МАРК 4

1Исса дагъыда кёл къатында юйретип башлады. Анга кёп халкъ жыйылды, алай бла Ол кёлде жюзген бир къайыкъгъа минип олтурду, битеу халкъ а кёл къатында эди. 2Ол аланы оюм берген таурухла бла кёп юйретди эмда Кесини юйретиуюнде алагъа былай айтды: 3«Тынгылагъыз: ма, урлукъ себиучю себерге чыкъды. 4Ол сепген заманда, бир бёлеги жол жанына тюшдю, къанатлыла, учуп келип, аны чёпледиле; 5Бир бёлеги анда топуракъ аз болгъан ташлы жерге тюшдю, жер терен болмагъаны себепли терк окъуна зыгыт этди. 6Кюн чыкъгъан заманда уа, зыгытла мууал болдула эм терен тамырлары болмагъаны себепли къурудула. 7Бир бёлеги чыгъана ичине тюшдю, чыгъана, ёсюп, зыгытланы басды, бу зыгытла да тирлик бермедиле. 8Бир бёлеги да ахшы топуракъгъа тюшдю, ала, зыгыт этип, ёсюп, бир бёлеги отуз, бир бёлеги алтмыш, бир бёлеги да жюз кере тирлик бергенди», – деди. 9Сора алагъа: «Эшитирге къулакълары болгъан эшитсин!» – деди. 10Халкъ кетгенде уа, Аны тёгерегиндегиле онеки сохтасы бла бирге, Анга оюм берген таурухну магъанасын сордула. 11Исса алагъа: «Аллахны Патчахлыгъыны сыры сизге ачылгъанды, ол тышхылагъа уа бары да оюм берген таурухла бла айтылады. 12Алай бла ала къарап къарасала да кёрмейдиле; эшитип эшитселе да ангыламайдыла эмда гюняхларын кечиртир ючюн къайтышырыкъ тюйюлдюле», – деди. 13Дагъыда алагъа: «Бу оюм берген таурухну ангыламаймысыз? Битеу оюм берген таурухланы сора сиз къалай ангыларыкъсыз? 14Себиучю Аллахны сёзюн себеди. 15Жол жанына себилген, алагъа сёз себилип, алай а алагъа, эшитген заманларында, олсагъат шайтан келип, аланы жюреклерине себилген сёзню урлап кетгенни кёргюзтеди. 16Аны кибик ташлы жерде себилген да, ала, сёзню эшитген заманларында, олсагъат аны къууанып къабыл этгенлени, 17Алай а кеслеринде тамырлары болмагъан эм бир акъылда турмагъан, артда, сёз амалтын къыйынлыкъ неда зулмулукъ келген заманда, олсагъат тайгъан адамланы кёргюзтеди. 18Чыгъана ичине себилгени, сёзню эшитген, 19Алай а алада бу ёмюрню къайгъылары, байлыкъгъа алданыулукъ эм башха кюсеуле алагъа кирип, сёзню кючлеп, ол сёз тирлик бермеген адамланы кёргюзтеди. 20Ахшы жерге себилген а, сёзню эшитип къабыл этгенлени эм бири отуз, экинчиси алтмыш, ючюнчюсю жюз кере тирлик бергенни кёргюзтеди», – деди. 21Дагъыда алагъа: «Чыракъны юй сауутну тюбюне неда ундурукъ тюбюне салыр ючюнмю келтиредиле? Аны чырахтаннга салыр ючюн тюйюлмюдю? 22Ачыкъ болмазлыкъ таша зат жокъду; белгили болмазлыкъ жашырылгъан зат да жокъду. 23Эшитирге къулакълары болгъан эшитсин!» – деди. 24Алагъа дагъыда: «Не эшитгенигизни эслегиз: не ёлчеу бла ёлчелей эсегиз, сизге да тамам ол ёлчеу бла ёлчеленирикди эмда сизге, тынгылагъанлагъа, андан да кёп берилликди. 25Нек десегиз кимде бар эсе, анга берилир; кимде жокъ эсе уа, андан неси бар эсе да сыйырылыр», – деди. 26Дагъыда: «Аллахны Патчахлыгъы адамны жерге урлукъ атханына ушайды. 27Кече да жукълайды, кюн да къобады, урлукъну къалай чыкъгъанын, къалай ёсгенин а ол билмейди; 28Нек десегиз жер кеси аллына алгъа зыгыт, андан сора баш къусуу, артда уа башда толу бюртюк чыгъарады; 29Тирлик жетген заманда уа, оракъланы заманы жетгени себепли мычымай ордурады», – деди. 30Дагъыда: «Аллахны Патчахлыгъын неге ушатайыкъ? Неда аны къаллай оюм берген таурух бла суратлайыкъ? 31Ол татыран бюртюк кибикди. Ол, жерге себилген заманда, жердеги битеу урлукъладан ууакъды; 32Себилгенден сора уа, чыгъады эмда битеу бахча ёсюмлюклени озуп, уллу бутакъла иеди, алай бла аны ауанасында кёкдеги къанатлыла бугъунургъа болаллыкъдыла», – деди. 33Дагъыда аллай оюм берген кёп таурухла бла, ала эшитирге болаллыкъ чакълы бир, алагъа Аллахны сёзюн ангылата эди. 34Таурухсуз а алагъа айтмай эди, сохталарына уа барын да энчи ангылата эди. 35Ол кюнню ингиринде Ол алагъа: «Къайыкъ бла ары жанына ётейик», – деди. 36Сора ала, халкъны ийип, Исса къайыкъда болгъанынлай, Аны кеслерини биргелерине алып кетдиле; Аны бла бирге башха къайыкъла да бар эдиле. 37Сора уллу жел кётюрюлдю. Толкъунла къайыкъгъа уруп кире эдиле, алай бла къайыкъ суудан тола башлагъан эди. 38Исса уа къайыкъны арт жанында жастыкъгъа таянып жукълай эди. Аны уятып, Анга: «Устаз! Биз жоюлгъанлыкъгъа, Сен къайгъырмаймыса?» – дедиле. 39Сора Ол, туруп желни тыйды, кёлге да: «Тын, тохта!» – деди. Жел тохтап, терен шошлукъ болуп къалды. 40Сора алагъа: «Сиз былай къоркъакъ нексиз? Сизни ийнаныуугъуз къалай жокъду? » – деди. 41Ала, бек къоркъуп, бир-бирлерине: «Бу кимди да, Анга жел да, кёл да бойсуннган?» – дей эдиле.

will be added

X\