Romans - រ៉ូម 8

1ហេតុ នោះ នៅ ជាន់ នេះ អ្នក ណា ដែល នៅ ក្នុង ព្រះ‌គ្រីស្ទ យេស៊ូវ នោះ គ្មាន ទោស សោះ 2ដ្បិត អំណាច របស់ ព្រះ‌វិញ្ញាណ នៃ ជីវិត ដែល នៅ ក្នុង ព្រះ‌គ្រីស្ទ យេស៊ូវ នោះ បាន ប្រោស ឲ្យ ខ្ញុំ រួច ពី អំណាច របស់ អំពើ បាប និង សេចក្តី ស្លាប់ ហើយ 3ពី ព្រោះ ឯ ការ ដែល ក្រឹត្យ‌វិន័យ ធ្វើ មិន កើត ដោយ មាន សេចក្តី កំសោយ ព្រោះ សាច់ ឈាម នោះ ព្រះ ទ្រង់ បាន ធ្វើ វិញ ដោយ ចាត់ ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា ទ្រង់ ឲ្យ មក មាន រូប អង្គ បែប ដូច ជា សាច់ ឈាម ដែល តែង តែ មាន បាប ហើយ ដោយ ព្រោះ អំពើ បាប ក៏ កាត់ ទោស អំពើ បាប នៅ ក្នុង សាច់ ឈាម 4ដើម្បី ឲ្យ សេចក្តី ក្រឹត្យ‌វិន័យ បង្គាប់ មក បាន សំរេច ក្នុង ខ្លួន យើង រាល់ គ្នា ដែល មិន ដើរ តាម សាច់ ឈាម គឺ ដើរ តាម ព្រះ‌វិញ្ញាណ វិញ 5ពី ព្រោះ អស់ អ្នក ណា ដែល តាម សាច់ ឈាម នោះ គិត តែ ខាង សាច់ ឈាម តែ អស់ អ្នក ណា ដែល គិត តាម ព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះ គិត តែ ខាង វិញ្ញាណ វិញ 6ដ្បិត គំនិត ខាង សាច់ ឈាម នោះ ជា សេចក្តី ស្លាប់ ទទេ ឯ គំនិត នៃ ព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះ ទើប ជា ជីវិត និង សេចក្តី សុខ សាន្ត វិញ 7ព្រោះ គំនិត ខាង សាច់ ឈាម នោះ រមែង ទាស់ ទទឹង នឹង ព្រះ ដ្បិត មិន ចុះ ចូល នឹង ក្រឹត្យ‌វិន័យ របស់ ព្រះ ទេ ក៏ ពុំ អាច នឹង ចុះ ចូល បាន ផង 8ពួក អ្នក ដែល នៅ ខាង សាច់ ឈាម នោះ ពុំ អាច នឹង គាប់ ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ ដល់ ព្រះ បាន ឡើយ 9តែ បើ សិន ជា ព្រះ‌វិញ្ញាណ នៃ ព្រះ សណ្ឋិត ក្នុង អ្នក រាល់ គ្នា នោះ អ្នក រាល់ គ្នា មិន នៅ ខាង សាច់ ឈាម ទៀត ទេ គឺ នៅ ខាង វិញ្ញាណ វិញ ប៉ុន្តែ បើ អ្នក ណា គ្មាន ព្រះ‌វិញ្ញាណ របស់ ព្រះ‌គ្រីស្ទ អ្នក នោះ មិន មែន ជា របស់ ផង ទ្រង់ ទេ 10ហើយ បើ សិន ជា ព្រះ‌គ្រីស្ទ សណ្ឋិត ក្នុង អ្នក រាល់ គ្នា នោះ រូប សាច់ បាន ស្លាប់ ដោយ ព្រោះ អំពើ បាប មែន តែ វិញ្ញាណ មាន ជីវិត វិញ ដោយ ព្រោះ សេចក្តី សុចរិត 11មួយ ទៀត បើ ព្រះ‌វិញ្ញាណ នៃ ព្រះ‌អង្គ ដែល បាន ប្រោស ឲ្យ ព្រះ‌យេស៊ូវ រស់ ពី ស្លាប់ ឡើង វិញ ទ្រង់ សណ្ឋិត ក្នុង ខ្លួន អ្នក រាល់ គ្នា នោះ ព្រះ‌អង្គ នោះ ឯង ដែល បាន ប្រោស ឲ្យ ព្រះ‌គ្រីស្ទ រស់ ពី ស្លាប់ ឡើង ទ្រង់ នឹង ប្រោស រូប‌កាយ នៃ អ្នក រាល់ គ្នា ដែល ទៀង តែ ស្លាប់ ឲ្យ មាន ជីវិត ឡើង ដែរ ដោយ‌សារ ព្រះ‌វិញ្ញាណ ទ្រង់ ដែល សណ្ឋិត នៅ ក្នុង ខ្លួន អ្នក រាល់ គ្នា។ 12ដូច្នេះ បង ប្អូន អើយ យើង មាន សេចក្តី ជាប់ ជំពាក់ មិន មែន ជំពាក់ ចំពោះ សាច់ ឈាម ឲ្យ បាន រស់ តាម សាច់ ឈាម នោះ ទេ 13ដ្បិត បើ សិន ជា អ្នក រាល់ គ្នា រស់ តាម សាច់ ឈាម នោះ នឹង ត្រូវ ស្លាប់ ទៅ តែ បើ សំឡាប់ អំពើ របស់ រូប សាច់ ចេញ ដោយ‌សារ ព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះ អ្នក រាល់ គ្នា នឹង បាន រស់ វិញ 14ហើយ អស់ អ្នក ណា ដែល ព្រះ‌វិញ្ញាណ នៃ ព្រះ ទ្រង់ នាំ អ្នក ទាំង នោះ ហើយ ជា ពួក កូន របស់ ព្រះ 15អ្នក រាល់ គ្នា មិន បាន ទទួល និស្ស័យ ជា បាវ បំរើ ឲ្យ ត្រូវ ភ័យ ខ្លាច ទៀត ឡើយ គឺ បាន ទទួល និស្ស័យ ជា កូន ចិញ្ចឹម វិញ ដោយ ហេតុ នោះ បាន ជា យើង ស្រែក ឡើង ថា ឱ អ័ប្បា ព្រះ‌វរ‌បិតា អើយ 16ហើយ ព្រះ‌វិញ្ញាណ ទ្រង់ ក៏ ធ្វើ បន្ទាល់ នឹង វិញ្ញាណ យើង ថា យើង ជា កូន របស់ ព្រះ 17បើ សិន ណា ជា កូន ព្រះ ហើយ នោះ យើង ក៏ បាន គ្រង មរដក ដែរ គឺ ជា អ្នក គ្រង មរដក នៃ ព្រះ ជា មួយ នឹង ព្រះ‌គ្រីស្ទ ផង ឲ្យ តែ យើង ទទួល រង ទុក្ខ ជា មួយ នឹង ទ្រង់ ចុះ ដើម្បី ឲ្យ បាន ដំកើង ឡើង ជា មួយ នឹង ទ្រង់ ដែរ។ 18ខ្ញុំ រាប់ អស់ ទាំង សេចក្តី ទុក្ខ លំបាក នៅ ជាន់ នេះ ថា ជា សេចក្តី មិន គួរ ប្រៀប‌ផ្ទឹម នឹង សិរី‌ល្អ ដែល នឹង បើក សំដែង មក ឲ្យ យើង រាល់ គ្នា ឃើញ នោះ ទេ 19ដ្បិត សេចក្តី ទន្ទឹង របស់ ជីវិត ទាំង‌ឡាយ នោះ រង់‌ចាំ តែ ពួក កូន របស់ ព្រះ លេច មក ឲ្យ ឃើញ ប៉ុណ្ណោះ ទេ 20ពី ព្រោះ ជីវិត ទាំង‌ឡាយ បាន ត្រូវ ចុះ ចូល នឹង សេចក្តី ឥត ប្រយោជន៍ តែ មិន មែន ដោយ ស្ម័គ្រ ពី ចិត្ត គឺ ដោយ ព្រោះ ព្រះ‌អង្គ ដែល