Ecclesiasticus 20

1Quam bonum est arguere quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere! 2Concupiscentia spadonis devirginans iuvenculam: 3sic qui facit per vim iudicium iniquum. 4Quam bonum est correptum manifestare paenitentiam! Sic enim effugies voluntarium peccatum. 5Est tacens, qui invenitur sapiens, et est odibilis, quia procax est ad loquendum. 6Est tacens non habens responsum, et est tacens sciens tempus aptum. 7Homo sapiens tacebit usque ad tempus, lascivus autem et imprudens non servabunt tempus. 8Qui multis utitur verbis, exsecrabitur; et, qui potestatem sibi assumit iniuste, odietur. 9Est processus in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum. 10Est datum, quod non est utile, et est datum, cuius retributio duplex. 11Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levat caput. 12Est qui multa redimat modico pretio et restituens ea in septuplum. 13Sapiens in verbis seipsum amabilem facit, gratiae autem fatuorum effundentur. 14Datum insipientis non erit utile tibi, oculi enim illius septemplices sunt: 15exigua dabit et multa improperabit, et apertio oris illius quasi clamantis. 16Hodie feneratur quis et cras expetit: odibilis est homo huiusmodi. 17Fatuus dicit: " Non est mihi amicus, et non est gratia bonis meis ". 18Qui enim edunt panem illius, falsae linguae sunt. Quoties et quanti irridebunt eum! 19Neque enim, quod habendum erat, directo sensu distribuit, similiter et, quod non erat habendum, est indifferens ei. 20Melius lapsus in pavimento quam lapsus linguae: sic casus malorum festinanter veniet. 21Homo acharis quasi fabula importuna; in ore indisciplinatorum assidua erit. 22Ex ore fatui reprobabitur parabola, non enim dicit illam in tempore suo. 23Est qui vetatur peccare prae inopia, et in requie sua non stimulabitur. 24Est qui perdit animam suam prae confusione, et ab imprudenti persona perdet eam; personae autem acceptione perdet se. 25Est qui prae confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis. 26Opprobrium nequam in homine mendacium, et in ore indisciplinatorum assidue erit. 27Potior fur quam assiduitas viri mendacis; perditionem autem ambo hereditabunt. 28Mos hominis mendacis est sine honore, et confusio illius cum ipso sine intermissione. 29Verbum parabolarum. Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis. 30Qui operatur terram suam, inaltabit acervum frugum, et, qui operatur iustitiam, ipse exaltabitur; qui vero placet magnatis, effugiet iniquitatem. 31Xenia et dona excaecant oculos iudicum et quasi camus in ore avertunt correptiones eorum. 32Sapientia absconsa et thesaurus invisus, quae utilitas in utrisque? 33Melior est, qui celat insipientiam suam, quam homo, qui abscondit sapientiam suam.

will be added

X\