ЛУКА 7

1Исса битеу бу сёзлерин тынгылагъан халкъгъа айтып бошагъандан сора, Кафарнахумгъа кирди. 2Бир жюзбашчыны бек жаратхан къулу ёлюрге жетип ауруй эди. 3Иссаны юсюнден эшитгенинде жюз башчы, аны къулун сау этерге келирин Иссадан тилер ючюн Анга иудейли таматаланы ийди. 4Ала да, Иссагъа келип: «Сен муну анга этерге, ол тийишлиди. 5Нек десенг ол бизни миллетибизни сюеди, бизге синагога да ишлетгенди», – деп, Андан бек тиледиле. 6Исса ала бла тебиреди. Сора, Ол юйге къаршы болгъан заманда, жюзбашчы Анга: «Къыйналма, Раббий! Нек десенг Сен мени мекямыма кирирге мен тийишли тюйюлме. 7Ол себепден мен кесим кесими да Санга келирге тийишлиге санамагъанма. Алай болсада, бир сёз айт, сора мени къулум сау болур. 8Мен кесим да бой салып тургъан адамма, алай болгъанлыкъгъа манга бойсуннган аскерчилерим бардыла. Бирине: „Бар!“ дейме, барады; башхасына да: „Кел!“ дейме, келеди; къулума да: „Муну эт!“ дейме, этеди», – деп айтдырыргъа Анга шуёхларын ийди. 9Муну эшитгенде, Исса анга сейирсинди эм Кесини ызындан баргъан халкъгъа айланып: «Израильде да тапмагъанма Мен быллай ийманны деп айтама сизге», – деди. 10Жиберилгенле юйге къайтып, ауругъан къулну сау болуп тургъанын кёрдюле. 11Андан сора Исса, Наин атлы шахаргъа кетди, Аны биргесине Аны сохталарындан кёбюсю да, кёп халкъ да бара эдиле. 12Ол, шахарны къабакъларына жууукъ келген заманда уа, бир ёлюкню чыгъарып келе эдиле. Ол ананы жангыз жашы эди, ана кеси да башсыз къатын эди. Аны биргесине шахардан кёп халкъ келе эди. 13Ол къатынны кёрюп, Раббий анга жазыкъсынып: «Жиляма», – деди. 14Ёлюкню къатына барып, басхычына тийди, кётюрюп баргъанла тохтадыла. Исса: «Эй жаш! Тур, дейме санга», – деди. 15Ёлген туруп олтурду эм сёлешип башлады. Исса аны анасына къайтарды. 16Сора барын да къоркъуу алды эмда Аллахха шукур этип: «Бизни арабызда уллу файгъамбар чыкъды!» эмда «Аллах Кесини халкъына болушургъа келди!» – дей эдиле. 17Иссаны юсюнден алай айтыу битеу Иудеяда эм битеу тёгерекде жайылды. 18Сора Ахияны сохталары быланы барын да анга билдирдиле. 19Ахия, кесини сохталарындан экисин чакъырып, Иссагъа: «Ол, Келлик Сенмисе, огъесе биз башханымы сакълайыкъ?» – деп сорургъа ийди. 20Ала Иссагъа келип: «Сууда Кёмюлдюрюучю Ахия бизни Санга: „Ол, Келлик Сенмисе, огъесе башханымы сакълайыкъ?“ деп сорургъа ийгенди», – дедиле. 21Ол заманда уа Исса кёплени аурууларындан, ырахынлыкъларындан, огъурсуз нюрледен сау этген эди, кёп сокъурлагъа да кёз жарыкъ берген эди. 22Сора Исса Ахияны сохталарына жууапха: «Барыгъыз, не кёргенигизни эм не эшитгенигизни Ахиягъа айтыгъыз. Сокъурла кёрюп, ахсакъла да жюрюп башлайдыла, келепенле тазаланадыла, сангыраула эшитедиле, ёлгенле тиргизиледиле, жарлылагъа Хайыр Хапар бериледи. 23Мени юсюмден ишекленмеген адам насыплыды!» – деди. 24Ахия ийгенле кетгенден сора уа, Исса халкъгъа Ахияны юсюнден айтып башлады: «Сиз къум тюзге неге къараргъа баргъан эдигиз? Жел къымылдатхан къамишгеми? 25Неге къараргъа баргъан эдигиз сиз? Жумушакъ кийимле кийген адамгъамы? Омакъ кийиннгенле бла къайнап жашагъанла уа патчах тоханалада турадыла. 