึงจะมีคนอาศัยอยู่อย่างสมัยก่อน" พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ 27"ยาโคบ ผู้รับใช้ของเราเอ๋ย อย่ากลัวเลย อิสราเอลเอ๋ย อย่าตกใจเลย เพราะนี่แน่ะ เราจะช่วยเจ้าให้รอดจากที่ไกล และช่วยลูกหลานของเจ้าจากแผ่นดินที่พวกเขาเป็นเชลย ยาโคบจะกลับมาและมีความสงบและความสบาย และไม่มีใครทำให้เขากลัว 28ยาโคบ ผู้รับใช้ของเราเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ เราจะทำให้ประชาชาติทั้งสิ้นมาถึงอวสาน คือประชาชาติที่เราได้ขับไล่เจ้าให้ไปอยู่นั้น แต่ส่วนเจ้า เราจะไม่ทำให้ถึงอวสานเสียทีเดียว เราจะตีสอนเจ้าตามขนาด เราจะไม่ปล่อยเจ้าไปโดยไม่ถูกลงโทษเป็นอันขาด"

will be added

X\