АХИЯ 14

1«Сизни жюрегигиз жунчумасын; Аллахха ийнаныгъыз, Манга да ийнаныгъыз. 2Мени Атамы юйюнде мекямла кёпдюле; алай болмаса эди уа: „Мен сизге жер хазырларгъа барама“ деп айтыр эдим. 3Эмда, барып, сизге жер хазырласам, Мен болгъан жерде сиз да болур ючюн, дагъыда келип сизни Кесиме аллыкъма. 4Мени къайры баргъанымы уа, сиз билесиз, жолну да билесиз», – деди. 5Тома анга: «Раббий! Къайры баргъанынгы билмейбиз, жолну да къалай билаллыкъбыз?» – деди. 6Исса анга: «Жол да, хакъ керти да, жашау да Менме; Мени юсюм бла болмаса, Атагъа бир киши да келмейди. 7Сиз Мени танысагъыз эди, Мени Атамы да таныр эдигиз эм мындан арысында Аны таныйсыз, Аны кёргенсиз», – деди. 8Филип Анга: «Раббий! Бизге Атаны кёргюзт, ол бизге тамамды», – деди. 9Исса анга: «Быллай бир заманны Мен сизни бла болгъанлай да, сен Мени танымаймыса, Филип? Мени кёрген Атаны кёргенди; сора сен: „Бизге Атаны кёргюзт“ деп къалай айтаса? 10Мен Атада, Ата да Менде болгъанына сен ийнанмаймыса? Мен сизге айтхан сёзлени, Кеси-Кесимден айтмайма; Менде болгъан Ата Кеси этеди ишлерин. 11Мен Атада, Ата да Менде болгъаныбызгъа, Манга ийнаныгъыз; алай тюйюл эсе уа, Манга ол ишлени себебинден ийнаныгъыз. 12Кертисин, кертисин айтама сизге: Манга ийнаннган, Мен этген ишлени кеси да этерикди эм аладан да уллусун этерикди; нек десегиз Мен Атама барама. 13Ата Уланыны юсю бла махтаулу болур ючюн, Мени атым бла не тилесегиз да, аны этерикме. 14Мени атым бла Менден не тилесегиз да, Мен аны этерикме». 15«Мени сюе эсегиз, Мени фарызларымы тутугъуз. 16Мен да Атадан тилерме эм Ол сизге, биргегизге ёмюрде да турлукъ башха Жюрек Жапсарыучуну, Хакъ Кертини Нюрюн берир. 17Аны уа дуния къабыл эталмайды, нек десегиз Аны кёрмейди эм танымайды. Сиз а таныйсыз Аны, нек десегиз Ол сизни бла болуп турады эм ичигизде боллукъду. 18Сизни ёксюз къоярыкъ тюйюлме, сизге къайтырыкъма. 19Бираздан сора дуния Мени энди кёрлюк тюйюлдю, сиз а Мени кёрлюксюз. Мен жашагъаным ючюн, сиз да жашарыкъсыз. 20Мен Атамда, сиз да Менде, Мен да сизде болгъаныбызны, сиз ол кюн билликсиз. 21Мени фарызларымы алып, аланы тутхан адам, Мени сюеди; Мени сюйген адамны уа, Мени Атам сюерикди, Мен да аны сюерикме эмда анга Кесим кёрюнюрюкме», – деди. 22Искариотдан башха Иуда, Анга: «Раббий! Сен, дуниягъа тюйюл, бизге кёрюнюрге сюйгенинг неди?» – деди. 23Исса анга жууапха былай айтды: «Мени сюйген адам, Мени сёзюмю тутады; Мени Атам да аны сюерикди, Биз да анга келликбиз эмда анда мекям этерикбиз. 24Мени сюймеген Мени сёзлерими тутмайды; бу сиз эшитген сёз а Мени тюйюлдю, Мени ийген Атаныды. 25Муну уа Мен сизге, сизни бла тургъанымда айтдым. 26Ата Мени атым бла иерик, Жюрек Жапсарыучу, Сыйлы Нюр а, сизни хар неге да юйретир эм битеу Мен сизге айтханланы сизни эсигизге салыр. 27Сизге жюрек ырахатлыкъ къояма, Мени жюрек ырахатлыгъымы сизге береме: дуния бергенча тюйюл, Мен береме сизге. Сизни жюрегигиз жунчумасын эмда къоркъмасын. 28Мен сизге: „Сизден кетеме эм сизге къайтырыкъма“ деп айтханымы сиз эшитгенсиз. Сиз Мени сюйсегиз эди, Мен сизге: „Атагъа барама“ деп айтханыма къууаныр эдигиз; нек десегиз Атам Менден уллуду. 29Ол зат болгъан заманда сиз ийнаныр ючюн, муну сизге энди, ол болурдан алгъа айтдым. 30Энди Мен сизни бла кёп сёлеширик тюйюлме; нек десегиз бу дунияны бийи келеди, аны уа Манга кючю жокъду. 31Алай а, Мен Атаны сюйгеними дуния билир ючюн, Ата Манга къалай фарыз этген эсе да, алай этеме. Туругъуз, былайдан кетейик».

will be added

X\