ЛУКА 17

1Дагъыда Исса Кесини сохталарына былай айтды: «Адамны гюняхха тюшюрюучю затла келмей амал жокъду, алай а ол затла кимни юсю бла келе эселе да, анга палах! 2Ол, бу гитчеледен бирлерин гюняхха тюшюргенден эсе, аны боюнуна тирмен ташны тагъып, аны тенгизге атсала, анга ол иги болур эди. 3Кесигизге сынап къарагъыз. Сени къарындашынг санга къажау гюнях этсе уа, анга айыбын айт, сора тобагъа къайтышса, анга кеч. 4Эм бир кюннге жети кере санга къажау гюнях этсе да, бир кюннге жети кере къайтышып, тобагъа къайтама десе, анга кеч», – деди. 5Сора абустолла Раббийге: «Бизде ийнаныуну кёп эт», – дедиле. 6Раббий былай айтды: «Сизни татыран бюртюк тенгли бир ийнаныуугъуз болуп, бу инжир терекге: „Тамырынг бла чыгъып, тенгизге орнал!“ деп айтсагъыз эди, ол сизни айтханыгъызны этер эди. 7Сизден биригиз, сабан сюрген неда сюрюу кютген къулу болуп, ол сабандан къайтхан заманда, анга: „Терк окъуна, барып, столгъа олтур“ деп айтырыкъмыды? 8Ол угъай эсенг, анга: „Манга ушхууур хазырла да, белинги къысып, мен ашапичип бошагъынчы, манга шапалыкъ эт, андан сора уа кесинг аша-ич“, деп айтмазмы? 9Къулу аны буйругъун толтургъаны ючюн, анга сау бол деп айтырыкъмыды? Айтыр демейме. 10Сиз да алай, сизге битеу буюрулгъанны толтургъан заманыгъызда: „Биз магъанасыз къуллабыз, этерге борчлу болгъан затыбызны этгенбиз“ деп айтыгъыз», – деди. 11Иерусалимге бара, Исса Самарияны бла Галилеяны арасы бла ёте эди. 12Сора Ол бир элге кирген заманда, келепен ауруулу он адам Анга тюбедиле. Ала уа, арлакъда тохтап, 13Уллу ауаз бла: «Устаз Исса, бизге жазыкъсын!» – дей эдиле. 14Аланы кёрюп, Ол алагъа: «Барыгъыз, дин къуллукъчулагъа кёрюнюгюз», – деди. Сора ала бара тургъан заманларында тазаланып къалдыла. 15Аладан бирлери уа, сау болуп къалгъанын кёрюп, уллу ауаз бла Аллахха махтау сала, къайтып келди 16Эмда, Иссагъа ыспас эте, беттёбен Аны аякъларыны аллына ауду. Ол а самариялы эди. 17Ол заманда Исса: «Тазаланнганла он тюйюлмю эдиле? Тогъузу уа къайдадыла? 18Жаланда бу тыш къыраллыдан башха, Аллахха махтау салыргъа къайтхан болмадымы?» – деди. 19Сора анга: «Тур, бар, сени ийнаныуунг сени къутхарды», – деди. 20Фарисейле Иссагъа: «Аллахны Патчахлыгъы не заманда келликди?» – деп соргъанда, Ол алагъа: «Аллахны Патчахлыгъы белгили хал бла келлик тюйюлдю. 21Эмда: „Ма, ол мындады“ неда „Ма, андады“ деп айтырыкъ тюйюлдюле. Нек десегиз Аллахны Патчахлыгъы сизни ичигиздеди», – деп жууап этди. 22Сохталарына да былай айтды: «Сиз Адам Улуну кюнлеринден бирин окъуна кёрюрге кюсеген кюнле келликдиле, кёрлюк да тюйюлсюз. 23Адамла сизге: „Ма, мындады“ неда „Ма, андады“ деп айтырла. Бармагъыз эм ызындан айланмагъыз. 24Нек десегиз, шыбыла, кёкню бир жанындан жашнап, кёкню бирси жанына дери жылтырагъаны кибик, Адам Улу да Кесини кюнюнде алай боллукъду. 25Алай а, алгъа Ол кёп къыйналыргъа эм бу тукъум Аны къабыл этмей къояргъа керекди. 26Нухну заманында къалай болгъан эсе, Адам Улуну заманында да алай боллукъду. 27Нух кемеге миннген кюннге дери (адамла), ашай – иче, къатын ала, эрге бара тургъандыла. Сора суу къыяма келип барын да къыргъанды. 28Аны кибик Лутну заманында да, ашай – иче, ала, сата, урлукъ сала, мекям ишлей тургъандыла. 29Алай а, Лут Содомдан чыкъгъан кюн, кёкден от бла кукурт жауун жаууп, барын да къыргъаны кибик, 30Адам Улу кёрюннген кюнде да алай боллукъду. 31Ол кюн, кеси юй башында болуп, хапчуклары уа юйде болгъан адам, аланы алыргъа тюшмесин, аулакъда болгъан адам да аны кибик артха айланмасын. 32Лутну къатынын эсигизге тюшюрюгюз! 33Кеси жанын сакъларгъа кюрешген адам аны жоярыкъды, жанын жойгъан адам а, аны жашатырыкъды. 34Сизге айтама, ол кече экеулен бир тёшекде боллукъдула: бири алынырыкъды, бири уа къалдырыллыкъды. 35Эки тиширыу бирге тирмен тартырыкъдыла: бири алынырыкъды, бири уа къалдырыллыкъды. 36Экеулен аулакъда боллукъдула: бири алынырыкъды, бири уа къалдырыллыкъды», – деди. 37Бу затха Анга: «Къайда (боллукъду бу), Раббий?» – дедиле. Ол а алагъа: «Мыллык болгъан жерге къушла да жыйылырла», – деди.

will be added

X\