Romans - រ៉ូម 10

1បង ប្អូន អើយ បំណង ចិត្ត ខ្ញុំ និង សេចក្តី ដែល ខ្ញុំ អង្វរ ដល់ ព្រះ ឲ្យ សាសន៍ អ៊ីស្រា‌អែល នោះ គឺ ឲ្យ គេ បាន សង្គ្រោះ 2ដ្បិត ខ្ញុំ ធ្វើ បន្ទាល់ ពី គេ ថា គេ មាន សេចក្តី ឧស្សាហ៍ ដល់ ព្រះ ប៉ុន្តែ មិន មែន ដោយ ប្រាជ្ញាទេ 3ពី ព្រោះ គេ មិន បាន ចុះ ចូល តាម សេចក្តី សុចរិត នៃ ព្រះ ដោយ គេ រក តាំង សេចក្តី សុចរិត របស់ ខ្លួន គេ ឥត ស្គាល់ សេចក្តី សុចរិត របស់ ទ្រង់ ឡើយ 4ដ្បិត ព្រះ‌គ្រីស្ទ ជា ចុង បំផុត នៃ ក្រឹត្យ‌វិន័យ សំរាប់ ជា សេចក្តី សុចរិត ដល់ អស់ អ្នក ណា ដែល ជឿ។ 5លោក ម៉ូសេ បាន ចែង ពី សេចក្តី សុចរិត ដែល មក ដោយ‌សារ ក្រឹត្យ‌វិន័យ ថា «មនុស្ស ណា ដែល បាន ប្រព្រឹត្ត តាម សេចក្តី ទាំង នោះ នឹង រស់ នៅ ដោយ‌សារ ការ ខ្លួន ប្រព្រឹត្ត នោះ ឯង» 6តែ សេចក្តី សុចរិត ដែល មក ដោយ សេចក្តី ជំនឿ នោះ ថា ដូច្នេះ វិញ គឺ កុំ ឲ្យ គិត ក្នុង ចិត្ត ថា «តើ អ្នក ណា នឹង ឡើង ទៅ ឯ ស្ថាន‌សួគ៌» គឺ ដើម្បី នឹង នាំ ព្រះ‌គ្រីស្ទ ចុះ មក 7ឬ «តើ អ្នក ណា នឹង ចុះ ទៅ ក្នុង ជង្ហុក ធំ» គឺ ដើម្បី នឹង នាំ ព្រះ‌គ្រីស្ទ ពី ពួក ស្លាប់ ឡើង មក នោះ ឡើយ 8តែ សេចក្តី សុចរិត នោះ តើ ថា ដូច ម្តេច នោះ ថា «ព្រះ‌បន្ទូល នៅ ជិត ឯង ក៏ នៅ ក្នុង មាត់ ហើយ ក្នុង ចិត្ត ឯង ផង» នោះ គឺ ជា ព្រះ‌បន្ទូល នៃ សេចក្តី ជំនឿ ដែល យើង ខ្ញុំ កំពុង តែ ប្រកាស ប្រាប់ ថា 9បើ មាត់ អ្នក នឹង ទទួល ថ្លែង ប្រាប់ ពី ព្រះ‌អម្ចាស់‌យេស៊ូវ ហើយ អ្នក ជឿ ក្នុង ចិត្ត ថា ព្រះ បាន ប្រោស ឲ្យ ទ្រង់ រស់ ពី ស្លាប់ ឡើង វិញ នោះ អ្នក នឹង បាន សង្គ្រោះ ពិត 10ដ្បិត យើង បាន សុចរិត ដោយ មាន ចិត្ត ជឿ ហើយ ក៏ បាន សង្គ្រោះ ដោយ មាត់ ទទួល ថ្លែង ប្រាប់ 11ពី ព្រោះ គម្ពីរ ថា «អស់ អ្នក ណា ជឿ ដល់ ទ្រង់ នោះ នឹង គ្មាន ហេតុ នាំ ឲ្យ ខ្មាស ឡើយ» 12ហើយ សាសន៍ យូដា និង សាសន៍ ក្រេក មិន ខុស អំពី គ្នា ឡើយ ដ្បិត ព្រះ‌អម្ចាស់ ដដែល នៃ គ្រប់ គ្នា ទ្រង់ មាន ជា បរិបូរ សំរាប់ អស់ អ្នក ណា ដែល អំពាវ‌នាវ រក ទ្រង់ 