ទ្រង់ បញ្ចុះ‌បញ្ចូល វិញ ដោយ សង្ឃឹម ថា 21ជីវិត ទាំង នោះ ឯង នឹង បាន រួច ពី ចំណង នៃ សេចក្តី ពុក‌រលួយ ឲ្យ បាន សេរី‌ភាព នៃ សិរី‌ល្អ របស់ ពួក កូន ព្រះ វិញ 22ដ្បិត យើង ដឹង ថា ជីវិត ទាំង‌ឡាយ ក៏ ថ្ងូរ ហើយ ឈឺ ចាប់ ជា មួយ គ្នា ដរាប ដល់ គ្រា ឥឡូវ នេះ 23មិន តែ ប៉ុណ្ណោះ សោត ខ្លួន យើង រាល់ គ្នា ដែល មាន ផល ជា ដំបូង របស់ ព្រះ‌វិញ្ញាណ ក៏ ថ្ងូរ ក្នុង ខ្លួន ដែរ ទាំង រង់‌ចាំ ទំរាំ ការ ទទួល ជា កូន ចិញ្ចឹម គឺ ជា សេចក្តី ប្រោស លោះ ដល់ រូប‌កាយ យើង ផង 24ដ្បិត យើង បាន សង្គ្រោះ រួច ដោយ សេចក្តី សង្ឃឹម តែ សេចក្តី សង្ឃឹម ដែល មើល ឃើញ នោះ មិន ឈ្មោះ ថា ជា សេចក្តី សង្ឃឹម ទេ ដ្បិត របស់ អ្វី ដែល អ្នក ណា មើល ឃើញ ហើយ នោះ នឹង សង្ឃឹម ចង់ បាន ធ្វើ អ្វី ទៀត 25តែ បើ យើង សង្ឃឹម នឹង បាន អ្វី ដែល មើល មិន ឃើញ វិញ នោះ យើង នឹង រង់‌ចាំ នៅ ដោយ អំណត់ 26ព្រះ‌វិញ្ញាណ ទ្រង់ ក៏ ជួយ សេចក្តី កំសោយ របស់ យើង បែប ដូច្នោះ ដែរ ដ្បិត យើង មិន ដឹង ជា គួរ អធិស្ឋាន សូម អ្វី ទេ តែ ព្រះ‌វិញ្ញាណ ទ្រង់ ជួយ អង្វរ ជំនួស យើង ដោយ ដំងូរ ដែល រក ថ្លែង ពុំ បាន វិញ 27ប៉ុន្តែ ព្រះ‌អង្គ ដែល ស្ទង់ ចិត្ត ទ្រង់ ជ្រាប នូវ គំនិត នៃ ព្រះ‌វិញ្ញាណ ដ្បិត ព្រះ‌វិញ្ញាណ ជួយ អង្វរ ជួស ពួក បរិសុទ្ធ ឲ្យ ត្រូវ នឹង ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ ព្រះ 28តែ យើង ដឹង ថា គ្រប់ ការ ទាំង អស់ ផ្សំ គ្នា សំរាប់ សេចក្តី ល្អដល់ ពួក អ្នក ដែល ស្រឡាញ់ ព្រះ គឺ ដល់ ពួក អ្នក ដែល ទ្រង់ ហៅ មក តាម ព្រះ‌ដំរិះ ទ្រង់ 29ដ្បិត អ្នក ណា ដែល ទ្រង់ បាន ស្គាល់ ជា មុន នោះ ទ្រង់ ក៏ តម្រូវ ទុក ជា មុន ឲ្យ បាន ត្រឡប់ ដូច ជា រូប អង្គ នៃ ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា ទ្រង់ ដើម្បី ឲ្យ ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា បាន ធ្វើ ជា បង ច្បង គេ ក្នុង ពួក បង ប្អូន ជា ច្រើន 30ឯ ពួក អ្នក ដែល ទ្រង់ បាន តម្រូវ ទុក ជា មុន នោះ ទ្រង់ ក៏ ហៅ ហើយ ពួក អ្នក ដែល ទ្រង់ បាន ហៅ នោះ ទ្រង់ ក៏ រាប់ ទុក ជា សុចរិត ហើយ ពួក អ្នក ដែល ទ្រង់ បាន រាប់ ជា សុចរិត នោះ ទ្រង់ ក៏ បាន ដំកើង ឡើង ដែរ។ 31ដូច្នេះ យើង នឹង ថ្លែង ប្រាប់ ពី សេចក្តី ទាំង នេះ ថា ដូច ម្តេច បើ សិន ជា ព្រះ កាន់ ខាង យើង តើ អ្នក ណា អាច ទាស់ នឹង យើង បាន 32ឯ ព្រះ‌អង្គ ដែល មិន បាន សំចៃ ទុក នូវ ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា ទ្រង់ បង្កើត គឺ បាន បញ្ជូន ទៅ ជំនួស យើង រាល់ គ្នា នោះ តើ មាន ទំនង អ្វី ឲ្យ ទ្រង់ មិន ប្រទាន គ្រប់ ទាំង អស់ មក យើង ជា មួយ នឹង ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា ទ្រង់ នោះ ផង 33តើ អ្នក ណា នឹង ចោទ ប្តឹង ពី ពួក រើស តាំង របស់ ព្រះ បាន ដ្បិត គឺ ជា ព្រះ ហើយ ដែល ទ្រង់ រាប់ គេ ជា សុចរិត 34តើ អ្នក ណា នឹង កាត់ ទោស គេ បាន ដ្បិត ព្រះ‌គ្រីស្ទ ទ្រង់ បាន សុគត ជំនួស គេ ហើយ តែ ដែល ថា ទ្រង់ រស់ ឡើង វិញ នោះ មាន ទំនង ជាង ទ្រង់ ក៏ គង់ នៅ ខាង ស្តាំ នៃ ព្រះ ហើយ ជា អ្នក អង្វរ ជំនួស យើង រាល់ គ្នា ដែរ 35តើ អ្នក ណា នឹង ពង្រាត់ យើង ចេញ ពី សេចក្តី ស្រឡាញ់ របស់ ផង ព្រះ‌គ្រីស្ទ បាន តើ សេចក្តី ទុក្ខ លំបាក ឬ សេចក្តី វេទនា សេចក្តី បៀត បៀន សេចក្តី អត់‌ឃ្លាន សេចក្តី អាក្រាត សេចក្តី អន្តរាយ ឬ ដាវ ឬ អី 36ដូច មាន សេចក្តី ចែង ទុក មក ថា «យើង ខ្ញុំ ត្រូវ គេ សំឡាប់ វាល់ ព្រឹក វាល់ ល្ងាច ដោយ យល់ ដល់ ទ្រង់» គេ រាប់ យើង ទុក ដូច ជា ចៀម ដែល សំរាប់ សំឡាប់ 37ទេ គឺ ក្នុង សេចក្តី ទាំង នោះ យើង ខ្ញុំ វិសេស លើស ជាង អ្នក ដែល មាន ជ័យ‌ជំនះ ទៅ ទៀត ដោយ‌សារ ព្រះ‌អង្គ ដែល ទ្រង់ ស្រឡាញ់ យើង 38ដ្បិត ខ្ញុំ ជឿ‌ជាក់ ថា ទោះ ស្លាប់ ឬ រស់ ពួក ទេវតា ឬ អំណាច អ្វី ការ អ្វី នៅ ជាន់ នេះ ឬ ទៅ មុខ ឬ ឥទ្ធិ‌ឫទ្ធិ អ្វី 39ទី មាន កំពស់ ទី ជំរៅ ឬ របស់ អ្វី ដែល កើត មក ឯ ទៀត ក្តី នោះ ពុំ អាច នឹង ពង្រាត់ យើង ចេញ ពី សេចក្តី ស្រឡាញ់ របស់ ព្រះ ដែល នៅ ក្នុង ព្រះ‌គ្រីស្ទ យេស៊ូវ ជា ព្រះ‌អម្ចាស់ នៃ យើង រាល់ គ្នា ទៅ បាន ឡើយ។


Copyright
Learn More

will be added

X\