Ecclesiastes 4

1Verti me ad alia et vidi calumnias, quae sub sole geruntur, et ecce lacrimae oppressorum, et nemo consolator; et ex parte opprimentium violentia, et nemo consolator. 2Et laudavi magis mortuos, qui iam defuncti sunt, quam viventes, qui adhuc vitam agunt, 3et feliciorem utroque iudicavi, qui necdum natus est nec vidit opera mala, quae sub sole fiunt. 4Rursum contemplatus sum omnes labores et omnem successum operis, et hoc esse zelum in proximum suum. Et in hoc ergo vanitas et afflictio spiritus. 5Stultus complicat manus suas et comedit carnes suas. 6Melior est pugillus cum requie quam plena utraque manus cum labore et afflictione spiritus. 7Iterum repperi et aliam vanitatem sub sole: 8unus est et secundum non habet, non filium, non fratrem, et tamen laborare non cessat, nec satiantur oculi eius divitiis, nec recogitat dicens: " Cui laboro et fraudo animam meam bonis?". In hoc quoque vanitas est et occupatio pessima. 9Melius est duos esse simul quam unum: habent enim emolumentum in labore suo, 10quia si unus ceciderit, ab altero fulcietur. Vae soli! Cum ceciderit, non habet sublevantem se. 11Insuper, si dormierint duo, fovebuntur mutuo; unus quomodo calefiet? 12Et, si quispiam praevaluerit contra unum, duo resistent ei. Et fu niculus triplex non cito rumpitur. 13Melior est puer pauper et sapiens rege sene et stulto, qui iam nescit erudiri. 14Ille enim de domo carceris exivit, ut regnaret, etiamsi in regno istius natus sit pauper. 15Vidi cunctos viventes, qui ambulant sub sole, cum adulescente illo secundo, qui consurgebat pro eo. 16Infinitus numerus erat populi, omnium, quos ipse praecedebat; sed qui postea futuri sunt, non laetabuntur in eo. Et hoc vanitas et afflictio spiritus. 17Custodi pedem tuum ingrediens domum Dei, nam accedere, ut audias, melius est quam cum stulti offerunt victimas: multo enim melior est oboedientia quam stultorum victimae, qui nesciunt se malum facere.

will be added

X\