1 Tymoteusza 5

1Względem starszego mężczyzny nie bądź zbyt surowy. Zachęcaj go jak ojca, młodszych jak braci, 2starsze kobiety jak matki, młodsze jak siostry, zachowując przy tym całkowitą czystość. 3Otocz opieką te wdowy, które już raczej pozostaną we wdowieństwie. 4Jeśli któraś wdowa ma dzieci lub wnuki, to niech one najpierw uczą się troski o własny dom i wspierania rodziców, bo to jest miłe Bogu. 5Wdowa, której wdowieństwo jest trwałe i która jest przy tym samotna, pokłada nadzieję w Bogu. Potrafi ona dzień i noc trwać w błaganiach i modlitwach. 6Ta natomiast, której w głowie przyjemnostki, żyje wprawdzie, lecz jest martwa. 7Zwracaj im też uwagę, aby były nienaganne. 8A kto nie troszczy się o swoich, zwłaszcza o domowników, ten wyparł się wiary i jest gorszy od niewierzącego. 9Na listę wdów można wpisać kobietę, która liczy co najmniej sześćdziesiąt lat, żonę jednego męża, 10taką, której można wystawić piękne świadectwo: że wychowała dzieci, że udzielała gościny, umiała umyć świętym nogi, niosła ulgę prześladowanym i podejmowała się wszystkich innych, dobrych dzieł. 11Młodszych wdów nie wpisuj, bo gdy ich pragnienie mężczyzny okaże się większe od poświęcenia Chrystusowi, chcą wyjść za mąż. 12Wtedy też obciąża je zarzut, że nie dochowały przyrzeczonej wierności. 13Ponadto nie mając co robić, uczą się chodzić po domach, i mało, że bezczynne, potrafią być również gadatliwe, wścibskie, a przy tym mówić, czego nie trzeba. 14Chcę zatem, aby młodsze wychodziły za mąż, rodziły dzieci, zarządzały domem i nie dawały przeciwnikowi powodu do obmowy. 15Bo już niektóre zboczyły i poszły za szatanem. 16Jeśli jakaś wierząca osoba ma wokół siebie wdowy, niech je wspomaga, aby kościół nie był obciążony i mógł wesprzeć te, których wdowieństwo jest trwałe. 17Starsi, którzy są wspaniałymi przywódcami, godni są podwójnego uznania, zwłaszcza ci, którzy trudnią się głoszeniem Słowa i nauczaniem. 18Gdyż Pismo mówi: Młócącemu wołowi nie zawiązuj pyska, oraz: Robotnik jest godny swojej zapłaty. 19Przeciw starszemu nie przyjmuj oskarżeń, chyba że są oparte na zeznaniach dwóch lub trzech świadków. 20Tych, którzy grzeszą, upominaj wobec wszystkich, aby i pozostali się bali. 21Zobowiązuję cię w obliczu Boga, Chrystusa Jezusa i wybranych aniołów, abyś się tego trzymał bez zastrzeżeń, niczego nie czyniąc stronniczo. 22Na nikogo nie nakładaj pochopnie rąk i nie miej udziału w cudzych grzechach — zachowaj siebie samego czystym. 23Nie pij już samej wody, ale ze względu na twój żołądek i częste niedomagania używaj trochę wina. 24Grzechy niektórych osób są tak oczywiste, że trafiają na sąd, zanim jeszcze dotrą oni sami. Natomiast grzechy innych ciągną się za nimi. 25Podobnie ze szlachetnymi czynami. Niektóre są wyraźne. Ale i te, z którymi jest inaczej, nie pozostaną ukryte.

will be added

X\