Roma 4

1Tungkol kay Abraham na ating ninuno, ano naman ang masasabi natin? Ano ang kanyang karanasan tungkol sa bagay na ito? 2Kung pinawalang-sala siya ng Diyos dahil sa mga mabubuting nagawa niya, may maipagmamalaki sana siya. Ngunit wala siyang maipagmalaki sa paningin ng Diyos. 3Ano ang sinasabi ng kasulatan? “Si Abraham ay sumampalataya sa Diyos; at dahil dito, siya ay itinuring ng Diyos bilang isang taong matuwid.” 4Ang ibinibigay sa taong gumagawa ay hindi itinuturing na kaloob, kundi kabayaran. 5Ngunit ang hindi nananalig sa sariling mga gawa kundi sumasampalataya sa Diyos na nagpapawalang-sala sa makasalanan ay itinuring na matuwid ng Diyos dahil sa kanyang pananampalataya. 6Kaya’t tinawag ni David na mapalad ang taong itinuring na matuwid ng Diyos nang di dahil sa sarili nitong nagagawa. Sinabi niya, 7“Mapalad ang mga taong pinatawad na ang kasalanan, at pinatawad rin sa kanyang mga pagsalangsang. 8Mapalad ang taong hindi na pagbabayarin ng Panginoon sa kanyang mga kasalanan.” 9Ang pagpapala kayang ito’y para lamang sa mga tuli? Hindi! Ito’y para rin sa mga di-tuli. Sinasabi natin batay sa Kasulatan na itinuring na matuwid ng Diyos si Abraham dahil sa kanyang pananampalataya. 10Kailan iyon nangyari? Bago siya tinuli, o pagkatapos? Bago siya tinuli, at hindi pagkatapos. 11Tinuli siya bilang tanda na siya’y itinuring na matuwid ng Diyos, dahil sa pananampalataya niya noong hindi pa siya tuli. Kaya’t siya’y naging ama ng lahat ng sumasampalataya sa Diyos, at sa gayon, sila’y pinawalang-sala rin kahit hindi sila tinuli. 12At siya’y ama rin ng mga tuli, hindi lamang dahil sa kanilang pagiging tuli, kundi dahil sa sila’y sumampalataya ring tulad ng ating ninunong si Abraham noong bago siya tuliin. 13Ipinangako ng Diyos kay Abraham at sa kanyang magiging lahi na mamanahin nila ang buong mundo, hindi dahil sa pagsunod niya sa Kautusan, kundi dahil sa siya’y itinuring na matuwid sa pamamagitan ng kanyang pananampalataya sa Diyos. 14Kung ang pangako ay ipagkakaloob lamang sa mga sumusunod sa Kautusan, walang saysay ang pananampalataya ng tao at walang kabuluhan ang pangako ng Diyos. 15Ang Kautusan ay may kalakip na poot ng Diyos para sa mga lumalabag. Ngunit kung walang kautusan, wala ring paglabag. 16Kaya nga’t sa pananampalataya nababatay ang pangako, upang ito’y maibigay bilang walang bayad na kaloob para sa lahat ng anak ni Abraham; hindi lamang sa mga saklaw ng Kautusan, kundi sa lahat ng sumasampalataya rin tulad ni Abraham. Sapagkat siya ang ama nating lahat, 17gaya ng nasusulat, “Ginawa kitang ama ng maraming bansa.” Ang pangakong ito’y may bisa sa harap ng Diyos na kanyang sinampalatayanan, ang Diyos na nagbibigay-buhay sa mga patay at lumilikha ng mga bagay na hindi pa nalilikha. 18Kahit wala nang pag-asang magkaanak, nanalig pa rin si Abraham na siya’y magiging ama ng maraming bansa, ayon sa sinabi sa kanya, “Sindami ng mga bituin ang iyong magiging lahi.” 19Hindi nanghina ang kanyang pananampalataya kahit uugud-ugod na siya, palibhasa’y isandaang taon na siya noon, at ang kanya namang asawang si Sara ay baog. 20Hindi siya nag-alinlangan sa pangako ng Diyos. Sa halip, lalo siyang tumibay sa kanyang pananampalataya at nagpuri pa sa Diyos. 21Lubos siyang naniniwala na tutuparin ng Diyos ang ipinangako nito. 22Kaya’t dahil sa kanyang pananampalataya, siya’y itinuring ng Diyos bilang isang taong matuwid. 23Ang salitang “itinuring na matuwid” ay hindi lamang para sa kanya, 24kundi para sa atin din naman. Tayo rin ay pawawalang-sala, kung tayo’y sumasampalataya sa Diyos na muling bumuhay kay Jesus na ating Panginoon. 25Siya’y ipinapatay dahil sa ating mga kasalanan at muling binuhay upang tayo’y mapawalang-sala.

will be added

X\