ЛУКА 22

1Къутхарылыу байрам атлы ачымагъан ётмеклени байрамы жууукълаша эди. 2Баш дин къуллукъчула бла дин алимле, халкъдан къоркъгъанлары ючюн, Иссаны жояргъа амал излей эдиле. 3Онекисинден бири болгъан, Искариот аталгъан Иудагъа уа шайтан кирген эди. 4Иуда, баш дин къуллукъчулагъа бла табыныучу юйню къалауур башчыларына барып, Иссаны алагъа къалай сатарындан ала бла сёлешди. 5Ала къууандыла, анга ахча да берирге келишдиле. 6Ол алагъа сёз берди, сора Иссаны алагъа халкъ болмагъан жерде тутуп берирге тап заман излеп башлады. 7Къурман къозуну кесерге керек болгъан, ачымагъан ётмеклени кюню да жетди. 8Сора Исса: «Барыгъыз, бизге Къутхарылыу байрамны ашын хазырлагъыз, ашайыкъ», – деп Петерни бла Ахияны ийди. 9Ала уа Анга: «Бизге къайда хазырларгъа буюраса?» – дедиле. 10Ол алагъа: «Ма, сиз шахаргъа кирген заманда, къошун бла суу алып баргъан адам сизге жолугъур. Аны ызындан, ол кирген юйге барып, 11Ол юйню иесине: „Устаз санга:,Мен сохталарым бла бирге Къутхарылыу байрамны ашын ашарыкъ къонакъ отоу къайдады?‘ дейди“ деп айтыгъыз. 12Ол а сизге жасалгъан огъаргъы уллу отоуну кёргюзтюр, анда хазырлагъыз», – деди. 13Ала, барып, (барын да Исса) айтханыча табып, (анда) Къутхарылыу байрамны ашын хазырладыла. 14Сора кезиую жетген заманда, Исса онеки абустол бла бирге ашаргъа олтурду. 15Исса алагъа: «Мени азап чегеримден алгъа бу Къутхарылыу байрамны ашын сизни бла ашаргъа Мен бек сюе эдим. 16Нек десегиз сизге айтама, ол Аллахны Патчахлыгъында тамам болгъунчугъа дери, энди аны ашарыкъ тюйюлме», – деди. 17Сора аякъны алып, шукур этип: «Муну алыгъыз да кеси арагъызда юлешигиз. 18Нек десегиз, Аллахны Патчахлыгъы келгинчи, жюзюмню кёгетинден этилгенни энди ичерик тюйюлме деп айтама сизге», – деди. 19Сора ётмекни алып, шукур этип сындырды да: «Бу, сизни ючюн берилген Мени чархымды, Мени эсигизге тюшюрюрге муну этигиз», – деп, алагъа берди. 20Ашагъандан сора аякъны да алай алып: «Бу аякъ, сизни ючюн тёгюлген Мени къаным бла (бегитилген) жангы кесаматды. 21Ма энди, Мени сатарыкъны къолу Мени бла бир столдады. 22Болсада Адам Улу Анга алгъындан буюрулгъаныча барады, алай а Аны сатарыкъ адамгъа палах!» – деди. 23Сора ала бир бирлерине: «Муну этерик бизден ким болур?» – деп, соруп башладыла. 24Аладан къайсы уллугъа саналыргъа керекди деп, аланы араларында даулаш да болду. 25Исса уа алагъа: «Патчахла миллетлеге бийлик этедиле, оноучулукъ этгенле да игилик этиучюле атны жюрютедиле. 26Сиз а алай болмагъыз. Алай а, сизде уллу ким эсе да, гитчеча болсун, башчылыкъ этген да жумушчуча болсун. 27Нек десегиз ким уллуду: олтургъанмы, огъесе шапалыкъ этгенми? Олтургъан тюйюлмюдю? Мен а сизни арагъызда шапалыкъ этиучю кибикме. 28Алай болсада, сиз Мени сынагъан къыйынлыкъларымда Мени бла болгъанласыз. 29Мен да сизге, Мени Атам Манга бергенча патчахлыкъ береме. 30Мени Патчахлыгъымда Мени столумда ашарыкъсыз эм ичериксиз эмда Израильни онеки тукъумуна сюд этерге тахталада олтурлукъсуз», – деди. 31Сора Раббий: «Шимон! Шимон! Сакъ бол! Шайтан сизни будайны элегенча элерге тилегенди. 32Алай болгъанлыкъгъа, Мен сени ийманынг таркъаймасын деп, сени ючюн тилек этгенме, сен да къайтышхан заманынгда къарындашларынгы бегимли эт», – деди. 33Петер Анга: «Раббий! Мен Сени бла тюрмеге тюшерге да, ёлюрге да хазырма», – деп жууап берди. 34Исса уа: «Петер, санга айтама, бюгюн хораз къычыргъынчы, сен „Аны танымайма“ деп, Мени юч кере инкяр этериксе», – деди. 35Дагъыда алагъа: «Мен сизни бохчасыз, артмакъсыз, чарыкъсыз ийген заманымда, сизни бир затдан кереклигиз болгъанмыды?» – деди. Ала: «Бир затдан да угъай», – деп жууап этдиле. 36Сора Ол алагъа: «Энди уа, бохчасы болгъан аны алсын, артмагъы болгъан да алай, кимни (къылычы) жокъ эсе уа, жамычысын сатып, къылыч алсын. 37Нек десегиз сизге айтама: „Ол аманлыкъчыла бла бирге саналгъанды“ деп жазылгъан сёз да, Мени юсюмде толургъа керекди. Нек десегиз Мени юсюмден айтылгъан энди ахырына келеди», – деди. 38Ала: «Раббий! Ма, мында эки къылыч барды», – дедиле. Ол да алагъа: «Жетер!» – деди. 39Сора Исса, чыгъып, адетича, Зейтун таугъа кетди. Аны сохталары да Аны ызындан кетдиле. 40Ол жерге келгенлей а, алагъа: «Сыналыугъа тюшмез ючюн, тилек этигиз», – деди. 41Кеси да аладан таш сызыу узакълыгъына кетип, тобукъланып: 42«Эй Ата! Сен бу (азап) аякъны Менден кери оздурургъа иги кёрсенг эди уа! Алай а Мен излегенча тюйюл, Сени буйругъунг болсун», – деп тилек этди. 43Кёкден мёлек, Иссагъа кёрюнюп, Аны кючлендирди. 44Сора Исса, термилиуге тюшюп, бегирек да кёл салып тилек этди. Аны терлегени да жерге тамгъан къан тамычылача эди. 45Тилек этиуюнден туруп, Исса, сохталарына келип, аланы къайгъыдан жукълап тургъанларынлай табып, 46Алагъа: «Сиз нек жукълайсыз? Сыналыугъа тюшмез ючюн, туругъуз, тилек этигиз!» – деди. 47Ол муну айта тургъан заманда, жыйын халкъ кёрюндю, халкъны аллында уа, онекисинден бири болгъан, Иуда деген келе эди. Ол, Иссаны уппа этер ючюн, Аны къатына келди. Ол алагъа: «Мен кимни уппа этсем, (Исса) Олду», – деп белги берген эди. 48Исса уа анга: «Иуда! Адам Улуну уппа этиуюнг бламы сатаса?» – деди. 49Иссаны биргесине болгъанла уа, ишни неге жетгенин кёрюп, Анга: «Раббий! Къылыч бла урайыкъмы?» – дедиле. 50Сора аладан бирлери баш дин къуллукъчуну къулун уруп, онг къулагъын кесип тюшюрдю. 51Ол заманда Исса: «Къоюгъуз, жетер!» – деди. Сора, къулну къулагъына тийип, аны сау этди. 52Исса Кесине къажау жыйылгъан баш дин къуллукъчулагъа, табыныучу юйню къалауур башчыларына эм таматалагъа: «Сиз аманлыкъчыгъача, (Мени тутаргъа) къылычла бла эм къазыкъла бла чыкъдыгъыз! 53Мен хар кюнден табыныучу юйде сизни бла болуп тургъан эдим, сиз Манга къолугъузну тийдирмеген эдигиз. Бу уа сизни сагъатыгъызды, къарангылыкъ бийлеген кезиудю», – деди. 54Сора, аны тутуп, элтип, баш дин къуллукъчуну юйюне келтирдиле. Петер а артхаракъ къалып, аланы ызларындан бара эди. 55Ала арбазны ортасында от этип бирге олтургъан заманда, Петер да аланы араларында олтурду. 56Бир къарауаш тиширыу, Петерни от жанында олтургъанын кёргенде, анга ышанлап къарап: «Бу да Аны бла эди», – деди. 57Петер а Иссаны инкяр этип: «Тиширыу, мен Аны танымайма», – деди. 58Бираздан дагъыда биреу, аны кёрюп: «Сен да аладанса», – деди. Петер а: «Тюйюлме, эй адам!» – деди. 59Бир сагъат чакълы заман озгъанлай, дагъыда биреу: «Кертиси да бу Аны бла эди, нек десегиз бу да галилеялыды», – деп къаты айтды. 60Петер а: «Эй адам, сени не айтханынгы билмейме», – деди. Сора олсагъат, ол муну айта туруп, хораз къычырды. 61Ол заманда Раббий, бурулуп, Петерге къарады, Петер да Раббийни анга: «Бюгече хораз къычыргъынчы, Мени юч кере инкяр этериксе», – деп айтхан сёзюн эсине тюшюрдю. 62Сора, тышына чыгъып, ачы жиляды. 63Иссаны тутуп тургъан адамла, Аны хыликкя этип тюе эдиле. 64Аны кёзлерин байлап, Аны бетине ура эдиле эмда Анга: «Файгъамбар эсенг айт, Сени ким урду?» – деп сора эдиле. 65Дагъыда Анга къажау кёп аман затла айта эдиле. 66Танг атханда уа, халкъны таматалары, баш дин къуллукъчула эм дин алимле, жыйылып, Иссаны кеслерини синедрионларына кийирдиле. 67Анга: «Масих Сенмисе? Айт бизге», – дедиле. Ол алагъа: «Сизге айтсам да, сиз ийнанырыкъ тюйюлсюз, 68Сизге сорсам да, сиз Манга жууап берлик тюйюлсюз. Мени эркин этерик да тюйюлсюз. 69Эндиден башлап, Адам Улу къудуретли Аллахны онг жанында олтурлукъду», – деди. 70Бары да Анга: «Сора Сен Аллахны Уланымыса?» – дедиле. Ол алагъа: «Мен болгъанымы, сиз айтасыз», – деп жууап этди. 71Ала уа: «Бизге энди не шагъатлыкъ керекди? Биз кесибиз Аны ауузундан эшитдик энди», – дедиле.

will be added

X\