ИШЛЕРИ 9

1Шауул а, энтда Раббийни сохталарын ёлтюрюу бла къоркъутургъа кюреше, баш дин къуллукъчугъа келип, 2Дамаскда Иссаны жолун тутханланы – эр киши болсун, тиширыу болсун – барын да байлап Иерусалимге келтирир ючюн, Дамаскдагъы синагогалагъа къагъытла жазарын андан тиледи. 3Бара туруп, Дамаскга жууукълашхан заманда уа, аны тёгерегин, билмей тургъанлай кёкден жарыкъ жарытды. 4Ол, жерге жыгъылып, анга: «Шауул, Шауул! Сен Манга зулму нек этесе?» – деген ауазны эшитди. 5Шауул Анга: «Раббий! Сен кимсе?» – деди. Раббий да анга: «Мен, сен зулму этген Иссама; бичакъгъа кесинги урургъа санга къыйынды», – деди. 6Ол а къалтырап, эси кетип: «Раббий, манга не этерге буюраса?» – деди. Раббий да анга: «Тур да шахаргъа бар, санга не этерге керек болгъаны анда айтылыр санга», – деди. 7Аны бла баргъан адамла уа, ол ауазны эшитип, бир киши да кёрмей, эс ташлап, тохтап къалгъан эдиле. 8Шауул жерден ёрге турду эм кёзлери ачылып тургъанлай да бир зат да кёралмады; сора аны къолундан тутуп Дамаскга келтирдиле. 9Ол, бир зат да кёрмей, не ашамай, не ичмей, юч кюн турду. 10Дамаскда Ханания атлы бир сохта бар эди; Раббий анга кёрюнюу кёргюзтюп: «Ханания!» – дегенди. Ол да: «Менме, Раббий», – дегенди. 11Раббий а анга: «Тур да Тюз Орам атлы орамгъа бар, анда, Иуданы юйюнде, Шауул атлы, Тарслы кишини сор, ол энди тилек эте турады. 12Ол, кёрюнюуде, Ханания атлы киши, анга келип, аны кёзлери кёрюр ючюн, аны юсюне къолларын салгъанын кёргенди», – деди. 13Ханания жууапха: «Раббий! Ол адам Сени Иерусалимдеги сыйлыларынга къаллай бир аманлыкъ этгенин мен кёпледен эшитгенме. 14Мында да Сени атынгы чакъыргъанланы барысын да байларгъа баш дин къуллукъчудан эркинлиги барды», – деди. 15Алай а Раббий анга: «Бар! Нек десенг миллетлеге эм патчахлагъа эмда Израиль улулагъа Мени атымы билдирир ючюн, ол Мени сайлагъан сауутумду. 16Мен да анга, ол Мени атым ючюн къаллай бир къыйналыргъа керек болгъанын кёргюзтюрюкме», – деди. 17Ханания, барып, ол юйге кирди, сора Шауулну юсюне къолларын салып: «Шауул къарындашым! Сени келген жолунгда, санга кёрюннген Раббий Исса, сени кёзлеринг кёрюр эмда сен Сыйлы Нюрден толур ючюн мени санга ийгенди», – деди. 18Олсагъат окъуна Шауулну кёзлеринден къабукъ тюшгенча болуп, ол билмей тургъанлай кёрюп башлады; сора туруп сууда кёмюлдюрюлдю. 19Андан сора Шауул аш ашап къарыу алды. Сора Дамаскдагъы сохтала бла бир бёлек кюн турду. 20Олсагъатдан синагогалада Исса Аллахны Уланы болгъанын билдирип башлады. 21Муну эшитгенле бары да, сейирсинип: «Иерусалимде бу атны айтып тилек этгенлени жокъ этерге кюрешген бу тюйюлмюдю? Бери да, аланы байлап баш дин къуллукъчулагъа элтир ючюн келмегенми эди?» – дей эдиле. 22Шауул а, бекден-бек кючленип, Дамаскда жашагъан иудейлилеге, Исса Масихди деп кёргюзте, аланы абызырата эди. 23Бир бёлек заман озгъандан сора уа, иудейлиле аны ёлтюрюрге оноу этдиле. 24Алай а Шауул аланы ол ниетлерин билгенди; ала уа шахарны къабакъларыны къатында кече да, кюн да, аны ёлтюрюрге сакълай эдиле. 25Сохтала уа кечегиде, аны алып, шахарны къабыргъасындан четен бла тюшюрдюле. 26Шауул Иерусалимге келгенинде, сохталагъа къошулургъа кюрешди; алай а аны сохта болгъанына ийнанмай, андан бары да къоркъа эдиле. 27Барнаба уа, аны биргесине алып абустоллагъа келтирди эмда Шауул жолда Раббийни кёргенин эм Раббийни анга не айтханын эмда ол Дамаскда Иссаны атын таукел билдиргенин алагъа айтды. 28Сора ол, Иерусалимде ала бла барыпкелип, Раббий Иссаны атын таукел билдирип турду. 29Грекча сёлешген иудейлиле бла да сёлешип даулаша эди, ала уа аны ёлтюрюрге ниет эте эдиле. 30Къарындашла муну билгенлей, Шауулну Кесариягъа ийдиле, андан а Тарсха ашырдыла. 31Битеу Иудеяда, Галилеяда эм Самарияда болгъан жамауатла ырахатлыкъда эдиле. Ийманда ёсе, Раббийден къоркъуу бла жашай, Сыйлы Нюрден кёлленип кёп бола эдиле. 32Бир жолда Петер барысына да айлана барып, Лод элинде жашагъан сыйлылагъа да келди. 33Ол анда санлары къурушхан, сегиз жылдан бери тёшекден къопмагъан Эней атлы бир адамгъа тюбеди. 34Петер анга: «Эней! Масих Исса сени сау этеди; тур, жатхан жеринги жый», – деди. Ол да олсагъат турду. 35Лодда бла Шаронда жашагъанла бары да аны кёрюп, Раббийге къайтышдыла. 36Яффада, Табита атлы бир сохта тиширыу бар эди. Аны атыны магъанасы маралды. Ол кёп хайыр иш этген эм кёп садакъа берген тиширыу эди. 37Ол кюнлени биринде, ол аурукъсунуп ёлюп къалды; аны ёлюгюн жуууп, огъаргъы отоуда салдыла. 38Лод Яффагъа жууукъ эди, ол себепден сохтала, Петерни анда болгъанын эшитип, анга эки адам ийип, Петер мычымай алагъа келирин тиледиле. 39Петер, туруп, ала бла кетди; ол келгенлей, аны огъаргъы отоугъа элтдиле эм битеу башсыз къатынла жиляп аны аллына келдиле. Табита ала бла жашагъан кезиуюнде этген кёлеклерин бла чепкенлерин Петерге кёргюзтдюле. 40Петер барын да тышына чыгъарып, тобукъланып тилек этди; сора ёлюкге айланып: «Табита, тур!» – деди. Ол да кёзлерин ачды эм Петерни кёрюп, олтурду. 41Петер анга къолун берип къобарды эм сыйлыланы эмда башсыз къатынланы чакъырып, Табитаны аланы алларына сау этип салды. 42Бу иш битеу Яффагъа белгили болду, анда кёпле Раббийге ийнандыла. 43Сора Петер Яффада, тери ишлеучю Шимон атлы биреуню юйюнде, бир талай кюн турду.

will be added

X\