Rzymian 3

1Czy więc Żyd jest kimś szczególnym? Albo co za pożytek z obrzezania? 2Wielki pod każdym względem. Przede wszystkim ten, że im zostały powierzone słowa Boga. 3Bo co z tego, że niektórzy nie dochowali wiary? Czy ich niewierność zniweczy Bożą wierność? 4W żadnym razie! Niech się okaże, że Bóg jest prawdomówny, a każdy człowiek kłamcą, zgodnie z tym, jak czytamy: Abyś okazał się sprawiedliwy w swoich słowach i zwyciężył poddawany osądom. 5A jeśli nasza niesprawiedliwość służy uwypukleniu sprawiedliwości Boga, to co powiemy? Że Bóg jest niesprawiedliwy, gdy okazuje gniew? Rozumuję oczywiście po ludzku. 6W żadnym razie! Przecież w jakiś sposób Bóg musi osądzić świat. 7Jeśli przez moje kłamstwo prawda Boża jest tym bardziej wyraźna i uwydatnia chwałę Boga, to dlaczego na dodatek miałbym być sądzony jako grzesznik? 8Właśnie w ten sposób nas obrażają; pomawiają nas o to, że mówimy: Popełniajmy zło, aby wynikło z tego dobro. Potępienie takich jest słuszne. Wszyscy zgrzeszyli 9Jaki z tego wniosek? Czy jesteśmy w korzystniejszej sytuacji? Wcale nie! Dowiedliśmy już przecież winy i Żydów, i Greków — na wszystkich ciąży grzech, 10zgodnie ze słowami: Nie ma sprawiedliwego — ani jednego, 11Nie ma, kto by rozumiał, nie ma, kto by szukał Boga. 12Wszyscy zboczyli, wszyscy stali się podli. Nikt nie dba o dobro, brak choćby jednego. 13Ich gardło to otwarty grób, Swymi słowami zwodzą, Jak żmije kryją pod wargami jad, 14I prędcy są do przekleństw i wrogości. 15Ich nogi śpieszą do rozlewu krwi, 16Na ścieżkach — zguba i nieszczęście, 17Droga pokoju nie przemyka przez myśl, 18A lęk przed Bogiem nie wpływa na ich posunięcia. 19Wiemy zaś, że cokolwiek Prawo mówi, mówi do tych, którzy podlegają Prawu, aby wszystkim zamknąć usta i cały świat pociągnąć do odpowiedzialności przed Bogiem. 20Stąd, dzięki czynom nakazanym przez Prawo nikt nie dostąpi przed Nim usprawiedliwienia. Prawo zapewnia po prostu właściwe poznanie grzechu. Sprawiedliwość Boża dla wierzących dzięki Jezusowi Chrystusowi 21Teraz natomiast, niezależnie od Prawa, objawiła się sprawiedliwość Boża, poświadczona przez Prawo i Proroków. 22Jest to sprawiedliwość Boża oparta na zawierzeniu Jezusowi Chrystusowi i dostępna dla wszystkich, którzy wierzą. Nie ma przy tym wyjątków — 23wszyscy zgrzeszyli i są pozbawieni Bożej chwały. 24Usprawiedliwienie natomiast otrzymują jako dar, z Jego łaski, dzięki temu, że Jezus Chrystus dokonał odkupienia. 25To Jego Bóg ustanowił przebłaganiem, z którego skorzystać można przez wiarę. Jest ono w Jego krwi. W ten sposób Bóg okazuje swoją sprawiedliwość. Wyraża się ona w przebaczeniu grzechów popełnionych wcześniej, 26w okresie, gdy Bóg był powściągliwy. Tę sprawiedliwość okazuje On również teraz, aby stało się jasne, że tylko On jest sprawiedliwy i usprawiedliwieniem darzy tego, kto zawierzył Jezusowi. 27Gdzie zatem powód do chluby? Wykluczony! Przez które prawo? Uczynków? Nie! — Przez prawo wiary. 28Oto, co głosimy: Człowiek dostępuje usprawiedliwienia przez wiarę, niezależnie od tego, czy przestrzega Prawa, czy nie. 29Natomiast co do Boga: Czy jest On tylko Bogiem Żydów? A pogan już nie? Oczywiście, jest On Bogiem również pogan. 30Jeden jest Bóg. On usprawiedliwi obrzezanych na podstawie wiary, a nieobrzezanych — dzięki wierze. 31Czy więc przez wiarę unieważniamy Prawo? W żadnym razie! Wręcz przeciwnie, utwierdzamy je. Abraham i Dawid a usprawiedliwienie z wiary

will be added

X\