ИШЛЕРИ 7

1Ол заманда баш дин къуллукъчу: «Бу алаймыды?» – деп сорду. 2Истефан а былай сёлешди: «Къарындашла эм атала, тынгылагъыз! Атабыз Ибрахим Хараннга кёчгюнчю, Месопотамияда жашагъан заманында, махтаулу Аллах анга кёрюнюп: 3„Сен кеси жерингден, жууукъларынгы арасындан, атангы юйюнден чыгъып, Мен санга кёргюзтюрюк жерге бар“ деп айтханды. 4Ол заманда Ибрахим Халдеяны къыралындан чыгъып, Харанда жерлешгенди. Атасы ёлгенден сора, Аллах аны андан, энди сиз жашап тургъан бу къыралгъа кёчюргенди. 5Ол заманда Ибрахимге ол къыралдан бир аякъ басарча жер да бермегенди, алай а аны сабийи да болгъунчу, ол къыралны анга эм ызындан аны туудукъларына мюлк этип берирге айтханды. 6Аллах анга былай айтханды: „Сени туудукъларынг башха къыралда кёчгюнчюле болуп жашарыкъдыла. Анда къул этилип, тёрт жюз жыл зулмулукъда турлукъдула. 7Мен а, – дегенди Аллах, – аланы къул этген миллетге азап берликме; андан сора уа ала андан чыгъып, бу жерде Манга къуллукъ этерикдиле“. 8Сора Аллах анга сюннет кесаматны бергенди. Андан сора Ибрахим Исхакъны туудургъанды эмда анга сегизкюнлюк болгъанында сюннет этгенди. Исхакъ а Якъупну туудургъанды, Якъуб’а онеки уллу аталарыбызны туудургъанды. 9Ол уллу аталарыбыз, зарланып, Юсюпню Мисирге сатхандыла, алай а Аллах аны бла болгъанды. 10Аны битеу къыйынлыкъларындан къутхарып, анга терен акъыл бергенди эмда Мисирни патчахы фыргъауунну анга иги къаратханды. Фыргъауун а Юсюпню битеу Мисирге да, кесини тоханасына да оноучугъа салгъанды. 11Сора Мисирни бла Кенанны жерлерине ачлыкъ бла уллу къыйынлыкъ келгенди, аталарыбыз да ашарыкъ тапмагъандыла. 12Якъуб’а, Мисирде мирзеу болгъанын эшитип, аталарыбызны ары биринчи кере ийгенди. 13Ала экинчи кере келген заманда уа, Юсюп къарындашларына кесин танытханды, сора Юсюпню тукъуму фыргъаууннга белгили болгъанды. 14Юсюп, аланы ийип, атасы Якъупну да, битеу жууукъларын да, жетмиш беш адамны Мисирге келтиртгенди. 15Якъуп, Мисирге кёчюп, кеси да, аталарыбыз да анда ёлгендиле. 16Шекемге келтирилип, Ибрахим Шекемли Хаморну жашларындан кюмюшню багъасына сатып алгъан къабыр орунда асыралгъандыла. 17Аллахны Ибрахимге ант бла берген сёзю толур заман жууукълашханда, халкъыбыз Мисирде ёсюп кёп болгъан эди. 18Ахырында Юсюпню танымагъан бир башха патчах тахтагъа олтургъанды. 19Ол, бизни халкъыбызгъа хыйлалыкъ этип, аталарыбызгъа къыйынлыкъ бергенди; аланы сабийлери жашамасынла деп, жангы туугъан сабийлерин атып къояргъа зорлагъанды. 20Ол заманда Муса туугъанды; ол, аныча болмагъан, ариу сабий эди. Юч ай кесини атасыны юйюнде асыралып тургъанды. 21Тышына атылгъан заманында уа, фыргъауунну къызы, аны алып, кесине жаш этип ёсдюргенди. 22Муса Мисирлилени хар илмуларына юйретилгенди эм сёзлеринде да, ишлеринде да кючлю эди. 23Анга къыркъ жыл толгъанлай а, аны жюрегине, кесини къарындашлары Израиль улуланы барып кёрюр акъыл тюшгенди. 24Сора, аладан бирлерине артыкълыкъ этилгенин кёрюп, аны къоруулагъанды, артыкълыкъ этген Мисирлини ёлтюрюп, зулму этилген адамны дертин алгъанды. 25„Къарындашларым, Аллах мени къолум бла алагъа къутхарыу берлигин ангыларла“ деп умут этген эди. Ала уа ангыламадыла. 26Экинчи кюн, аладан экеулен тюйюшген заманда, ол къатларына келип: „Сиз къарындашласыз; бир-биригизни нек инжитесиз?“ деп аланы жарашдырыргъа кюрешгенди. 27Ол жууугъуна артыкълыкъ этген адам а Мусаны бир жанына тюртюп: „Сени бизге башчыгъа бла сюдюге ким салгъанды? 28Тюнене ол Мисирлини ёлтюргенинг кибик, мени да ёлтюрюргеми излейсе?“ дегенди. 29Ол сёзледен сора Муса, къачып, Мидиянны жеринде киргинчи болуп турду; ол жерде андан эки улан туугъанды. 30Анда къыркъ жыл толгъандан сора, Синай тауну аулагъында, жана тургъан чыгъана терекни ёртенинде анга Раббийни бир мёлеги кёрюннгенди. 31Муса аны кёрюп, сейирсиннгенди, анга къараргъа жууукъ баргъан заманында уа, Раббийни ауазы анга: 32„Мен сени аталарынгы Аллахыма, Ибрахимни Аллахыма, Исхакъны Аллахыма, Якъупну Аллахыма“ дегенин эшитгенди. Муса, къалтырап, титиреп, къараргъа таукел болмагъанды. 