Romans - រ៉ូម 7

1ឱ បង ប្អូន អើយ តើ អ្នក រាល់ គ្នា មិន ដឹង ទេ ឬ អី ដ្បិត ខ្ញុំ និយាយ នឹង អ្នក រាល់ គ្នា ដែល ស្គាល់ ក្រឹត្យ‌វិន័យ ហើយ ថា ក្រឹត្យ‌វិន័យ មាន អំណាច លើ មនុស្ស ដរាប ដល់ អស់ មួយ ជីវិត 2ពី ព្រោះ ស្ត្រី ណា ដែល មាន ប្តី នៅ រស់ នោះ ជាប់ នឹង ប្តី ដោយ‌សារ ក្រឹត្យ‌វិន័យ ប៉ុន្តែ បើ កាល ណា ប្តី ស្លាប់ ទៅ នោះ បាន រួច ពី ច្បាប់ របស់ ប្តី ហើយ 3ដូច្នេះ កាល ប្តី កំពុង រស់ នៅ ឡើយ បើ ស្ត្រី នោះ ទៅ យក ប្តី ១ ទៀត នោះ គេ សន្មត ហៅ ថា ជា ស្រី កំផិត តែ បើ ប្តី ស្លាប់ ទៅ នោះ នាង បាន រួច ពី ច្បាប់ នោះ ហើយ បាន ជា ទោះ បើ នាង យក ប្តី ១ ទៀត ក៏ មិន បាន ហៅ ថា ជា ស្រី កំផិត ឡើយ 4យ៉ាង ដូច្នោះ បង ប្អូន អើយ អ្នក រាល់ គ្នា ក៏ បាន ស្លាប់ ពី ខាង ឯ ក្រឹត្យ‌វិន័យ ដែរ ដោយ‌សារ រូប អង្គ នៃ ព្រះ‌គ្រីស្ទ ដើម្បី ឲ្យ អ្នក រាល់ គ្នា បាន ទៅ ជា របស់ ផង អ្នក ម្នាក់ ទៀត ដែល បាន រស់ ពី ស្លាប់ ឡើង វិញ ប្រយោជន៍ ឲ្យ យើង បាន បង្កើត ផល ថ្វាយ ព្រះ 5ដ្បិត កាល យើង នៅ ខាង សាច់ ឈាម នៅ ឡើយ នោះ សេចក្តី រំជួល របស់ អំពើ បាប ដែល កើត ដោយ នូវ ក្រឹត្យ‌វិន័យ បាន បណ្តាល ឲ្យ អស់ ទាំង អវយវៈ ក្នុង រូប‌កាយ របស់ យើង រាល់ គ្នា បង្កើត ផល ដល់ សេចក្តី ស្លាប់ 6តែ ឥឡូវ នេះ យើង បាន រួច ពី ក្រឹត្យ‌វិន័យ ហើយ ដោយ បាន ស្លាប់ ក្នុង សេចក្តី ដែល ឃុំ‌ឃាំង យើង ទុក ប្រយោជន៍ ឲ្យ យើង បាន គោរព ប្រតិ‌បត្តិ ដោយ វិញ្ញាណ ដែល បាន កែ ជា ថ្មី វិញ មិន មែន តាម តែ ន័យ ពាក្យ ពី បុរាណ នោះ ទៀត ឡើយ។ 7ដូច្នេះ យើង នឹង ថា ដូច ម្តេច តើ ក្រឹត្យ‌វិន័យ ជា តួ បាប ឬ អី ទេ មិន មែន ឡើយ ខ្ញុំ មិន បាន ទាំង ស្គាល់ បាប ផង លើក តែ ដោយ‌សារ ក្រឹត្យ‌វិន័យ ចេញ ដ្បិត បើ សិន ជា ក្រឹត្យ‌វិន័យ មិន បាន ថា «កុំ ឲ្យ លោភ» នោះ ខ្ញុំ ឥត បាន ដឹង ថា មាន សេចក្តី លោភ ផង ឡើយ 8តែ កាល អំពើ បាប បាន ឱកាស ដោយ‌សារ បញ្ញត្ត នោះ ក៏ បង្កើត គ្រប់ ទាំង សេចក្តី លោភ នៅ ក្នុង ខ្លួន ខ្ញុំ វិញ ដ្បិត ក្រៅ ពី ក្រឹត្យ‌វិន័យ អំពើ បាប បាន សាប‌សូន្យ 9តែ ពី ដើម ក្រៅ ពី ក្រឹត្យ‌វិន័យ នោះ ខ្ញុំ បាន រស់ នៅ លុះ សេចក្តី បញ្ញត្ត បាន កើត មក នោះ បាប ក៏ រស់ ឡើង ឯ ខ្ញុំ ក៏ ត្រូវ ស្លាប់ វិញ 10ហើយ ខ្ញុំ ឃើញ ថា បញ្ញត្ត នោះ ដែល សំរាប់ ឲ្យ មាន ជីវិត នោះ បាន ឲ្យ ខ្ញុំ ត្រូវ ស្លាប់ វិញ 11ដ្បិត ដែល បាប បាន ឱកាស ដោយ‌សារ សេចក្តី បញ្ញត្ត នោះ ក៏ មក បញ្ឆោត ខ្ញុំ ព្រម ទាំង សំឡាប់ ខ្ញុំ ផង ដោយ‌សារ បញ្ញត្ត នោះ ឯង 12ដូច្នេះ ក្រឹត្យ‌វិន័យ ជា បរិសុទ្ធ ទេ ហើយ សេចក្តី បញ្ញត្ត ក៏ បរិសុទ្ធ សុចរិត ល្អ ដែរ 13ចុះ សេចក្តី ល្អ នេះ បាន ប្រែ ទៅ ជា ឲ្យ ខ្ញុំ ស្លាប់ ឬ អី ទេ មិន មែន ឡើយ គឺ ជា បាប វិញ ទេ តើ ដែល នាំ ឲ្យ ខ្ញុំ ស្លាប់ ដោយ‌សារ សេចក្តី ល្អ នោះ ដើម្បី ឲ្យ បាប បាន សំដែង ចេញ មក ថា ជា បាប មែន ហើយ ឲ្យ បាប បាន ត្រឡប់ ទៅ ជា ធ្ងន់ ក្រៃ‌លែង ដោយ‌សារ សេចក្តី បញ្ញត្ត នោះ ផង។ 14ដ្បិត យើង ដឹង ថា ក្រឹត្យ‌វិន័យ ត្រូវ ខាង វិញ្ញាណ តែ ខ្ញុំ នៅ ខាង សាច់ ឈាម វិញ ដោយ បាន ត្រូវ លក់ ទៅ ក្នុង អំណាច របស់ បាប 15ពី ព្រោះ ខ្ញុំ មិន ដឹង ការ ដែល ខ្ញុំ ប្រព្រឹត្ត ទេ ដ្បិត ខ្ញុំ មិន ធ្វើ ការ ដែល ខ្ញុំ ចង់ ធ្វើ សោះ គឺ តែង តែ ប្រព្រឹត្ត ការ ដែល ខ្ញុំ ស្អប់ វិញ 16បើ សិន ជា ខ្ញុំ តែង តែ ប្រព្រឹត្ត ការ ដែល ខ្ញុំ មិន ចង់ ធ្វើ នោះ ខ្ញុំ យល់ ព្រម ថា ក្រឹត្យ‌វិន័យ ល្អ មែន 17ដូច្នេះ មិន មែន ខ្ញុំ ដែល ធ្វើ ការ នោះ ទៀត ទេ គឺ ជា បាប ទេ តើ ដែល នៅ ក្នុង ខ្លួន ខ្ញុំ វិញ 18ដ្បិត ខ្ញុំ ដឹង ថា នៅ ក្នុង ខ្លួន ខ្ញុំ គឺ ក្នុង សាច់ ឈាម ខ្ញុំ គ្មាន អ្វី ល្អ ទេ ព្រោះ ខ្ញុំ មាន ចិត្ត ចង់ ធ្វើ ល្អ ជានិច្ច ប៉ុន្តែ រក ធ្វើ មិន កើត សោះ 19ខ្ញុំ មិន ប្រព្រឹត្ត ការ ល្អ ដែល ខ្ញុំ ចង់ ធ្វើ នោះ ទេ តែ ការ អាក្រក់ ដែល ខ្ញុំ មិន ចង់ ធ្វើ នោះ បែរ ជា ខ្ញុំ ធ្វើ វិញ 20ដូច្នេះ បើ ខ្ញុំ ប្រព្រឹត្ត ការ ដែល ខ្ញុំ មិន ចង់ ធ្វើ នោះ មិន មែន ខ្ញុំ ដែល ធ្វើ ការ នោះ ទៀត ទេ គឺ ជា បាប ទេ តើ ដែល នៅ ក្នុង ខ្លួន ខ្ញុំ វិញ 21យ៉ាង នោះ ខ្ញុំ ឃើញ ច្បាប់ ១ នេះ ថា ឯ ខ្ញុំ ដែល ចង់ ប្រព្រឹត្ត តែ សេចក្តី ល្អ នោះ ចេះ តែ មាន សេចក្តី អាក្រក់ ជាប់ នៅ នឹង ខ្ញុំ ជានិច្ច 22ដ្បិត តាម ប៉ែក ខាង ក្នុង ខ្ញុំ ត្រេក‌អរ ចំពោះ ក្រឹត្យ‌វិន័យ របស់ ព្រះ 23តែ ខ្ញុំ ឃើញ មាន អំណាច ១ ទៀត ក្នុង អស់ ទាំង អវយវៈ របស់ រូប‌កាយ ខ្ញុំ ដែល ច្បាំង នឹង អំណាច នៃ គំនិត ខ្ញុំ ទាំង ចាប់ នាំ ខ្ញុំ ទៅ ជាប់ ក្រោម អំណាច អំពើ បាប ដែល នៅ ក្នុង អវយវៈ នៃ ខ្លួន ខ្ញុំ ទាំង ប៉ុន្មាន ផង 24វេទនា ណាស់ ខ្ញុំ តើ អ្នក ណា នឹង ជួយ ឲ្យ ខ្ញុំ រួច ពី តួ សេចក្តី ស្លាប់ នេះ ទៅ បាន 25អរ ព្រះ‌គុណ ដល់ ព្រះ‌អង្គ គឺ ដោយ‌សារ ព្រះ‌យេស៊ូវ គ្រីស្ទ ជា ព្រះ‌អម្ចាស់ នៃ យើង រាល់ គ្នា ដូច្នេះ ខ្លួន ខ្ញុំ គោរព ប្រតិ‌បត្តិ តាម ក្រឹត្យ‌វិន័យ របស់ ព្រះ ដោយ គំនិត ខ្ញុំ តែ ខាង សាច់ ឈាម ខ្ញុំ នោះ តាម ច្បាប់ របស់ អំពើ បាប វិញ។


Copyright
Learn More

will be added

X\