2 КОРИНФЛИЛЕГЕ 6

1Биз а, Аллах бла бирге урунуучулача, Аллахны шафауатын къабыл этгенигиз бошуна болмасын деп, сизге жалбарабыз. 2Нек десегиз Китапда: «Жараулу заманда Мен сени тилегинги эшитгенме эм къутхарылыу кюнде санга болушханма», – деп айтылгъанды. Ма, энди жараулу заман; ма, энди къутхарылыу кюн. 3Бизни къуллукъ этиуюбюзге айып салынмаз ючюн, биз бир адамгъа да бир зат бла да тыйгъыч этмейбиз. 4Алай а Аллахха къуллукъ этиучюлеча уллу тёзюмлюлюк бла, къыйынлыкълада, кереклиликледе, тарлыкъ халлада, 5Тюйюлюуледе, тюрмеледе, къозгъалыулада, урунуулада, жукъусуз кечеледе, ораза тутуулада, 6Тазалыкъда, билимде, чыдамлылыкъда, ахшылыкъ этиуде, Сыйлы Нюрде, кёзбаусуз сюймекликде, 7Хакъ керти сёзде, Аллахны кючю бла, онг эм сол къолларыбызда тюзлюкню сауутлары бла, 8Махталыуда эм сансызлыкъда, атыбыз аманнга чыкъгъанда да, ариу кёрюннгенде да, хар не жаны бла да кесибизни юлгюге тутабыз. Бизни алдаучулагъа санайдыла, алай а биз кертичибиз. 9Биз белгили тюйюлбюз, алай а бизни таныйдыла; бизни ёлгенлеге санайдыла, алай а ма, биз саубуз; бизге азап саладыла, алай а биз ёлмейбиз; 10Мудах кибик кёрюнебиз, алай а хар заманда да къууанабыз. Жарлыбыз, алай а кёплени бай этебиз. Бир затыбыз да жокъду, алай а барына да иебиз. 11Коринфлиле, биз сизни бла ачыкъ сёлешдик, сизге жюрегибизни ачдыкъ. 12Биз сизден сюймеклигибизни аямайбыз, алай а сиз бизден сюймеклигигизни аяйсыз. 13Сабийлеримеча айтама, бизни бла бирча сиз да жюреклеригизни ачыгъыз. 14Иймансызла бла бирге боюнсагъа боюнугъузну салмагъыз. Нек десегиз тюзлюклюлюкню законсузлукъ бла бирге не бирикмеклиги барды? Жарыкъны бла къарангыны арасында не бирлик барды? 15Масихни бла Белиярны арасында не кесамат барды? Неда ийманлыны иймансыз бла бирге не иши барды? 16Аллахны юйюню идолла бла бирге не келишиую барды? Нек десегиз сиз, жашау берген Аллахны юйюсюз: «Алада мекям салып, араларында жюрюрюкме. Мен аланы Аллахы боллукъма, ала да Мени халкъым боллукъдула, – деп Аллахны айтханы кибик. 17Сора ол себепден: „Иймансызланы араларындан чыгъыгъыз эмда аладан айырылыгъыз“ дейди Раббий. „Харам затха тиймегиз, Мен сизни къабыл этерикме 18Эмда сизге Ата боллукъма, сиз да Мени уланларым бла къызларым боллукъсуз“ дейди битеу дунияны тутхан Раббий».

will be added

X\