33Сора Раббий анга: „Аякъларынгдан аякъ кийиминги теш; нек десенг бу сен тургъан жер сыйлы жерди. 34Мени халкъым Мисирде зулмулукъда тургъанын Мен кёреме эмда аны ынчхагъанларын эшитеме; аланы къутхарыргъа тюшгенме. Энди бар, Мен сени Мисирге иерикме“ деп айтханды. 35Ала къабыл этмей анга: „Сени бизге башчыгъа бла сюдюге ким салгъанды?“ деп айтхан ол Мусаны, Аллах, чыгъана терекде анга кёрюннген мёлекни юсю бла, башчы эм къутхарыучу этип ийгенди. 36Аланы Мисирни жеринден чыгъаргъан, анда да, Къызыл тенгизде да, къыркъ жылны ичинде къум тюзде да сейирликле бла илишанла этген олду. 37Израиль улулагъа: „Раббий Аллахыгъыз къарындашларыгъыздан сизге мени кибик бир файгъамбар чыгъарлыкъды; Анга тынгылагъыз“ деген Муса олду. 38Къум тюзде жамауатны арасында жашагъан, Синай тауда анга сёлешген мёлек бла эм аталарыбыз бла бирге болгъан эм бизге айтыр ючюн жашау бериучю сёзле алгъан олду. 39Бизни аталарыбыз аны сёзюне тынгыларгъа сюймегендиле эм, аны бир жанына тюртюп, Мисирге къайтыргъа талпыгъандыла. 40Харуннга: „Бизни аллыбызда барлыкъ аллахла эт, нек десенг бизни, Мисирни жеринден чыгъаргъан Мусагъа не болгъанын билмейбиз“ дегендиле. 41Ол кюнледе тана сурат ишлеп, ол идолгъа къурман кесгендиле, кеси къоллары ишлеген затны аллында къууанч этгендиле. 42Аллахны уа аладан кёлю чыгъып, аланы кёкдеги жулдузлагъа табыныргъа бошлап къойгъанды. Файгъамбарланы китабында: „Израильни юйюрю! Къум тюзде, къыркъ жылны ичинде сизни, хайыуан кесип къурман этгенигиз Мангамы эди? 43Сиз Молокну чатырын эм сизни аллахыгъыз Ремфанны жулдузун – табыныр ючюн кесигиз ишлеген суратланы – биргегизге жюрютгенсиз. Мен да сизни Бабилден да ары кёчюрюрме“ деп жазылгъаныча алай болгъанды. 44Къум тюзде бизни аталарыбызны Шагъатлыкъ Чатыры бар эди. Бу чатырны Муса, аны бла сёлешген Аллах буюргъаны кибик, кеси алгъа кёрген юлгюге кёре ишлетгенди. 45Бизни аталарыбыз чатырны алгъыннгы тукъумдан къабыл этгендиле; Иешуну башчылыгъы бла башха миллетлени жерлерин къолгъа алгъан заманларында, чатырны да биргелерине келтиргендиле. Миллетлени аталарыбызны аллындан къыстагъан – Аллах эди. Шагъатлыкъ Чатыры Дауутну заманына дери тургъанды. 46Дауут, Аллахны аллында шафауат табып, Якъупну Аллахына мекям ишлер ючюн тилек этгенди. 47Алай а Аллахха юй ишлеген Сюлемен болгъанды. 48Аллаху-Таала уа къол бла ишленнген юйледе жашамайды, файгъамбарны айтханыча: 49„,Кёк Мени тахтамды, жер да Мени аякъларымы тюбюдю; Манга къаллай юй ишлериксиз неда Мени тынчайтыргъа къаллай жер табарыкъсыз? 50Быланы барысын да Мени къолум жаратмагъанмыды?‘ – дейди Раббий“. 51Къаты боюнлула! Жюреклерине бла къулакъларына сюннет этилмеген адамла! Сиз хар заманда да Сыйлы Нюрге къажау кюрешесиз, аталарыгъыз къалай этген эселе да, сиз да алай этесиз. 52Сизни аталарыгъыз файгъамбарладан къайсына зулму этмегендиле? Тюзлюклюню келлигин алгъындан билдиргенлени да ёлтюргендиле, энди уа сиз Аны сатханла эм ёлтюргенле болгъансыз. 53Сиз, мёлеклени юсю бла буюрулгъан Тауратны алгъансыз, тутхан а этмегенсиз!» – деди. 54Бу сёзлени эшитгенлеринде, ала ачыудан къутура эдиле эмда Истефаннга къажау тишлерин къыжылдата эдиле. 55Истефан а Сыйлы Нюрден толуп, кёкге къарап, Аллахны аламатлыгъын эмда Иссаны Аллахны онг жанында сюелип тургъанын кёрюп: 56«Ма, мен кёкле ачылгъанын, Адам Улу да Аллахны онг жанында сюелип тургъанын кёреме!» – деди. 57Ала уа, уллу къычырыкъ этип, кеслерини къулакъларына буштукъ этип, барысы да бирча аны юсюне атылдыла. 58Аны шахардан тышына чыгъарып, ташла бла тюйюп башладыла. Истефаннга къажау шагъатлыкъ этгенле уа кеслерини кийимлерин Шауул атлы бир жаш адамны къатында къойдула. 59Истефанны ташла бла тюе тургъан заманларында ол: «Раббий Исса! Нюрюмю къабыл эт!» – деп тилек эте эди. 60Эмда, тобукъланып, уллу ауаз бла: «Раббий! Бу гюняхны аланы боюнларына салма!» – деди. Сора, муну айтханлай, жан берди.

will be added

X\