Romans - រ៉ូម 14

1ចូរ ទទួល អ្នក ណា ដែល ខ្សោយ ខាង ឯ សេចក្តី ជំនឿ ដែរ មិន មែន ឲ្យ បាន ជជែក គ្នា ពី សេចក្តី ប្រកាន់ ផ្សេងៗ ឡើយ 2ដ្បិត ម្នាក់ ជឿ ថា បរិភោគ បាន គ្រប់ មុខ ទាំង អស់ ម្នាក់ ទៀត ដែល ខ្សោយ បរិភោគ តែ បន្លែ ទេ 3កុំ ឲ្យ អ្នក ដែល បរិភោគ មើល‌ងាយ ដល់ អ្នក ដែល មិន បរិភោគ ឡើយ ក៏ កុំ ឲ្យ អ្នក ដែល មិន បរិភោគ និន្ទា ចំពោះ អ្នក ដែល បរិភោគ ដែរ ដ្បិត ព្រះ ទ្រង់ ទទួល អ្នក នោះ ដូច គ្នា 4តើ អ្នក ជា អ្វី ដែល និន្ទា បាវ បំរើ របស់ គេ អ្នក នោះ ឈរ ឬ ដួល ក្តី នោះ ស្រេច នឹង ចៅ‌ហ្វាយ ទេ តើ ហើយ គេ នឹង បាន ឈរ មែន ដ្បិត ព្រះ ទ្រង់ អាច នឹង តាំង ឲ្យ ឈរ បាន 5ម្នាក់ រាប់ ថា ថ្ងៃ ១ ល្អ ជាង ថ្ងៃ ១ ម្នាក់ ទៀត រាប់ ថា ថ្ងៃ ណា ក៏ ដូច ជា ថ្ងៃ ណា ត្រូវ ឲ្យ គ្រប់ គ្នា ជឿ ពិត ប្រាកដ ក្នុង ចិត្ត ខ្លួន 6អ្នក ណា ដែល ប្រកាន់ ថ្ងៃ ណា នោះ ក៏ មិន ប្រកាន់ ដោយ គោរព ដល់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ហើយ អ្នក ណា ដែល មិន ប្រកាន់ ថ្ងៃ ណា នោះ ក៏ មិន ប្រកាន់ ដោយ គោរព ដល់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ដែរ អ្នក ណា ដែល បរិភោគ នោះ បរិភោគ ដោយ គោរព ដល់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ដ្បិត គេ អរ ព្រះ‌គុណ ដល់ ព្រះ ហើយ អ្នក ណា ដែល មិន បរិភោគ នោះ គឺ មិន បរិភោគ ដោយ គោរព ដល់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ដែរ ក៏ អរ ព្រះ‌គុណ ដល់ ព្រះ ដូច គ្នា។ 7ដ្បិត គ្មាន អ្នក ណា ក្នុង ពួក មនុស្ស យើង ដែល រស់ សំរាប់ ខ្លួន ឯង ទេ ក៏ គ្មាន អ្នក ណា ស្លាប់ សំរាប់ ខ្លួន ឯង ដែរ 8ទោះ បើ យើង រស់ ឬ ស្លាប់ ក្តី គង់ តែ យើង ត្រូវ រស់ ឬ ស្លាប់ ថ្វាយ ព្រះ‌អម្ចាស់ វិញ ដូច្នេះ បើ រស់ ឬ ស្លាប់ ក្តី នោះ យើង ក៏ ជា របស់ ផង ព្រះ‌អម្ចាស់ ដែរ 9ដ្បិត ដោយ ហេតុ នោះ ឯង បាន ជា ព្រះ‌គ្រីស្ទ ទ្រង់ សុគត ហើយ មាន ព្រះ‌ជន្ម រស់ ឡើង វិញ គឺ ដើម្បី នឹង ធ្វើ ជា ម្ចាស់ លើ ទាំង មនុស្ស ស្លាប់ និង មនុស្ស រស់ ផង 10ដូច្នេះ ហេតុ អ្វី បាន ជា អ្នក និន្ទា ចំពោះ បង ប្អូន ខ្លួន ឬ មើល‌ងាយ ដល់ បង ប្អូន ខ្លួន ពី ព្រោះ យើង ទាំង អស់ គ្នា នឹង ត្រូវ ឈរ នៅ មុខ ទី ជំនុំ‌ជំរះ របស់ ផង ព្រះ‌គ្រីស្ទ 11ដ្បិត មាន សេចក្តី ចែង ទុក មក ថា «ព្រះ‌អម្ចាស់ ទ្រង់ ស្បថ ដោយ ព្រះ‌ជន្ម ទ្រង់ ថា ត្រូវ ឲ្យ គ្រប់ ទាំង ជង្គង់ លុត ចុះ នៅ មុខ អញ ហើយ គ្រប់ ទាំង អណ្តាត ត្រូវ សរសើរ ដល់ ព្រះ ផង» 12ដូច្នេះ យើង ទាំង អស់ គ្នា នឹង ត្រូវ រាប់ រៀប ទូល ថ្វាយ ព្រះ ពី ដំណើរ របស់ ខ្លួន យើង ជា មិន ខាន។ 13ហេតុ នោះ កុំ បី ឲ្យ យើង រាល់ គ្នា និន្ទា គ្នា ទៅ វិញ ទៅ មក ទៀត ឡើយ ស៊ូ ឲ្យ យើង គិត សំរេច ក្នុង ចិត្ត ដូច្នេះ វិញ ថា យើង មិន ធ្វើ ក្បួន ឲ្យ បង ប្អូន ជំពប់ ដួល ឬ រវាត ចិត្ត ចេញ ឡើយ 14ខ្ញុំ ដឹង ហើយ ក៏ ជឿ ពិត ដោយ នូវ ព្រះ‌អម្ចាស់‌យេស៊ូវ ថា គ្មាន អ្វី ស្មោក‌គ្រោក ដោយ ខ្លួន ឯង ទេ គឺ ស្មោក‌គ្រោក ដល់ តែ អ្នក ណា ដែល ជឿ ថា របស់ នោះ ស្មោក‌គ្រោក ប៉ុណ្ណោះ 15ប៉ុន្តែ បើ អ្នក ធ្វើ ឲ្យ បង ប្អូន អ្នក ព្រួយ ចិត្ត ដោយ ព្រោះ ម្ហូប ចំណី អ្វី នោះ អ្នក ប្រព្រឹត្ត មិន មែន ដោយ ស្រឡាញ់ ទៀត ទេ កុំ ធ្វើ ឲ្យ អ្នក ណា ដែល ព្រះ‌គ្រីស្ទ បាន សុគត ជំនួស ត្រូវ វិនាស ដោយ‌សារ ម្ហូប របស់ អ្នក ឡើយ 16ក៏ កុំ ឲ្យ គេ មាន ឱកាស នឹង និយាយ អាក្រក់ ពី ការ ល្អ របស់ អ្នក ដែរ 17ដ្បិត នគរ ព្រះ មិន សំរេច នឹង ការ ស៊ី ឬ ផឹក នោះ ទេ គឺ ស្រេច នឹង សេចក្តី សុចរិត សេចក្តី មេត្រី និង សេចក្តី អំណរ ដោយ នូវ ព្រះ‌វិញ្ញាណ បរិសុទ្ធ វិញ ទេ តើ 18ពី ព្រោះ អ្នក ណា ដែល បំរើ ព្រះ‌គ្រីស្ទ ដោយ‌សារ សេចក្តី ទាំង នោះ អ្នក នោះ ជា ទី គាប់ ព្រះ‌ហឫ‌ទ័យ ដល់ ព្រះ ហើយ ព្រម ទាំង មាន មនុស្ស រាប់ អាន ដល់ ខ្លួន ដែរ 19ហេតុ ដូច្នេះ ត្រូវ ឲ្យ យើង ដេញ តាម អស់ ទាំង សេចក្តី ដែល នាំ ឲ្យ មេត្រី គ្នា និង សេចក្តី ទាំង ប៉ុន្មាន ដែល ជួយ ស្អាង ចិត្ត គ្នា ទៅ វិញ ទៅ មក វិញ 20កុំ ឲ្យ បំផ្លាញ ការ ព្រះ ដោយ ព្រោះ តែ ម្ហូប ណា នោះ ឡើយ គ្រប់ របស់ ទាំង អស់ ឈ្មោះ ថា ស្អាត មែន តែ រមែង ជា អាក្រក់ ដល់ អ្នក ណា ដែល បរិភោគ ដោយ ប្រទាំង វិញ 21គួរ តែ កុំ ឲ្យ បរិភោគ សាច់ ឬ ស្រា ទំពាំង‌បាយ‌ជូរ ឬ អ្វី ដែល នាំ ឲ្យ បង ប្អូន អ្នក ជំពប់ ឬ រវាត ចិត្ត ឬ ធ្វើ ឲ្យ ខ្សោយ នោះ ឡើយ 22អ្នក ឯង មាន សេចក្តី ជំនឿ យ៉ាង ណា ចូរ ជឿ យ៉ាង នោះ តែ ម្នាក់ ឯង នៅ ចំពោះ ព្រះ ចុះ មាន ពរ ហើយ អ្នក ណា ដែល មិន កាត់ ទោស ខ្លួន ឯង ក្នុង ការ ដែល ខ្លួន រាប់ ថា ធ្វើ បាន 23តែ បើ អ្នក ណា បរិភោគ ទាំង សង្ស័យ នោះ មាន ទោស ហើយ ពី ព្រោះ មិន បាន បរិភោគ ដោយ សេចក្តី ជំនឿ ដ្បិត ការ ទាំង ប៉ុន្មាន ដែល ធ្វើ ដោយ ឥត មាន សេចក្តី ជំនឿ នោះ សុទ្ធ តែ ជា បាប ទាំង អស់ ហើយ។


Copyright
Learn More

will be added

X\