I Regum 1

1Et rex David senuerat habebat que aetatis plurimos dies; cum que operiretur vestibus, non calefiebat. 2Dixerunt ergo ei servi sui: " Quaeratur domino nostro regi adulescentula virgo et stet coram rege et curam eius agat dormiatque in sinu tuo et calefaciat dominum nostrum regem ". 3Quaesierunt igitur adulescentulam speciosam in omnibus finibus Israel et invenerunt Abisag Sunamitin et adduxerunt eam ad regem. 4Erat autem puella pulchra nimis et curam agebat regis et ministrabat ei; rex vero non cognovit eam. 5Adonias autem filius Haggith elevabatur dicens: " Ego regnabo! ". Fecitque sibi currum et equites et quinquaginta viros, qui ante eum currerent. 6Nec corripuit eum pater suus aliquando dicens: " Quare hoc fecisti? ". Erat autem et ipse pulcher valde, secundus natu post Absalom. 7Et sermo ei cum Ioab filio Sarviae et cum Abiathar sacerdote, qui adiuvabant partes Adoniae. 8Sadoc vero sacerdos et Banaias filius Ioiadae et Nathan propheta et Semei et Rei et robur exercitus David non erat cum Adonia. 9Immolatis ergo Adonias ovibus et vitulis et pinguibus iuxta lapidem Zoheleth, qui erat vicinus fonti Rogel, vocavit universos fratres suos filios regis et omnes viros Iudae servos regis; 10Nathan autem prophetam et Banaiam et robustos quosque et Salomonem fratrem suum non vocavit. 11Dixit itaque Nathan ad Bethsabee matrem Salomonis: " Num audisti quod regnaverit Adonias filius Haggith, et dominus noster David hoc ignorat? 12Nunc ergo veni, accipe a me consilium et salva animam tuam filiique tui Salomonis. 13Vade et ingredere ad regem David et dic ei: Nonne tu, domine mi rex, iurasti mihi ancillae tuae dicens: "Salomon filius tuus regnabit post me et ipse sedebit in solio meo"? Quare ergo regnat Adonias? 14Et, adhuc ibi te loquente cum rege, ego veniam post te et complebo sermones tuos ". 15Ingressa est itaque Bethsabee ad regem in cubiculo; rex autem senuerat nimis, et Abisag Sunamitis ministrabat ei. 16Inclinavit se Bethsabee et adoravit regem; ad quam rex: " Quid tibi, inquit, vis? ". 17Quae respondens ait: " Domine mi, tu iurasti per Dominum Deum tuum ancillae tuae: "Salomon filius tuus regnabit post me, et ipse sedebit in solio meo"; 18et ecce nunc Adonias regnat, te, domine mi rex, ignorante. 19Mactavit boves et pinguia quaeque et oves plurimas et vocavit omnes filios regis, Abiathar quoque sacerdotem et Ioab principem militiae; Salomonem autem servum tuum non vocavit. 20Verumtamen, domine mi rex, in te oculi respiciunt totius Israel, ut indices eis quis sedere debeat in solio tuo, domine mi rex, post te. 21Eritque, cum dormierit dominus meus rex cum patribus suis, erimus ego et filius meus Salomon peccatores ". 22Adhuc illa loquente cum rege, Nathan propheta venit; 23et nuntiaverunt regi dicentes: " Adest Nathan propheta ". Cumque introisset ante conspectum regis et adorasset eum pronus in terram, 24dixit Nathan: " Domine mi rex, tu ergo dixisti: "Adonias regnet post me, et ipse sedeat super thronum meum"? 25Quia descendit hodie et immolavit boves et pinguia et arietes plurimos et vocavit universos filios regis et principes exercitus, Abiathar quoque sacerdotem; illique vescentes et bibentes coram eo dixerunt: "Vivat rex Adonias!". 26Me autem servum tuum et Sadoc sacerdotem et Banaiam filium Ioiadae et Salomonem famulum tuum non vocavit. 27Numquid a domino meo rege exivit hoc verbum, et mihi non indicasti servo tuo quis sessurus esset super thronum domini mei regis post eum? ". 