АХИЯ 21

1Андан сора Исса дагъыда Кесини сохталарына Тиберия кёлню къатында кёрюндю. Кёрюннгени уа былай болду: 2Шимон Петер эм Эгиз атлы Тома, Галилеяны Къана элинден болгъан Натанел эм Зебедейни жашлары, дагъыда Иссаны сохталарындан башха экиси, бир жерде эдиле. 3Шимон Петер алагъа: «Чабакъ тутаргъа барама», – деди. Ала да анга: «Биз да барайыкъ сени бла», – дедиле. Баргъанлай, олсагъатдан къайыкъгъа миндиле, сора ол кече бир зат да туталмадыла. 4Танг атхандан сора уа, Исса кёл жагъада тура эди; алай а сохтала, ол Исса болгъанын билмедиле. 5Исса алагъа: «Сабийле! Сизни ашар затыгъыз бармыды?» – деди. Ала Анга: «Жокъду», – деп жууап бердиле. 6Ол а алагъа: «Ауугъузну къайыкъны онг жанына атыгъыз, тутарсыз», – деди. Ала атдыла, сора асыры кёп чабакъ тюшгенинден чабакъ ауну чыгъаралмадыла. 7Ол заманда, Исса бек сюйюучю сохта, Петерге: «Ол Раббийди!» – деди. Шимон Петер а, Ол Раббийди дегенни эшитгенлей, белине тыш кийимин къысып, тешинип болгъаны себепли, кёлге секирди. 8Къалгъан сохтала уа, жерден узакъ болмай, эки жюз къары чакълы бирде болгъанлары себепли, ауну чабакълары бла тартып, къайыкъ бла жюзюп келдиле. 9Жерге тюшген заманларында, от этилип, отну юсюне да чабакъ бла ётмек салынып тургъанын кёрдюле. 10Сора Исса алагъа: «Сиз энди тутхан чабакъларыгъызны келтиригиз», – деди. 11Шимон Петер, барып, уллу чабакъладан толгъан чабакъ ауну жерге чыгъарды, ала уа жюз элли юч бола эдиле; аллай бир кёп болгъанлай да, чабакъ ау жыртылмагъан эди. 12Исса алагъа: «Келигиз, ашагъыз», – деди. Сохталадан а бири да Анга: «Сен Кимсе?» – деп сорургъа базынмады; нек десегиз Ол Раббий болгъанын биле эдиле. 13Исса, келип, ётмекни алып алагъа берди; алай этип чабакъны да берди. 14Исса ёлгенледен тиргизилгенинден сора, сохталарына бу энди ючюнчю кере кёрюннгени эди. 15Ала ашагъан заманда уа, Исса Шимон Петерге: «Жюнюс улу Шимон! Сен Мени, быладан бек сюемисе?» – деди. Петер Анга: «Алайды, Раббий! Сен билесе мен Сени сюйгеними», – деди. Исса анга: «Мени къозуларымы кют», – деди. 16Дагъыда анга экинчи кере: «Жюнюс улу Шимон! Сюемисе сен Мени?» – деди. Петер Анга: «Алайды, Раббий! Сен билесе мен Сени сюйгеними», – деди. Исса анга: «Мени къойларыма сюрюучю бол», – деди. 17Анга ючюнчю кере да: «Жюнюс улу Шимон! Сюемисе сен Мени?» – деди. «Сюемисе Мени?» – деп ючюнчю кере да соргъанына Петер мудах болуп, Анга: «Раббий! Сен барын да билесе; Сен билесе, мен Сени сюйгеними», – деди. Исса анга: «Мени къойларымы кют. 18Кертисин, кертисин айтама санга: сен жаш заманынгда, белинги кесинг къысып сюйген жеринге баргъанса; къартайгъанынгда уа, къолларынгы узатырса, сени белинги башха адам къысар да, сюймеген жеринге элтир», – деди. 19Бу сёзню уа, Петер къаллай ёлюм бла ёлюп Аллахха махтау саллыгъын билдирир ючюн айтхан эди. Исса, муну айтханлай, анга: «Мени ызымдан кел», – деди. 20Петер а, артха айланып, Исса бек сюйюучю, ол ушхууурну заманында, Аны кёкюрегине таянып: «Раббий! Ким сатарыкъды Сени?» – деп айтхан сохта аны ызындан келгенин кёреди. 21Аны кёрюп, Петер Иссагъа: «Раббий! Ол а не?» – деди. 22Исса анга: «Аны Мен келгинчи жашарын сюе эсем, андан санга не? Сен Мени ызымдан кел», – деди. 23Сора „ол сохта ёллюк тюйюлдю“ деген сёз къарындашланы арасында жайылды. Исса уа анга: «Ёллюк тюйюлдю», – демеген эди, алай а: «Аны Мен келгинчи жашарын сюе эсем, андан санга не?» – деген эди. 24Муну юсюнден шагъатлыкъ да ол сохта этеди, муну да ол жазгъанды; аны шагъатлыгъы хакъ керти болгъанын да билебиз. 25Исса башха кёп ишле да этгенди: алай а аланы юсюнден толу жазылса, жазылгъан китапла дунияны кесине да сыйынмаз эдиле деп ойлайма. Амин.

will be added

X\