13ហើយ គ្រប់ គ្នា គឺ អស់ អ្នក ណា ដែល អំពាវ‌នាវ ដល់ ព្រះ‌នាម ព្រះ‌អម្ចាស់ នោះ នឹង បាន សង្គ្រោះ 14ដូច្នេះ បើ គេ មិន ជឿ ធ្វើ ដូច ម្តេច ឲ្យ គេ អំពាវ‌នាវ ដល់ ព្រះ បាន ហើយ បើ គេ មិន បាន ឮ និយាយ នោះ ធ្វើ ដូច ម្តេច ឲ្យ គេ ជឿ ដល់ ព្រះ បាន ហើយ ធ្វើ ដូច ម្តេច ឲ្យ គេ ឮ និយាយ បាន បើ គ្មាន អ្នក ណា ប្រាប់ សោះ 15មួយ ទៀត ធ្វើ ដូច ម្តេច ឲ្យ មាន អ្នក ណា ប្រាប់ បាន លើក តែ មាន អ្នក ណា ចាត់ ឲ្យ គេ ទៅ ដូច ជា មាន សេចក្តី ចែង ទុក មក ថា «ជើង នៃ ពួក អ្នក ដែល ប្រកាស ប្រាប់ ដំណឹង ល្អ ពី សេចក្តី សុខ សាន្ត ហើយ ថ្លែង ប្រាប់ ពី សេចក្តី ដែល បណ្តាល ឲ្យ រីក‌រាយ ចិត្ត នោះ ល្អ ប្រពៃ យ៉ាង ណា ហ្ន៎»។ 16ប៉ុន្តែ គេ មិន បាន ស្តាប់ តាម ដំណឹង ល្អ ទាំង អស់ គ្នា ទេ ដ្បិត លោក អេសាយ មាន ប្រសាសន៍ ថា «ឱ ព្រះ‌អម្ចាស់ អើយ តើ មាន អ្នក ណា ខ្លះ បាន ជឿ សេចក្តី ដែល យើង ខ្ញុំ ប្រាប់» 17ដូច្នេះ សេចក្តី ជំនឿ កើត ឡើង ដោយ ឮ ហើយ ដែល ឮ នោះ គឺ ដោយ‌សារ ព្រះ‌បន្ទូល នៃ ព្រះ 18តែ ខ្ញុំ សួរ ថា តើ គេ មិន បាន ឮ ទេ ឬ អី បាន ឮ មែន «សំឡេង នោះ បាន ចេញ ទៅ ដល់ គ្រប់ លើ ផែន‌ដី ហើយ ពាក្យ នោះ បាន ឮ ទៅ ដល់ ចុង លោកីយ៍ បំផុត» 19ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ សួរ ទៀត ថា តើ សាសន៍ អ៊ីស្រា‌អែល មិន បាន ដឹង ទេ ឬ អី លោក ម៉ូសេ មាន ប្រសាសន៍ ជា មុន ថា «អញ នឹង បណ្តាល ឲ្យ ឯង រាល់ គ្នា មាន ចិត្ត ច្រណែន ដោយ‌សារ ពួក មនុស្ស ដែល មិន មែន ជា សាសន៍ ណា ទេ ហើយ នាំ ឲ្យ ឯង ខឹង ដោយ‌សារ សាសន៍១ ដែល ឥត ប្រាជ្ញា» 20លោក អេសាយ ក៏ មាន ចិត្ត ក្លាហាន ណាស់ និង មាន ប្រសាសន៍ ថា «ពួក អ្នក ដែល មិន ស្វែង រក អញ នោះ បាន ឃើញ អញ ហើយ អញ បាន សំដែង មក ច្បាស់ ឲ្យ ពួក អ្នក ដែល មិន សួរ រក អញ បាន ឃើញ» 21ក៏ មាន ប្រសាសន៍ ពី ដំណើរ សាសន៍ អ៊ីស្រា‌អែល ថា «អញ បាន លូក ដៃ អញ វាល់ ព្រឹក វាល់ ល្ងាច ទៅ ឯ សាសន៍១ ដែល មិន ស្តាប់ បង្គាប់ ហើយ ចេះ តែ និយាយ ទាស់ ទទឹង»។

will be added

X\