МАТТАЙ 24

1Сора Исса табыныучу юйден чыгъып, кетип бара эди. Ол юйню мекямларын Анга кёргюзтюр ючюн, сохталары Аны къатына келдиле. 2Исса уа алагъа: «Кёремисиз быланы барын да? Кертисин айтама сизге: мында таш юсюнде таш да къаллыкъ тюйюлдю; бары да чачыллыкъды», – деди. 3Ол, Зейтун тауда олтургъан заманда уа, сохтала кеслери жангыз, Аны къатына келип: «Бу ишле къачан боллукъдула? Эмда Сени келлигинги бла бу ёмюрню ахырыны не илишаны боллукъду? Аны бизге айт», – деп сордула. 4Исса алагъа жууапха: «Сакъ болугъуз, сизни бир киши да жангылтмасын. 5Нек десегиз кёпле Мени атым бла: „Масих Менме“ деп келликдиле эмда кёплени жангылтырыкъдыла. 6Аны кибик къазауат тауушланы эм уруш хапарланы эшитирсиз. Къарагъыз, къоркъмагъыз; нек десегиз была бары да болургъа керекди. Алай а ол алыкъа дунияны ахыры тюйюлдю. 7Нек десегиз миллет миллетге, патчахлыкъ патчахлыкъгъа къажау къазауат этерикди; ачлыкъла, ёлетле эм жер-жерледе жер тебиуле боллукъдула; 8Была уа бары да аурууланы башланнганыды. 9Ол заманда сизни азапха берликдиле, сизни ёлтюрлюкдюле; эмда Мени атым ючюн сизни битеу миллетле кёрюп боллукъ тюйюлдюле. 10Ол заманда кёпле иймандан таярыкъ дыла, бир-бирлерин сатарыкъдыла эм бирбирлерин кёрюп боллукъ тюйюлдюле. 11Кёп жалгъан файгъамбарла чыгъарыкъдыла, кёплени жангылтырыкъдыла. 12Законсузлукъланы кёбейгенини себебинден, кёпледе сюймеклик сууурукъду. 13Ахырына дери тёзген а къутхарыллыкъды. 14Эмда Аллахны Патчахлыгъыны бу Хайыр Хапары битеу дунияда, битеу миллетлеге шагъатлыкъгъа билдирилликди; сора ол заманда ахыры келликди. 15Алай бла, Даниял файгъамбар айтханча, халеклик келтириучю жийиргенчли зат сыйлы жерде тургъанын кёрген заманыгъызда – окъугъан ангыласын – 16Ол заманда Иудеяда болгъанла таулагъа къачсынла. 17Юй башында болгъан адам да, юйюнден бир зат алыргъа энишге тюшмесин. 18Аулакъда болгъан адам да, кийимлерин алыргъа артха айланмасын. 19Ол кюнледе бууаз къатынлагъа бла эмчек ичиргенлеге уа къыйынлыкъ боллукъду. 20Къачхынчылыгъыгъыз къышхыда, неда шабат кюн болмаз ючюн, тилек этигиз. 21Нек десегиз ол заманда, дуния жаратылгъандан эндиге дери да болмагъан эмда болмазлыкъ, аллай палах боллукъду. 22Ол кюнле аз этилмеселе эди, бир адам да къутулмаз эди; алай а сайланнганла ючюн ол кюнле аз этилликдиле. 23Ол заманда биреу сизге: „Ма, Масих мындады“ неда „Андады“ десе, ийнанмагъыз. 24Нек десегиз жалгъан масихле эм жалгъан файгъамбарла чыгъарыкъдыла; амал болса, сайланнганланы окъуна жангылтыр ючюн уллу илишанла бла сейирликле кёргюзтюрюкдюле. 25Ма, Мен сизге алгъындан айтдым. 26Алай бла, сизге: „Ма, Ол къум тюздеди“ деселе, чыкъмагъыз; „Ма, Ол таша отоуладады“ деселе, ийнанмагъыз. 27Нек десегиз шыбыла кюн чыкъгъан жанында чыгъып, кюн батхан жанына дери окъуна кёрюннгени кибик, Адам Улуну келиую да алай боллукъду. 28Нек десегиз мыллык болгъан жерге къушла жыйылырла. 29Эмда билмей тургъанлай, ол палахлы кюнледен сора кюн мутхуз боллукъду, ай да кесини жарыгъын берлик тюйюлдю, жулдузла да кёкден къуюллукъдула, кёкдеги къудуретле да къозгъалырыкъдыла. 30Ол заманда кёкде Адам Улуну илишаны кёрюнюрюкдю; ол заманда битеу жерни халкълары жилярыкъдыла, Адам Улуну, уллу къудурети бла эм аламатлыгъы бла кёк булутланы юсюнде келгенин кёрлюкдюле. 31Ол Кесини мёлеклерин уллу ауазлы сур быргъы бла иерикди, ала Аны сайлагъанларын дунияны тёрт жанындан, кёклени бир къыйырындан бирси къыйырына дери жыярыкъдыла. 32Инжир терекден юлгю алыгъыз: аны бутакълары жумушап, чапыракъ ийгенде, жай жууукъ болгъанын билесиз, 33Ол халда, сиз быланы барын да кёрген заманыгъызда, Адам Улу энди жууукълашханын, эшик къатында болгъанын билигиз. 34Кертисин айтама сизге, бу тукъум озгъунчу бу затла бары да боллукъдула. 35Кёк бла жер жокъ болсала да, Мени сёзлерим а къаллыкъдыла». 36«Ол кюнню бла сагъатны уа бир киши да билмейди, не кёкдеги мёлекле, не Улан, жаланда жангыз Мени Атам биледи. 37Алай а Нухну заманында къалай болгъан эсе да, Адам Улуну келгенинде да алай боллукъду. 38Суу къыяманы аллында кюнледе, Нух кемеге миннген кюннге дери, адамла ашап, ичип, къатын алып, эрге барып 39Эмда суу къыяма келип, барын да къыргъынчы, акъылларына келтирмегенлери кибик, Адам Улуну келгени да алай боллукъду. 40Ол заманда экеулен аулакъда боллукъдула: бири алынырыкъды, экинчиси уа къалдырыллыкъды. 41Эки тиширыу тирмен тарта боллукъдула: бири алынырыкъды, экинчиси уа къалдырыллыкъды. 42Алай бла сагъайып туругъуз, нек десегиз Раббийигиз къайсы сагъатда келлигин билмейсиз. 43Алай а сиз муну билесиз: юйню иеси, гудучуну не заманда келлигин билсе эди, жукъламай сакъ болур эди эм юйюн тонаргъа къоймаз эди. 44Ол себепден сиз да хазыр болуп туругъуз, нек десегиз Адам Улу, сиз ойламагъан сагъатда келир. 45Аны бийи, кесини жумушчуларына тамата этип алагъа заманында аш берирге салгъан ышаннгылы эм акъыллы къул ким эсе? 46Аны бийи, келип, аны алай эте тургъанлай тапса, ол къул насыплыды. 47Кертисин айтама сизге, бийи аны битеу мюлкюне тамата этерикди. 48Ол къул а, огъурсуз болгъаны себепли, кесини жюрегинде: „Бийим терк келмез“ деп, 49Кесини нёгерлерин тюйюп, ичгичиле бла ашап, ичип башласа, 50Ол къулну бийи, ол сакъламагъан кюнде, ол ойламагъан сагъатда келир, 51Аны тюйюп ырмах этер, сора аны эки бетлиле бла бир болумгъа салыр. Анда уа жиляу бла тишлени къыжылдатыу болур».

will be added

X\