2 КОРИНФЛИЛЕГЕ 4

1Аллахны мархаматындан бизни аллай къуллукъ этиуюбюз болгъаны себепли биз мудах болмайбыз. 2Алай а, таша болгъан айыплы ишлени атып, хыйлалыкъ этерге излемей эм Аллахны сёзюн терсине бурмай, хакъ кертини уа ачып, кесибизни хар адамны жюрегине Аллахны аллында ачыкъ этебиз. 3Хайыр Хапарыбыз жабылып эсе уа, жоюла тургъанлагъа жабылыпды. 4Кёрюнмеген Аллахны сыфаты болгъан Масихни аламатлыгъыны юсюнден Хайыр Хапарны жарыгъы иймансызланы жарытмаз ючюн, бу ёмюрню аллахы аланы акъылларын сокъур этгенди. 5Биз кесибизни юсюбюзден билдирмейбиз, алай а Масих Иссаны Раббий болгъанын билдиребиз; биз а Исса ючюн сизни къулларыгъызбыз. 6Нек десегиз къарангылыкъны ичинден жарыкъгъа жарытыргъа буйрукъ этген Аллах, Масих Иссаны бетинде Аллахны аламатлыгъын билиуюбюз бла бизни жарыкъландырыр ючюн бизни жюреклерибизни жарытханды. 7Бизде артыгъы бла болгъан кючню бизден тюйюл, Аллахдан келгени билинир ючюн а, ол хазнаны биз топуракъ сауутлада кесибизни чархларыбызда жюрютебиз. 8Биз хар жанындан къыйынлыкъ сынайбыз, алай а жунчумайбыз. Биз тюнгюлюрча халдабыз, алай а тюнгюлмейбиз. 9Биз зулмулукъдабыз, алай а атылып къалмагъанбыз. Аякъ тюпге салынабыз, алай а жоюлмайбыз. 10Иссаны жашауу бизни чархыбызда ачыкъ кёрюнюр ючюн, Раббий Иссаны ёлюлюгюн хар заманда чархыбызда жюрютебиз. 11Ол себепден, бизни ёллюк чархыбызда Иссаны жашауу ачыкъ кёрюнюр ючюн, биз саула Исса ючюн тохтаусуз ёлюмге бериле турабыз. 12Мынга кёре, бизде ёлюм, сизде уа жашау жюрюйдю. 13Алай а, Китапда: «Мен ийнаннганма эм аны себепли айтханма», – деп жазылгъаны кибик, ийманны ол нюрю бизде болуп, биз да ийнанабыз эм аны себепли айтабыз. 14Нек десегиз Раббий Иссаны тиргизген Аллах Иссаны юсю бла бизни да тиргизиригин эм сизни бла бирге Кесини аллына саллыгъын билебиз. 15Быланы бары да сизни ючюндю, алай бла Аллахны шафауаты жайылып, дагъыда кёп адамгъа жетип, Аллахха дагъыда кёп махтау салыныр эм шукур этилир ючюндю. 16Ол себепден биз мудах болмайбыз; алай а бизни тыш чархыбыз бузула эсе да, ичибиздеги уа кюнден-кюннге жангырады. 17Нек десегиз бизни бир кесек заманнга азчыкъ къыйналгъаныбыз бизге мардасыз кёп ёмюрлюк махтау чыгъарады. 18Биз кёрюннген затлагъа тюйюл, кёрюнмегенлеге къарайбыз. Нек десегиз кёрюннген затла бир кезиуге деридиле, кёрюнмегенле уа ёмюрлюкгедиле.

will be added

X\