ИШЛЕРИ 22

1«Къарындашла эм атала! Энди мен кесими сизни аллыгъызда ариулагъаныма тынгылагъыз», – деди. 2Ол алагъа чюйют тилде сёлешип башлагъанын эшитгенлеринде, ала дагъыда бек шошайдыла. Ол а былай сёлешди: 3«Мен иудейлиме, Киликияны Тарс шахарында туугъанма, алай а мында, бу шахарда ёсгенме. Гамалиелни башчылыгъы бла аталарыбызны Законун окъуп, толу билим алгъанма. Сиз барыгъыз да бюгюн этгенча, мен да Аллах ючюн эришлик этгенме. 4Бу жолну, Иссаны жолун тутханлагъа мен ёлтюрюрге дери окъуна зулму этгенме, эр кишилени да, тиширыуланы да, тутуп, тюрмелеге салып тургъанма. 5Баш дин къуллукъчу да, битеу таматала да мынга шагъатлыкъ эталлыкъдыла. Мен аладан Дамаскда жашагъан иудейли къарындашлагъа жазылгъан эркинлик къагъытла алып, андагъыланы да байлап, Иерусалимге келтирип, азап чекдирир ючюн, Дамаскга барыргъа жолгъа чыкъгъан эдим. 6Мен жолда бара Дамаскга жууукълашхан заманда уа, кюнортагъа жууукъ кезиуде, билмей тургъанлай кёкден бир уллу жарыкъ мени тёгерегими жарытды. 7Мен жерге жыгъылдым, сора манга: „Шауул, Шауул! Сен манга зулму нек этесе?“ деген ауазны эшитдим. 8Мен а: „Кимсе Сен, Раббий?“ деп жууап этдим. Ол да манга: „Мен ол сен зулму этген Назаретли Иссама“ деди. 9Мени биргеме болгъанла уа жарыкъны кёрген эдиле, мени бла Сёлешгенни айтханын а ангыламагъан эдиле. 10Ол заманда мен: „Раббий! Мен не этейим?“ дедим. Раббий а: „Тур да Дамаскга бар, санга не этерге буюрулгъаны бары да санга анда айтылыр“ деди. 11Ол жарыкъны аламатлыгъындан, мени кёзлерим кёрмей къалгъанда уа, мени нёгерлерим къолумдан тутуп, мени Дамаскга келтирдиле. 12Дамаскда жашагъан, битеу иудейлиле хурмет этген, Тауратны жорукъларын тутхан дин ахлу, Ханания атлы бир киши, 13Манга келип, къатыма жанлап: „Шауул къарындашым! Кёзлеринг ачылсынла!“ деди. Мен да олсагъат аны кёрдюм. 14Ол а манга: „Бизни аталарыбызны Аллахы, сен Аны буйругъун билир ючюн эмда Тюзлюклюню кёрюп, Аны ауузундан сёзюн эшитир ючюн, сени алгъындан сайлагъанды. 15Нек десенг битеу адамланы аллында сен кёргенинги айтып, Анга шагъат боллукъса. 16Энди сен не мычыйса? Тур, сууда кёмюлдюрюл да, Раббий Иссаны атын айтып тилек этип, гюняхларынгдан тазалан“ деп айтды. 17Мен, Иерусалимге къайтып, табыныучу юйде тилек этген заманымда уа, манга кёрюнюу кёрюнюп, 18Раббийни кёрдюм. Ол манга: „Мычыма, Иерусалимден терк чыкъ, нек десенг мында Мени юсюмден сени шагъатлыгъынгы къабыл этерик тюйюлдюле“ деди. 19Мен а: „Раббий! Санга ийнаннганланы мен тюрмелеге салгъанымы эмда синагогалада тюйгеними ала биледиле, 20Эмда Сени шагъатынг Истефанны къаны тёгюлген заманда, мен да алайда туруп, аны ёлтюргенлерине ыразы болгъанма эм аны ёлтюргенлени кийимлерин сакълагъанма“ дедим. 21Раббий а манга: „Бар, Мен сени узакъгъа, башха миллетлеге иерикме“ деди», – деп сёлешди. 22Бу сёзлеге дери аны сёлешгенине тынгыладыла; андан сора уа къычырышып: «Быллайны жер башындан жокъ эт! Бу жашаргъа тийишли тюйюлдю!» – дей эдиле. 23Ала къычырышып, кийимлерин атып, хауагъа букъу сууургъан заманда, 24Аскер башчы Пауулну къалагъа элтип, аланы анга къажау алай нек къычыргъанларын билир ючюн, Пауулну къамичи бла тюерге буюрду. 25Аны жипле бла керген заманларында уа Пауул алайда тургъан жюзбашчыгъа: «Сюд да этилмегенлей римли инсанны тюерге сизни эркинлигигиз бармыды?» – деди. 26Муну эшитгенде, жюзбашчы аскер башчыны къатына барып: «Къара, сен не этерге мурат этесе? Бу адам – римли инсанды!» – деп билдирди. 27Ол заманда аскер башчы Пауулну къатына келип: «Айтчы манга, сен римли инсанмыса?» – деди. Ол да: «Хау», – деди. 28Аскер башчы анга: «Мен кёп ахча берип римли инсан болгъанма», – деди. Пауул а: «Мен а туугъанымдан бери окъуна римли инсанма», – деди. 29Ол заманда анга соруу этерикле олсагъат андан артха турдула; аскер башчы да, Пауулну римли инсан болгъанын билгенинде, аны байлатханы ючюн къоркъду. 30Экинчи кюн, иудейлиле аны не бла терслегенлерин тюз билирге сюйюп, аны бугъоуладан эркин этдирди; сора баш дин къуллукъчулагъа эмда битеу синедрионнга жыйылыргъа буюрду эм Пауулну келтиртип аланы алларына чыгъарды.

will be added

X\