МАРК 10

1Андан кетгенлей, Исса, Иорданны ары жанындан ётюп, Иудеяны жерине келди. Дагъыда Анга халкъ жыйылды; Ол Кесини адети бла дагъыда аланы юйрете эди. 2Фарисейле къатына келип, Аны сынап: «Эрге къатынындан айырылыргъа эркинлик бармыды?» – деп сордула. 3Ол алагъа жууапха: «Муса сизге не фарыз этгенди?» – деди. 4Ала: «Муса айырылыу къагъыт жазып айырылыргъа эркинлик бергенди», – дедиле. 5Исса алагъа жууапха: «Сизни къаты жюреклилигигиз ючюн жазгъанды ол бу жорукъну сизге. 6Жаратылыуну башланнганында уа, Аллах адамланы эр бла къатын этип болдургъанды. 7Анга кёре, адам атасын бла анасын къояр да, 8Къатынына къошулур, сора экиси бир чарх болурла. Ол себепден ала энди экеулен тюйюлдюле, бир чархдыла. 9Алай бла, Аллах бирлешдиргенни адам айырмасын», – деди. 10Юйде Аны сохталары дагъыда муну юсюнден Анга сордула. 11Ол алагъа: «Кесини къатынындан айырылып, башха къатын алгъан адам, къатынына къажау зийна этеди. 12Къатын да кесини эринден айырылып башхагъа барса, зийна этеди», – деди. 13Иссагъа сабийлени келтирип, алагъа тиерин тилей эдиле; сохтала уа аланы къоймай эдиле. 14Муну кёргенде, Исса ачыуланып: «Сабийлени Манга келирге къоюгъуз, алагъа чырмау этмегиз! Нек десегиз Аллахны Патчахлыгъы аллайланыды. 15Кертисин айтама сизге: Аллахны Патчахлыгъын сабийча къабыл этмеген адам анга кирлик тюйюлдю», – деди. 16Сора сабийлени къучакълап, аланы юслерине къолларын салып, алагъа алгъыш этди. 17Ол жолгъа чыкъгъан заманда, биреу чабып келип, Аны аллында тобукъланып, Анга: «Ахшы Устаз! Ёмюрлюк жашаудан юлюшлю болур ючюн, мен не этейим?» – деп сорду. 18Исса анга: «Сен Манга ахшы деп нек айтаса? Бир Аллахдан башха бир киши да тюйюлдю ахшы. 19Фарызланы билесе: зийна этме; адам ёлтюрме; урлама; жалгъан шагъатлыкъ этме; зулму этме; атанга бла ананга хурмет эт», – деди. 20Ол а Анга жууапха: «Устаз! Быланы барын да мен жашлыгъымдан бери тутханма», – деди. 21Исса, анга сюйюп къарап: «Санга бир зат жетишмейди: бар, битеу болгъан затынгы сат да, ахчасын жарлылагъа юлеш; алай бла сени хазнанг кёкледе болур. Сора кел, къачынгы алып, Мени ызымдан жюрю», – деди. 22Ол а, бу сёзден жунчуп, мудах болуп кетди, нек десегиз аны уллу мюлкю бар эди. 23Сора тёгерегине къарап, Исса Кесини сохталарына: «Байлыкълары болгъанлагъа Аллахны Патчахлыгъына кирирге къалай къыйынды!» – деди. 24Сохталары Аны сёзлеринден абызырап къалдыла. Исса уа дагъыда алагъа: «Сабийле! Байлыкъларына ышаннганлагъа Аллахны Патчахлыгъына кирирге къалай къыйынды! 25Бай адамгъа Аллахны Патчахлыгъына киргенден эсе, тюеге ийнени кёзюнден ётген тынчды», – деди. 26Ала уа, бек сейирсинип, кеси араларында: «Сора ким къутулаллыкъды?» – дей эдиле. 27Исса, алагъа къарап: «Мынга адамланы амаллары жокъду, Аллахны уа хар неге да амалы барды», – деди. 28Сора Петер Анга: «Ма, биз барын да къоюп, сени ызынгдан тебирегенбиз», – деп айтып башлады. 