Gawa 27

1Nang mapagpasyahang dapat kaming maglayag papuntang Italia, si Pablo at ang ilan pang bilanggo ay ipinailalim sa pamamahala ni Julio, isang kapitan ng hukbong Romano na tinatawag na “Mga sundalo ng Emperador.” 2Sumakay kami sa isang barkong galing sa Adramicio, papunta sa lalawigan ng Asia, at naglakbay kami kasama si Aristarco, na taga-Tesalonicang nakatira sa Macedonia. 3Kinabukasan, dumaong kami sa Sidon. Naging magaan ang loob ni Julio kay Pablo; pinahintulutan niya itong makadalaw sa kanyang mga kaibigan upang matulungan siya sa kanyang mga pangangailangan. 4Mula roon ay naglakbay kaming muli, at dahil sa pasalungat ang hangin, kami’y namaybay sa gawing silangan ng Cyprus upang kumubli. 5Dumaan kami sa tapat ng Cilicia at Pamfilia, at kami’y dumating sa Mira, isang lunsod ng Licia. 6Ang kapitan ng mga sundalo ay nakakita roon ng isang barkong mula sa Alejandria papuntang Italia, at inilipat niya kami roon. 7Mabagal ang aming paglalakbay. Tumagal ito ng maraming araw, at nahirapan kami bago nakarating sa tapat ng Cinido. Buhat dito’y hindi namin matawid ang kalawakan ng dagat sapagkat pasalungat kami sa hangin. Kaya’t nagpunta kami sa silangan ng Creta na kubli sa hangin, at sa tapat ng Salmon. 8Matiyaga kaming namaybay sa tabi hanggang sa marating namin ang pook na tinatawag na Mabuting Daungan na malapit sa bayan ng Lasea. 9Mahabang panahon na kaming naglalakbay. Mapanganib na ang magpatuloy dahil nakaraan na ang Araw ng Pag-aayuno, kaya’t pinagpayuhan sila ni Pablo. 10Sabi niya, “Mga ginoo, sa tingin ko’y mapanganib na ang maglakbay mula ngayon, at maaaring mapinsala ang mga kargamento at ang barko, at nanganganib pati ang buhay natin.” 11Ngunit higit na pinahalagahan ng kapitan ng mga sundalo ang salita ng may-ari at kapitan ng barko kaysa sa payo ni Pablo. 12Dahil hindi mabuting tigilan ang daungang iyon kung panahon ng taglamig, minabuti ng nakararami na magpatuloy na sila sa kanilang paglalakbay, sa pag-asang makakarating sila sa Fenix. Ito’y isang daungan sa Creta, at nakaharap sa hilagang-kanluran at timog-kanluran. 13Umihip nang marahan ang hangin buhat sa timog kaya’t inakala nilang maaari na silang umalis. Isinampa nila ang angkla at sila’y namaybay sa Creta. 14Ngunit di nagtagal, bumugso mula sa pulo ang isang malakas na hanging mula sa hilagang-silangan. 15Hinampas nito ang barko, at dahil hindi kami makasalungat, nagpatangay na lamang kami sa hangin. 16Nang makakubli kami sa isang maliit na pulo na tinatawag na Cauda, naisampa namin ang barko, ngunit nahirapan kami bago nagawa iyon. 17Nang maidaong ito, tinalian nila ng malalaking lubid ang barko. Ngunit natakot silang sumadsad sa buhanginan ng Sirte, kaya’t ibinabâ nila ang layag at kami’y nagpaanod na lamang. 18Patuloy na lumakas ang bagyo; kaya’t kinabukasa’y sinimulan nilang itapon sa dagat ang mga kargamento. 19At nang sumunod na araw, itinapon din nila ang mga kagamitan ng barko. 20Matagal naming di nakita ang araw at ang mga bituin, at hindi rin humuhupa ang napakalakas na bagyo, kaya’t nawalan na kami ng pag-asang makakaligtas pa. 21Dahil matagal nang hindi kumakain ang mga nasa barko, tumayo si Pablo at nagsalita, “Mga kasama, kung nakinig lamang kayo sa akin at di tayo umalis sa Creta, hindi sana natin inabot ang ganito. 