АХИЯ 8

1Исса уа Зейтун таугъа кетди, 2Эрттенликде уа дагъыда табыныучу юйге келди, битеу халкъ да Аны къатына жыйылды; Ол да, олтуруп, алагъа юйрете эди. 3Мында дин алимле бла фарисейле зийначылыкъда тутулгъан бир тиширыуну келтирдиле эм аны арагъа сюеп, 4Иссагъа: «Устаз! Бу тиширыу зийначылыкъ эте тургъанлай тутулгъанды. 5Муса уа аллайланы ташла бла тюйюп ёлтюрюрге бизге Тауратда фарыз этгенди. Сен а не айтаса?» – дедиле. 6Муну уа Иссаны сынар ючюн эм Аны терслерге бир зат табар ючюн айта эдиле. Исса уа, алагъа эс бурмай, энишге ийилип, бармагъы бла жерде жаза эди. 7Анга сорууну бардыргъанларында уа, Ол, ёрге туруп, алагъа: «Сизни арагъызда гюняхсыз ким эсе, ол анга ташны биринчи атсын!» – деди. 8Эм дагъыда, энишге ийилип, жерде жаза эди. 9Ала уа, муну эшитгенде уятлы бола, таматаладан башлап артдагъылагъа дери, бир-бири ызындан кетип башладыла. Сора жангыз Исса эм арада тургъан тиширыу къалды. 10Исса, ёрге туруп, тиширыудан башха бир киши кёрмей, анга: «Тиширыу! Къайдадыла сени айыплагъанла? Бир киши да терслемедими сени?» – деди. 11Ол а: «Бир киши да угъай, жюйюсхан!» – деп жууап этди. Исса да анга: «Мен да терслемейме сени; бар, мындан арысында гюнях этме», – деди.] 12Исса дагъыда халкъгъа сёлешди эм: «Мен дунияны жарыгъыма; Мени ызымдан келген адам, къарангыда жюрюрюк тюйюлдю, алай а анда жашауну жарыгъы боллукъду», – деди. 13Ол заманда фарисейле Анга: «Сен Кесинг-Кесинги юсюнгден шагъатлыкъ этесе, Сени шагъатлыгъынг тюз тюйюлдю», – дедиле. 14Исса алагъа жууапха: «Мен Кесим-Кесими юсюмден шагъатлыкъ эте эсем да, Мени шагъатлыгъым тюздю; нек десегиз Мен къайдан келгеними эм къайры барлыгъымы билеме; сиз а, Мени къайдан болгъанымы эм къайры барлыгъымы билмейсиз. 15Сиз адамланы ёлчеую бла сюд этесиз, Мен бир кишиге да сюд этмейме. 16Мен сюд эте эсем да, Мени сюдюм тюздю; нек десегиз Мен жангыз тюйюлме, алай а Мени ийген Ата Мени блады. 17Сизни Законугъузда да: „Эки адамны шагъатлыгъы тюздю“ деп жазылгъанды. 18Кесими юсюмден Мен Кесим шагъатлыкъ этеме, Мени юсюмден Мени ийген Ата да шагъатлыкъ этеди», – деди. 19Ол заманда Анга: «Къайдады Сени Атанг?» – дедиле. Исса уа: «Сиз не Мени, не Мени Атамы танымайсыз; сиз Мени танысагъыз эди, сора Мени Атамы да таныр эдигиз», – деп жууап берди. 20Бу сёзлени Исса, табыныучу юйде юйретген заманында, хазна жыйылыучу жерни къатында айтхан эди. Аны бир киши да тутмады; нек десегиз Аны заманы алыкъа жетмеген эди. 21Дагъыда Исса алагъа: «Мен кетеме, сиз Мени излериксиз эм кеси гюняхыгъыз бла ёллюксюз; Мен барлыкъ жерге сиз келаллыкъ тюйюлсюз», – деди. 22Мында иудейлиле: «Ол Кеси-Кесинми ёлтюрлюк болур: „Мен барлыкъ жерге сиз келаллыкъ тюйюлсюз“ деп нек айтады?» – дей эдиле. 23Исса алагъа: «Сиз тёбеннгиледенсиз, Мен огъаргъыладанма; сиз бу дуниядансыз, Мен бу дуниядан тюйюлме. 24„Кеси гюняхларыгъыз бла ёллюксюз“ деп, Мен сизге аны ючюн айтханма; нек десегиз ол Келлик Мен болгъаныма ийнанмасагъыз, гюняхларыгъыз бла ёллюксюз», – деди. 25Ол заманда Анга: «Кимсе да Сен?» – дедиле. Исса алагъа: «Ауалдан бери сизге не айтхан эсем, Олма. 26Сизни юсюгюзден кёп айтырыгъым эм терслеригим барды; алай а Мени Ийген хакъ кертиди эмда Мен Андан эшитгенлерими дуниягъа айтама», – деди. 27Ол алагъа Атаны юсюнден айтханын ангыламадыла. 28Ол себепден Исса алагъа: «Адам Улун ёрге кётюрсегиз, ол Мен болгъанымы, Мен Кесим-Кесимден бир зат да этмегеними, алай а Мени Атам Мени юйретгени кибик, алай айтханымы ол заманда билирсиз. 