1 Андан сора Исса дагъыда Кесини сохталарына Тиберия кёлню къатында кёрюндю. Кёрюннгени уа былай болду: 2 Шимон Петер эм Эгиз атлы Тома, Галилеяны Къана элинден болгъан Натанел эм Зебедейни жашлары, дагъыда Иссаны сохталарындан башха экиси, бир жерде эдиле. 3 Шимон Петер алагъа: «Чабакъ тутаргъа барама», – деди. Ала да анга: «Биз да барайыкъ сени бла», – дедиле. Баргъанлай, олсагъатдан къайыкъгъа миндиле, сора ол кече бир зат да туталмадыла. 4 Танг атхандан сора уа, Исса кёл жагъада тура эди; алай а сохтала, ол Исса болгъанын билмедиле. 5 Исса алагъа: «Сабийле! Сизни ашар затыгъыз бармыды?» – деди. Ала Анга: «Жокъду», – деп жууап бердиле. 6 Ол а алагъа: «Ауугъузну къайыкъны онг жанына атыгъыз, тутарсыз», – деди. Ала атдыла, сора асыры кёп чабакъ тюшгенинден чабакъ ауну чыгъаралмадыла. 7 Ол заманда, Исса бек сюйюучю сохта, Петерге: «Ол Раббийди!» – деди. Шимон Петер а, Ол Раббийди дегенни эшитгенлей, белине тыш кийимин къысып, тешинип болгъаны себепли, кёлге секирди. 8 Къалгъан сохтала уа, жерден узакъ болмай, эки жюз къары чакълы бирде болгъанлары себепли, ауну чабакълары бла тартып, къайыкъ бла жюзюп келдиле. 9 Жерге тюшген заманларында, от этилип, отну юсюне да чабакъ бла ётмек салынып тургъанын кёрдюле. 10 Сора Исса алагъа: «Сиз энди тутхан чабакъларыгъызны келтиригиз», – деди. 11 Шимон Петер, барып, уллу чабакъладан толгъан чабакъ ауну жерге чыгъарды, ала уа жюз элли юч бола эдиле; аллай бир кёп болгъанлай да, чабакъ ау жыртылмагъан эди. 12 Исса алагъа: «Келигиз, ашагъыз», – деди. Сохталадан а бири да Анга: «Сен Кимсе?» – деп сорургъа базынмады; нек десегиз Ол Раббий болгъанын биле эдиле. 13 Исса, келип, ётмекни алып алагъа берди; алай этип чабакъны да берди. 14 Исса ёлгенледен тиргизилгенинден сора, сохталарына бу энди ючюнчю кере кёрюннгени эди. 15 Ала ашагъан заманда уа, Исса Шимон Петерге: «Жюнюс улу Шимон! Сен Мени, быладан бек сюемисе?» – деди. Петер Анга: «Алайды, Раббий! Сен билесе мен Сени сюйгеними», – деди. Исса анга: «Мени къозуларымы кют», – деди. 16 Дагъыда анга экинчи кере: «Жюнюс улу Шимон! Сюемисе сен Мени?» – деди. Петер Анга: «Алайды, Раббий! Сен билесе мен Сени сюйгеними», – деди. Исса анга: «Мени къойларыма сюрюучю бол», – деди. 17 Анга ючюнчю кере да: «Жюнюс улу Шимон! Сюемисе сен Мени?» – деди. «Сюемисе Мени?» – деп ючюнчю кере да соргъанына Петер мудах болуп, Анга: «Раббий! Сен барын да билесе; Сен билесе, мен Сени сюйгеними», – деди. Исса анга: «Мени къойларымы кют. 18 Кертисин, кертисин айтама санга: сен жаш заманынгда, белинги кесинг къысып сюйген жеринге баргъанса; къартайгъанынгда уа, къолларынгы узатырса, сени белинги башха адам къысар да, сюймеген жеринге элтир», – деди. 19 Бу сёзню уа, Петер къаллай ёлюм бла ёлюп Аллахха махтау саллыгъын билдирир ючюн айтхан эди. Исса, муну айтханлай, анга: «Мени ызымдан кел», – деди. 20 Петер а, артха айланып, Исса бек сюйюучю, ол ушхууурну заманында, Аны кёкюрегине таянып: «Раббий! Ким сатарыкъды Сени?» – деп айтхан сохта аны ызындан келгенин кёреди. 21 Аны кёрюп, Петер Иссагъа: «Раббий! Ол а не?» – деди. 22 Исса анга: «Аны Мен келгинчи жашарын сюе эсем, андан санга не? Сен Мени ызымдан кел», – деди. 23 Сора „ол сохта ёллюк тюйюлдю“ деген сёз къарындашланы арасында жайылды. Исса уа анга: «Ёллюк тюйюлдю», – демеген эди, алай а: «Аны Мен келгинчи жашарын сюе эсем, андан санга не?» – деген эди. 24 Муну юсюнден шагъатлыкъ да ол сохта этеди, муну да ол жазгъанды; аны шагъатлыгъы хакъ керти болгъанын да билебиз. 25 Исса башха кёп ишле да этгенди: алай а аланы юсюнден толу жазылса, жазылгъан китапла дунияны кесине да сыйынмаз эдиле деп ойлайма. Амин.
