Tytusa 2

1Ty natomiast głoś to, co odpowiada zdrowej nauce. 2Mianowicie, że starsi mężczyźni mają być trzeźwi, godni szacunku, rozsądni, zdrowi w wierze, miłości i cierpliwości. 3Podobnie starsze kobiety: Powinny postępować w sposób budzący uznanie, nie oczerniać innych, nie nadużywać wina i być przykładem tego, co szlachetne. 4Niech doradzają młodszym, jak kochać mężów, dzieci, 5jak zachować umiar, czystość moralną, jak prowadzić dom, być dobrymi i uległymi własnym mężom — żeby Słowu Bożemu nie uwłaczano. 6Młodszych również zachęcaj do umiaru. 7We wszystkim stawiaj siebie za wzór szlachetnego postępowania. W nauczaniu zasad zachowuj prawość, godność, 8trafność wypowiedzi — której nie można niczego zarzucić — tak, aby przeciwnik musiał ustąpić ze wstydem, nie mając o nas nic złego do powiedzenia. 9Słudzy niech wykonują wszystkie polecenia swych panów, w sposób budzący zadowolenie i bez przeciwstawiania się w słowach. 10Niech też nie kradną, lecz we wszystkim dają przykład dobrej wiary, tak, by pod każdym względem być ozdobą zasad nauczanych przez Boga, naszego Zbawcę. 11Objawiła się bowiem łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi. 12Poucza nas ona, abyśmy wyrzekli się bezbożności oraz świeckich żądz i żyli w obecnym wieku rozsądnie, sprawiedliwie i pobożnie. 13Wzywa nas również do czekania na spełnienie się cudownej nadziei i objawienie się chwały naszego wielkiego Boga i Zbawcy, Jezusa Chrystusa. 14On wydał za nas samego siebie, aby nas wykupić od różnego rodzaju nieprawości i oczyścić sobie lud wybrany na szczególną własność, oddany szlachetnym czynom. 15O tych sprawach mów, do nich zachęcaj i w oparciu o nie karć z całą powagą. Niech cię nikt nie lekceważy.

will be added

X\