АХИЯ 20

1Ыйыкъны биринчи кюнюнде уа Магдаллы Мариям, танг да жарыгъынчы, къабыргъа эртте келди, келгенинде къабырны юсюнден ташны аудурулуп тургъанын кёрдю. 2Сора, чабып, Шимон Петерге бла Исса бек сюйюучю башха сохтагъа келип, алагъа: «Раббийни къабырдан алып кетгендиле, Аны къайры салгъанларын а билмейбиз», – деди. 3Олсагъатдан Петер бла ол сохта, чыгъып, къабыргъа кетдиле. 4Ала экиси да бирге чапдыла; алай а ол сохта, Петерден эсе теркирек чабып, къабыргъа алгъа жетди. 5Энишге ийилип, кебинлени анда тургъанларын кёрдю, къабыргъа уа кирмеди. 6Аны ызындан Шимон Петер келди; ол, къабыргъа кирип, кебинлени анда тургъанларын 7Эм Иссаны башында болгъан жаулукъну, кебинле бла тюйюл, энчи чулгъанып башха жерде тургъанын кёрдю. 8Ол заманда къабыргъа алгъа келген сохта да кирди. Ол кёрюп, ийнанды. 9Иссаны ёлгенледен тиргизиллигини юсюнден Китапда жазылгъанны ала алыкъа ангыламагъан эдиле. 10Алай бла сохтала дагъыда артха, тургъан юйлерине къайтдыла. 11Мариям а къабырны къатында туруп жиляй эди; жиляй тургъанлай, ийилип къабырны ичине къарап, 12Анда акъ кийимлери бла эки мёлекни, Иссаны ёлюгю салыннган жерни, бири башында, бири уа аягъында олтуруп тургъанларын кёрдю. 13Ала анга: «Тиширыу! Сен нек жиляйса?» – дедиле. Мариям алагъа: «Раббийими алып кетгендиле, Аны къайры салгъанларын билмейме», – деди. 14Муну айтып, артха бурулгъанлай, Иссаны сюелип тургъанын кёрдю; алай а ол Исса болгъанын билмеди. 15Исса анга: «Тиширыу! Сен нек жиляйса? Кимни излейсе?» – деди. Мариям а, ол терек бахчачы сунуп, Анга: «Жюйюсхан! Аны сен чыгъарып элтген эсенг, Аны къайры салгъанынгы манга айт, мен Аны алып кетерикме», – деди. 16Исса анга: «Мариям!» – деди. Мариям, айланып, Анга чюйютча: «Раббуни!» – деди; аны магъанасы уа: «Устаз» демекди. 17Исса анга: «Мени тыйма, нек десенг Мен алыкъа Атама чыкъмагъанма; алай а Мени къарындашларыма бар да, алагъа айт, Мен Кеси Атама эм сизни Атагъызгъа, Кеси Аллахыма эм сизни Аллахыгъызгъа чыгъама», – деди. 18Магдаллы Мариям, барып, Раббийни кёргенин да, Ол анга муну айтханын да сохталагъа билдирди. 19Ыйыкъны ол биринчи кюнюнде, ингирде, Иссаны сохталары жыйылып тургъан юйню эшиклерини, иудейлиледен къоркъгъанларындан ичинден къылычы салынып тургъан заманда Исса, келип, араларында тохтап, алагъа: «Сизге ырахатлыкъ!» – деди. 20Муну айтып, Ол алагъа къолларын да, аякъларын да, къабыргъаларын да кёргюзтдю. Раббийни кёрюп, сохтала къууандыла. 21Исса уа алагъа экинчи кере да: «Сизге ырахатлыкъ! Мени Ата ийгени кибик, Мен да сизни иеме», – деди. 22Муну айтханлай, юфгюрюп алагъа: «Сыйлы Нюрню алыгъыз. 23Кимни гюняхларын кечсегиз, анга кечилликдиле; кимге кечмей къойсагъыз, анга кечилмей къаллыкъдыла», – деди. 24Онеки сохтадан бирлери, Эгиз атлы Тома уа, Исса келген заманда ала бла болмагъан эди. 25Къалгъан сохтала анга: «Биз Раббийни кёрдюк!» – дедиле. Ол а алагъа: «Аны къолларында чюйледен жараланы кёрмесем, чюйледен жараларына бармагъым бла тиймесем, Аны къабыргъасына къолуму салмасам, ийнанырыкъ тюйюлме», – деди. 26Сегиз кюнден сора Иссаны сохталары дагъыда юйде болгъан эдиле, Тома да ала бла эди. Эшикле этилип тургъан заманда, Исса, келип, аланы араларында тохтап: «Сизге ырахатлыкъ!» – деди. 27Андан сора Томагъа: «Бармагъынгы узат да, къолларыма къара; къолунгу узат да, къабыргъама сал. Ийнанмаучу болма да, ийнаныучу бол!» – деди. 28Тома Анга жууапха: «Мени Раббийим, мени Аллахым!» – деди. 29Исса анга: «Сен Мени кёргенинг себепли ийнандынг. Кёрмегенлей ийнаннганла уа насыплыдыла», – деди. 30Исса Кесини сохталарыны алларында башха кёп илишанла этгенди, ала бу китапха жазылмагъандыла. 31Была уа, Исса Аллахны Уланы Масих болгъанына сиз ийнаныр ючюн эм ийнанып, Аны аты бла жашау алыр ючюн жазылгъандыла.

will be added

X\