26Неге къараргъа баргъан эдигиз сиз? Файгъамбаргъамы? Хау, дейме сизге, файгъамбардан да уллугъа. 27Аны юсюнден: „Ма, Мен билдириучюмю Сени аллынга иеме, ол а Сени аллынгда жолунгу хазырлар“ деп жазылгъан олду. 28Ол себепден сизге айтама: къатынладан туугъанладан, сууда Кёмюлдюрюучю Ахиядан уллу бир файгъамбар да жокъду, алай а Аллахны Патчахлыгъында эм гитче андан уллуду», – деди. 29Ахияны сууда кёмюлдюрюую бла кёмюлдюрюлген битеу халкъ да, жасакъ жый ыучула да (Иссагъа) тынгылагъанларында Аллахны тюзлюгюне махтау салдыла. 30Фарисейле бла Таурат алимле уа Ахиядан сууда кёмюлдюрюлмей, кеслерини юслеринден Аллахны буйругъун къабыл этмей къойгъан эдиле. 31Ол заманда Раббий: «Бу тукъумну адамларын ким бла тенглешдирейим? Эм была кимге ушайдыла? 32Ала, орамда олтуруп, бир бирлерине: „Биз сизге сыбызгъы сокъдукъ да сиз тепсемедигиз, биз сизге мудах жырла жырладыкъ да сиз жилямадыгъыз“ деп къычыргъан сабийлеге ушайдыла. 33Нек десегиз сууда Кёмюлдюрюучю Ахия келди, не ётмек ашамайды, не чагъыр ичмейди, анга: „Жинлиди“ дейсиз. 34Адам Улу келди, ашайды эм ичеди, сора: „Ма, ашаргъа эм чагъыр ичерге сюйюучю адам, жасакъ жыйыучуланы бла гюняхлыланы шуёху!“ дейсиз. 35Акъылманлыкъны тюзлюгю уа битеу аны ишлеринден кёрюнеди», – деди. 36Фарисейледен биреу Иссаны кеси бла аш ашаргъа чакъырып элтди. Ол фарисейни юйюне кирип олтурду. 37Ол заманда шахарны бир гюняхлы тиширыуу, Исса фарисейни юйюнде олтургъанын билип, акъ мермер сауут бла ариу ийисли жау келтирип келди. 38Иссаны арт жанында аякъларыны къатында тохтап, жиляй-жиляй, Аны аякъларын жилямукълары бла жибитип, кесини башыны чачы бла сюртюп башлады. Аны аякъларын уппа эте эди эм ариу ийисли жау бла майлай эди. 39Иссаны чакъыргъан фарисей, муну кёрюп, кеси-кесине: «Бу файгъамбар болса эди, сора Анга ким эм къаллай тиширыу тийгенин, ол гюняхлы тиширыу болгъанын билир эди», – дей эди. 40Анга бурулуп, Исса: «Шимон! Мени санга бир айтыр затым барды», – деди. Ол да: «Айт, Устаз», – деди. 41Исса анга: «Ёнгкюч берген биреуню эки борчлусу болгъанды: аладан бири беш жюз динар борчлу, экинчиси уа элли динар борчлу болгъанды. 42Аланы уа тёлерге затлары болмагъаны себепли, ол экисине да кечип къойгъанды. Айт, ол экисинден аны къайсы бек сюер?» – деди. 43Шимон: «Кимге кёп кечилген эсе да ол деп ойлайма», – деп жууап этди. Исса анга: «Сен тюз ойлашдынг», – деди. 44Сора тиширыугъа бурулуп, Шимоннга: «Кёремисе сен бу тиширыуну? Мен сени юйюнге келдим, сен Мени аякъларыма суу да бермединг. Ол а Мени аякъларымы жилямукълары бла жибитип, кесини башыны чачы бла сюртдю. 45Сен Мени уппа этмединг, ол а, Мен келгенден бери, Мени аякъларымы уппа этгенин къоймайды. 46Сен Мени башыма зейтун жау жакъмадынг, ол а Мени аякъларыма ариу ийисли жау жакъды. 47Ол себепден а санга айтама: аны кёп гюняхлары кечилгени ючюн ол кёп сюеди. Анга аз кечилген адам а аз сюеди», – деди. 48Тиширыугъа уа: «Гюняхларынг кечиледиле», – деди. 49Исса бла олтургъанла да ичлеринден: «Гюняхланы да кечген, Бу кимди?» – дей эдиле. 50Ол а тиширыугъа: «Сени ийнаныуунг сени къутхарды, ырахатлыкъ бла бар», – деди.

will be added

X\