22Ito ngayon ang payo ko, lakasan ninyo ang inyong loob sapagkat walang mamamatay isa man sa inyo! Kaya nga lamang, mawawasak ang barko. 23Nagpakita sa akin kagabi ang isang anghel ng Diyos, ang Diyos na sinasamba ko at pinaglilingkuran. 24Sinabi niya sa akin, ‘Huwag kang matakot, Pablo! Dapat kang humarap sa Emperador. Alang-alang sa iyo’y ililigtas ng Diyos ang lahat ng mga kasama mong naglalakbay.’ 25Kaya, tibayan ninyo ang inyong loob, mga kasama! Nananalig ako sa Diyos na mangyayari ang lahat ayon sa sinabi niya sa akin. 26Kaya lamang, mapapadpad tayo sa isang pulo.” 27Pagkalipas ng dalawang linggo sa gitna ng dagat, napadpad kami sa Dagat Mediteraneo. Nang maghahatinggabi na, napuna ng mga marinero na nalalapit na kami sa pampang. 28Sinukat nila ang tubig at nakitang may apatnapung metro ang lalim nito; at pagsulong pa nila nang bahagya ay muli nilang sinukat, at nakitang may tatlumpung metro na lamang. 29Sa takot na sumadsad kami sa batuhan, inihulog nila ang apat na angkla sa hulihan ng barko at ipinanalanging mag-umaga na sana. 30Tinangka ng mga marinero na tumakas mula sa barko kaya’t ibinabâ nila sa tubig ang bangka, at kunwari’y maghuhulog ng angkla sa unahan. 31Ngunit sinabi ni Pablo sa kapitan at sa mga sundalo, “Kapag hindi nanatili sa barko ang mga taong iyan, hindi kayo makakaligtas.” 32Kaya’t nilagot ng mga kawal ang lubid ng bangka at hinayaan itong mahulog. 33Nang mag-uumaga na, silang lahat ay hinimok ni Pablo upang kumain. “Labing-apat na araw na ngayong kayo’y hindi kumakain dahil sa pagkabalisa at paghihintay. 34Kumain na kayo! Kailangan ninyo ito upang kayo’y makaligtas. Hindi maaano ang sinuman sa inyo!” 35At pagkasabi nito, kumuha siya ng tinapay, at sa harapan ng lahat ay nagpasalamat sa Diyos, pinagpira-piraso ang tinapay at kumain. 36Lumakas ang loob ng lahat at sila’y kumain din. 37Kaming lahat ay 276 katao. 38Nang mabusog sila, itinapon nila sa dagat ang kargang trigo upang gumaan ang barko. 39Nang mag-umaga na, nakatanaw sila ng lupa, ngunit hindi nila alam kung anong lugar iyon. Napansin nila ang isang dalampasigan, at binalak nilang igawi doon ang barko kung maaari. 40Kaya’t pinutol nila ang tali ng mga angkla at iniwanan ang mga ito sa dagat. Kinalag din nila ang mga tali ng timon at itinaas ang layag sa unahan upang ang barko’y itulak ng hangin papunta sa dalampasigan. 41Ngunit nasadsad ang barko sa parteng mababaw. Bumaon ang unahan ng barko kaya’t hindi makaalis. Samantala, ang hulihan naman ay nawasak dahil sa kahahampas ng malalakas na alon. 42Binalak ng mga kawal na patayin ang mga bilanggo upang walang makalangoy at makatakas. 43Subalit nais ng kapitan ng mga kawal na iligtas si Pablo kaya pinagbawalan nito ang mga kawal. Sa halip, pinatalon niya sa tubig ang lahat ng marunong lumangoy upang makarating sa pampang. 44Ang iba’y inutusan niyang sumunod na nakahawak sa mga tabla o piraso ng barko. At kaming lahat ay nakarating sa dalampasigan.

will be added

X\