28Et respondit rex David dicens: " Vocate ad me Bethsabee ". Quae cum fuisset ingressa coram rege et stetisset ante eum, 29iuravit rex et ait: " Vivit Dominus, qui eruit animam meam de omni angustia, 30quia, sicut iuravi tibi per Dominum, Deum Israel, dicens: Salomon filius tuus regnabit post me et ipse sedebit super solium meum pro me, sic faciam hodie ". 31Summissoque Bethsabee in terram vultu, adoravit regem dicens: " Vivat dominus meus rex David in aeternum! ". 32Dixit quoque rex David: " Vocate mihi Sadoc sacerdotem et Nathan prophetam et Banaiam filium Ioiadae ". Qui cum ingressi fuissent coram rege, 33dixit ad eos: " Tollite vobiscum servos domini vestri et imponite Salomonem filium meum, super mulam meam et ducite eum in Gihon, 34et ungat eum ibi Sadoc sacerdos et Nathan propheta in regem super Israel, et canetis bucina atque dicetis: "Vivat rex Salomon!". 35Et ascendetis post eum, et veniet et sedebit super solium meum, et ipse regnabit pro me; illique praecipiam, ut sit dux super Israel et super Iudam ". 36Et respondit Banaias filius Ioiadae regi dicens: " Amen, sic loquatur Dominus Deus domini mei regis. 37Quomodo fuit Dominus cum domino meo rege, sic sit cum Salomone et sublimius faciat solium eius a solio domini mei regis David ". 38Descendit ergo Sadoc sacerdos et Nathan propheta et Banaias filius Ioiadae et Cherethi et Phelethi, et imposuerunt Salomonem super mulam regis David et adduxerunt eum in Gihon. 39Sumpsitque Sadoc sacerdos cornu olei de tabernaculo et unxit Salomonem; et cecinerunt bucina, et dixit omnis populus: " Vivat rex Salomon! ". 40Et ascendit universa multitudo post eum, et populus canebat tibiis et laetabatur gaudio magno, et insonuit terra ad clamorem eorum. 41Audivit autem Adonias et omnes, qui invitati fuerant ab eo; iamque convivium finitum erat. Sed et Ioab, audita voce tubae, ait: " Quid sibi vult clamor civitatis tumultuantis? ". 42Adhuc illo loquente, Ionathan filius Abiathar sacerdotis venit; cui dixit Adonias: " Ingredere, quia vir strenuus es et bona nuntians ". 43Responditque Ionathan Adoniae: " Nequaquam! Dominus enim noster, rex David, regem constituit Salomonem 44misitque cum eo Sadoc sacerdotem et Nathan prophetam et Banaiam filium Ioiadae et Cherethi et Phelethi, et imposuerunt eum super mulam regis; 45unxeruntque eum Sadoc sacerdos et Nathan propheta regem in Gihon. Et ascenderunt inde laetantes, et insonuit civitas; haec est vox, quam audistis. 46Sed et Salomon sedit super solio regni, 47et ingressi servi regis benedixerunt domino nostro regi David dicentes: "Amplificet Deus nomen Salomonis super nomen tuum et magnificet thronum eius super thronum tuum". Et adoravit rex in lectulo suo. 48Insuper et haec locutus est: "Benedictus Dominus, Deus Israel, qui dedit hodie sedentem in solio meo, videntibus oculis meis" ". 49Territi sunt ergo et surrexerunt omnes, qui invitati fuerant ab Adonia, et ivit unusquisque in viam suam. 50Adonias autem timens Salomonem surrexit et abiit tenuitque cornua altaris. 51Et nuntiaverunt Salomoni dicentes: " Ecce Adonias timens regem Salomonem tenuit cornua altaris dicens: "Iuret mihi hodie rex Salomon quod non interficiat servum suum gladio"". 52Dixitque Salomon: " Si fuerit vir bonus, non cadet ne unus quidem capillus eius in terram; sin autem malum inventum fuerit in eo, morietur ". 53Misit ergo rex Salomon et eduxit eum ab altari, et ingressus adoravit regem Salomonem; dixitque ei Salomon: " Vade in domum tuam ".

will be added

X\