29Исса жууапха: «Кертисин айтама сизге: Мени ючюн эм Хайыр Хапар ючюн юйюн, неда къарындашларын, неда эгечлерин, неда атасын, неда анасын, неда къатынын, неда сабийлерин, неда жерлерин къойгъан адам болуп, 30Энди, зулмулукълада тургъан кезиуде да, жюз кере кёп юйле да, къарындашла да, эгечле да, атала да, анала да, сабийле да, жерле да, келлик ёмюрде уа ёмюрлюк жашау алмазлыкъ бир адам да жокъду. 31Алай а алдагъыла кёбюсю артда, артдагъыла да алда боллукъдула», – деди. 32Иерусалимге бара, ала жолда болгъан заманда, Исса аланы алларында жюрюй эди, ала уа Аны ызындан абызырап, къоркъуп бара эдиле. Онекисин дагъыда къатына чакъырып, Ол алагъа, Анга боллукъну юсюнден айтып башлады: 33«Ма, биз Иерусалимге барабыз. Анда Адам Улу баш дин къуллукъчулагъа бла дин алимлеге берилликди. Аны ёлтюрюрге сюд этерикдиле, Аны мажюсюлеге берликдиле. 34Аны хыликкя этерикдиле, тюерикдиле, юсюне тюкюрлюкдюле эмда Аны ёлтюрлюкдюле; Ол а ючюнчю кюн тиргизилликди», – деди. 35Ол заманда Зебедейни жашлары Якъуп бла Ахия Иссаны къатына келип: «Устаз! Сен бизге бир тилегенибизни этеринги тилейбиз», – дедиле. 36Ол алагъа: «Мен сизге не этерими тилейсиз?» – деди. 37Ала Анга: «Сен махтаулу болгъанынгда бизни бирибизге Сени онг жанынгда, бирибизге уа сол жанынгда олтурургъа эркинлик бер», – дедиле. 38Исса уа алагъа: «Не тилегенигизни билмейсиз; Мен иче тургъан аякъны ичерге, неда Мен сынай тургъан кёмюлюу бла кёмюлюрге болаллыкъмысыз?» – деди. 39Ала: «Болаллыкъбыз», – дедиле. Исса алагъа: «Мен иче тургъан аякъны ичериксиз, Мен сынай тургъан кёмюлюу бла да кёмюлдюрюллюксюз. 40Мени онг неда сол жанымда олтурургъа эркинлик берирге уа, Мени оноуумда тюйюлдю, алай а кимлеге хазырланнган эсе, ала олтурлукъдула», – деди. 41Сора, муну эшитип, къалгъан онусу Якъупха бла Ахиягъа ачыуланып башладыла. 42Исса уа, аланы къатына чакъырып, алагъа: «Миллетлени бийлерине саналгъан ла алагъа бийлик этгенлерин, уллу адамлары да алагъа оноучулукъ этгенлерин билесиз. 43Сизни арагъызда уа алай болмасын: сизни арагъызда уллу болургъа ким сюе эсе, ол сизге жумушчу болсун. 44Эмда сизни арагъызда биринчи болургъа ким сюе эсе, ол барыгъызгъа да къул болсун; 45Нек десегиз Адам Улу да Кесине къуллукъ этдирир ючюн тюйюл, Кеси къуллукъ этер ючюн эм кёплени жууар ючюн, Кесини жанын берирге келгенди», – деди. 46Сора Иерихоннга келдиле. Исса Кесини сохталары бла эм кёп халкъ бла Иерихондан чыкъгъан заманда уа, Тимай улу сокъур Бартимай, садакъа тилей, жол жанында олтура эди. 47«Бу Назаретли Иссады» дегенни эшитгенлей, ол: «Дауут Улу Исса! Манга жазыкъсын!» – деп къычыра башлады. 48Кёпле тын деп аны тыяргъа кюреше эдиле; алай а ол: «Дауут Улу! Манга жазыкъсын!» – деп андан да бек къычырып башлады. 49Исса, тохтап, аны чакъырыргъа буюрду. Сокъурну чакъырып, анга: «Къоркъма, тур, чакъырады сени», – дедиле. 50Ол, юсюнден тыш кийимин атып, ёрге туруп, Иссагъа келди. 51Исса анга: «Сен Менден не тилейсе?» – деп сорду. Сокъур Анга: «Устаз! Мени кёзлерим кёрсюнле», – деди. 52Исса анга: «Бар, сени ийманынг сени къутхарды», – деди. Сора сокъур олсагъат кёрюп башлады эмда жол бла Иссаны ызындан кетди.

will be added

X\