29Мени Ийген Мени биргемеди; Ата Мени жангызлай къоймагъанды; нек десегиз Мен хар заманда да Ол ыразы болгъан затланы этеме», – деди. 30Ол муну айтхан заманда, кёпле Анга ийнандыла. 31Ол заманда Исса Анга ийнаннган иу дейлилеге: «Мени сёзюмде турсагъыз, сора сиз керти Мени сохталарымсыз. 32Эм хакъ кертини билирсиз, хакъ керти уа сизни азат этер», – деди. 33Анга: «Биз Ибрахимни урлугъубуз эм бир заманда да бир кишиге да къул болмагъанбыз; Сен а: „Азат боллукъсуз“ деп къалай айтаса?» – деп жууап этдиле. 34Исса алагъа: «Кертисин, кертисин айтама сизге: гюнях этген хар адам гюняхны къулуду. 35Къул а ёмюрге юйде турмайды; улан турады ёмюрге. 36Алай бла, Улан сизни азат этсе, керти азат боллукъсуз. 37Сиз Ибрахимни урлугъу болгъаныгъызны билеме. Алай болгъанлыкъгъа Мени ёлтюрюрге излейсиз; нек десегиз Мени сёзюм сизге сыйынмайды. 38Мен Атамда кёргеними айтама, сиз да атагъызда кёргенигизни этесиз», – деп жууап берди. 39Анга жууапха: «Бизни атабыз Ибрахимди», – дедиле. Исса алагъа: «Сиз Ибрахимни сабийлери болсагъыз эди, сора Ибрахимни этген ишлерин этер эдигиз. 40Энди уа Мени, Аллахдан эшитген хакъ кертини сизге айтхан Адамны, ёлтюрюрге излейсиз: Ибрахим алай этмегенди. 41Сиз атагъызны ишлерин этесиз», – деди. Аны ол сёзюне: «Биз зийнадан туумагъанбыз, бизни Атабыз бир Аллахды», – дедиле. 42Исса алагъа: «Аллах сизни Атагъыз болса эди, сиз Мени сюер эдигиз, нек десегиз Мен Аллахдан чыгъып келгенме, Мен Кесим-Кесимден келмегенме, алай а Мени Ол ийгенди. 43Сиз Мени айтханымы нек ангыламайсыз? Мени сёзюмю эшитип болалмагъаныгъыз себепли ангыламайсыз. 44Сизни атагъыз ибилисди, сиз да атагъызны кюсегенлерин этерге сюесиз. Ол алгъындан да адам ёлтюрюучю болгъанды, хакъ кертиде турмагъанды; нек десегиз анда хакъ керти жокъду. Ол ётюрюк айтхан заманында, кесинден айтады; нек десегиз ол ётюрюкчюдю эм ётюрюкню атасыды. 45Мен а хакъ кертини айтханлыкъгъа, сиз Манга ийнанмайсыз. 46Менде гюнях табып, сизден ким ачыкъларыкъды Мени? Мен хакъ кертини айта эсем а, сиз Манга нек ийнанмайсыз? 47Аллахдан болгъан адам Аллахны сёзлерине тынгылайды; сиз Аллахдан тюйюлсюз, аны себепли тынгыламайсыз сиз», – деди. 48Иудейлиле Анга жууапха: «Сен самариялыса эм Сенде жин барды – деп, биз тюз айтмайбызмы?» – дедиле. 49Исса: «Менде жин жокъду, алай а Мен Атама хурмет этеме, сиз а Мени сансыз этесиз. 50Алай болгъанлыкъгъа Мен Кесиме махтау излемейме; Излеучю, хукму Этиучю барды. 51Кертисин, кертисин айтама сизге: Мени сёзюмю тутхан адам ёмюрге ёлюм кёрлюк тюйюлдю», – деп жууап этди. 52Иудейлиле Анга: «Сенде жин болгъанын биз энди билдик. Ибрахим ёлгенди, файгъамбарла да ёлгендиле, Сен а: „Мени сёзюмю тутхан адам ёмюрге ёлюм сынарыкъ тюйюлдю“ дейсе. 53Огъесе Сен, бизни атабыз Ибрахимден уллумуса? Ол а ёлгенди, файгъамбарла да ёлгендиле. Сен Кесинги кимге санайса?» – дедиле. 54Исса алагъа: «Мен Кесим-Кесими махтай эсем, Мени махтауум бошду. Мени Махтагъан, сиз: „Ол бизни Аллахыбызды“ деп айтхан Мени Атамды. 55Сиз Аны танымадыгъыз, Мен а Аны таныйма. Аны танымайма десем а, сора сизни кибик ётюрюкчю боллукъма; алай а Мен Аны таныйма эм Аны сёзюн тутама. 56Сизни атагъыз Ибрахим Мени кюнюмю кёрлюгю ючюн сюйюннгенди. Кёрген да этип, къууаннганды», – деп жууап берди. 57Иудейлиле Анга: «Санга алыкъа элли жыл да болмагъанды, сора Сен Ибрахимни къалай кёргенсе?» – дедиле. 58Исса алагъа: «Кертисин, кертисин айтама сизге: Ибрахим туугъандан алгъа, Мен барма», – деди. 59Ол заманда, Анга атар ючюн, ташла алдыла; алай а Исса кёрюнмей къалды, аланы аралары бла ётюп, табыныучу юйден чыгъып, андан ары кетди.

will be added

X\