МАРК 5

1Сора кёлню ары жанына, Гадара къыралгъа келдиле. 2Исса къайыкъдан тюшген заманда, харам нюрю болгъан бир адам, къабыр дорбунладан чыгъып, Анга тюбеди. 3Ол адамны жашагъан жери къабырлада эди, бир киши да аны сынжырла бла окъуна байлаялмай эди. 4Ол кёп кере бугъоула бла, сынжырла бла байланнган эди, алай а сынжырланы юзе эди эм бугъоуланы ууата эди; аны тыяргъа бир кишини да къолундан келмей эди. 5Ол хар заманда, кече да, кюн да, таулада, къабырлада къычырып, кесин ташлагъа ура эди. 6Иссаны узакъдан кёргенинде уа, чабып келип, Анга сежда этди, 7Сора уллу ауаз бла къычырыкъ этип: «Аллаху-Тааланы Уланы Исса, Сени мени бла не ишинг барды? Аллах бла тилейме Сенден, азап чекдирме манга!» – деди. 8Нек десегиз Исса анга: «Харам нюр, чыкъ бу адамдан!» – деп айтхан эди. 9Сора анга: «Сени атынг неди?» – деп сорду. Ол да жууапха: «Мени атым Легионду, нек десенг биз кёпбюз», – деди. 10Исса аланы ол къыралдан тышына къыстамазын, Андан бек тиледиле. 11Алайда уа тауну къатында уллу тонгуз сюрюу отлай эди. 12Сора битеу жинле: «Бизни тонгузлагъа жибер, биз алагъа кирейик», – деп Иссадан тиледиле. 13Исса олсагъат алагъа эркинлик берди. Сора харам нюрле адамдан чыгъып, тонгузлагъа кирдиле. Олсагъат сюрюу тикден кёлге атылды, ала уа эки минг чакълы бар эдиле; сора кёлге батдыла. 14Тонгузланы кютгенле уа чабып кетип, болуннганны шахарда бла элледе айтдыла. Сора анда жашагъанла не болгъанына къараргъа чыкъдыла. 15Иссагъа келгенлеринде, ичинде легион болгъан жинли кишини олтуруп, кийинип, тюз акъылы бла кёргенде бек къоркъдула. 16Болуннганны кёргенле жинлиге болгъанны да, тонгузланы юсюнден да халкъгъа айтдыла. 17Эмда Исса аланы жерлеринден кетерин халкъ Андан тилеп башлады. 18Сора, Исса къайыкъгъа миннгенде, алгъын жин тутхан киши Аны бла къалыргъа Андан тиледи. 19Исса уа анга эркинлик бермеди, анга: «Юйюнге, кесингикилеге бар да, Раббийни санга не этгенин эм санга къалай жазыкъсыннганын алагъа айт», – деди. 20Ол адам, кетип, Иссаны анга не этгенин Оншахарда билдирип башлады. Эм бары да сейирсине эдиле. 21Исса дагъыда къайыкъ бла ары жанына ётген заманда, Анга кёп халкъ жыйылды. Ол кёл къатында тохтады. 22Сора ма, синагоганы таматаларындан бирлери Яир атлы киши келди. Ол Иссаны кёрюп, Аны аякъларына аууп: 23«Мени къызым ёле турады; келип, аны юсюне къолларынгы салсанга, ол сау болуп, ёлмей къалсын», – деп Андан бек тиледи. 24Исса аны бла кетди. Аны ызындан кёп халкъ бара эди; ала Аны тёгерегинден къыса эдиле. 25Анда онеки жылны къаны кетип ауругъан бир тиширыу бар эди. 26Ол, кёп дохтурладан кёп заран кёрюп, кесини битеу болгъан затын тауусхан эди эм бир тюрлю файда да тапмай, андан да аман халгъа тюшген эди. 27Иссаны юсюнден эшитип, ол, халкъны ичинде арт жанындан келип, Аны кийимине тийди. 28Нек десегиз ол: «Аны кийимине окъуна тийсем да сау боллукъма», – деген эди. 29Тийгенинлей, олсагъат аны къаны кетгени тохтады, андан сора ол аурууундан сау болгъанын чархында сезди. 30Ол сагъатда Исса, Кесинден кюч чыкъгъанын сезип, халкъгъа айланып: «Мени кийимиме ким тийди?» – деди. 31Сохталары Анга: «Халкъ Сени тёгерегингден къысханын Сен кёресе, дагъыда: „Манга ким тийди?“ дейсе!» – дедиле. 32Алай а Ол, муну этген ол тиширыуну кёрюр ючюн, тёгерегине къарады. 33Тиширыу, къоркъуу бла эм титиреу бла, кесине не болгъанын билип, келип, Аны аллында аууп, Анга битеу кертисин айтды. 34Исса анга: «Къызым! Сени ийманынг сени къутхарды; ырахатлыкъ бла бар, энди аурууунгдан сау болгъанлай тур», – деди. 35Ол муну айта тургъан заманда, синагоганы таматасыны юйюнден адамла келип, таматагъа: «Къызынг ёлгенди; Устазны энди неге къыйнайса?» – дедиле. 36Исса уа, бу сёзлени эшитгенлей синагоганы таматасына: «Къоркъма, ийнанып тур», – деди. 37Сора Петерден, Якъупдан эм Якъупну къарындашы Ахиядан башха бир кишини да Кесини ызындан барыргъа къоймады. 38Синагоганы таматасыны юйюне келгенде, анда абызырауну, жилягъанланы эм уллу къычырыкъ этгенлени кёрдю. 39Эмда, юйге кирип, алагъа: «Нек жунчуйсуз, нек жиляйсыз? Къыз ёлмегенди, жукълап турады», – деди. 40Ала Аны хыликкя этдиле. Ол а, барын да тышына ийип, Кесини биргесине къызны атасын бла анасын эм Кеси бла болгъанланы алып, къыз жатхан жерге кирди. 41Эмда къызны къолундан тутуп, анга: «Талита куми!» – деди, аны магъанасы уа: «Къызым, санга айтама, тур!» – деген сёздю. 42Сора къыз олсагъат турду да, жюрюп башлады; ол онеки жыллыкъ эди. Кёргенле уллу сейирге къалдыла. 43Исса алагъа: «Муну бир киши да билмесин, – деп къаты буюрду эмда – Къызгъа аш беригиз», – деди.

will be added

X\