Sapientiae 1

1Diligite iustitiam, qui iudicatis terram, sentite de Domino in bonitate et in simplicitate cordis quaerite illum, 2quoniam invenitur ab his, qui non tentant illum, se autem manifestat eis, qui fidem habent in illum. 3Perversae enim cogitationes separant a Deo, probata autem virtus corripit insipientes. 4Quoniam in malevolam animam non introibit sapientia nec habitabit in corpore subdito peccatis. 5Spiritus enim sanctus disciplinae effugiet fictum et auferet se a cogitationibus insensatis et corripietur a superveniente iniquitate. 6Spiritus enim diligens hominem est sapientia et non absolvet maledicum a labiis suis, quoniam renum illius testis est Deus et cordis illius scrutator verus et linguae eius auditor; 7quoniam spiritus Domini replevit orbem terrarum, et ipse, qui continet omnia, scientiam habet vocis. 8Propter hoc, qui loquitur iniqua, non potest latere, nec praeteriet illum iudicium corripiens. 9In cogitationibus enim impii interrogatio erit, sermonum autem illius auditio ad Dominum veniet ad correptionem iniquitatum illius; 10quoniam auris zeli audit omnia, et tumultus murmurationum non absconditur. 11Custodite ergo vos a murmuratione, quae nihil prodest, et a detractione parcite linguae, quoniam sermo absconditus in vacuum non ibit; os autem, quod mentitur, occidit animam. 12Nolite zelare mortem in errore vitae vestrae neque acquiratis perditionem in operibus manuum vestrarum, 13quoniam Deus mortem non fecit nec laetatur in perditione vivorum; 14creavit enim, ut essent omnia, et sanabiles sunt generationes orbis terrarum, et non est in illis medicamentum exterminii, nec inferorum regnum in terra: 15iustitia enim est immortalis. 16Impii autem manibus et verbis accersierunt illam; aestimantes illam amicam defluxerunt et sponsionem posuerunt ad illam, quoniam digni sunt, qui sint ex parte illius.

will be added

X\