1 អ្នកស្រឡាញ់ការចេះដឹង តែងតែចូលចិត្តទទួលការទូន្មាន រីឯអ្នកដែលមិនព្រមទទួលការរិះគន់ ជាមនុស្សល្ងីល្ងើ។ 2 ព្រះអម្ចាស់គាប់ព្រះហឫទ័យនឹងមនុស្សសប្បុរស តែព្រះអង្គដាក់ទោសមនុស្សមានល្បិច។ 3 គ្មាននរណាពង្រឹងអំណាចរបស់ខ្លួន ដោយអំពើឃោរឃៅបានទេ តែមនុស្សសុចរិតនឹងមិនត្រូវរង្គើឡើយ។ 4 ភរិយាថ្លៃថ្នូរតែងតែផ្តល់កិត្តិយសអោយស្វាមី រីឯប្រពន្ធថោកទាប ប្រៀបដូចជាជំងឺមហារីកនៅក្នុងឆ្អឹងរបស់ប្តី។ 5 មនុស្សសុចរិត គិតតែពីធ្វើអ្វីដែលស្របច្បាប់រីឯមនុស្សអាក្រក់ គិតតែពីធ្វើអំពើល្មើសច្បាប់។ 6 ពាក្យសំដីរបស់មនុស្សអាក្រក់ សុទ្ធតែជាអន្ទាក់សម្លាប់គេ រីឯសំដីរបស់មនុស្សទៀងត្រង់តែងតែសង្គ្រោះគេវិញ។ 7 បើមនុស្សអាក្រក់រលំ គេគ្មាននៅសល់អ្វីឡើយ តែពូជពង្សរបស់មនុស្សសុចរិត នៅស្ថិតស្ថេរជានិច្ច។ 8 មនុស្សដែលចេះត្រិះរិះពិចារណាតែងតែមានគេសរសើរ រីឯមនុស្សមានចិត្តវៀចវេរ តែងតែមានគេមើលងាយ។ 9 រស់នៅជាមនុស្សសាមញ្ញ ហើយមានអ្នកបំរើតែម្នាក់ នោះប្រសើរជាងវាយប្ញកហ៊ឺហាតែខ្វះអង្ករច្រកឆ្នាំង។ 10 មនុស្សសុចរិត តែងតែថែទាំសត្វពាហណៈរបស់ខ្លួន រីឯមនុស្សអាក្រក់វិញ គ្មានចិត្តមេត្តាករុណាទាល់តែសោះ។ 11 អ្នកខំប្រឹងធ្វើស្រែចំការ រមែងមានអាហារបរិភោគឆ្អែត រីឯអ្នកចូលចិត្តព្រោកប្រាជ្ញ ជាមនុស្សខ្វះការពិចារណា។ 12 មនុស្សពាលតែងតែលោភចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិរបស់មនុស្សអាក្រក់ រីឯអ្វីៗដែលមនុស្សសុចរិតធ្វើ រមែងចំរើនឡើង។ 13 មនុស្សអាក្រក់ជាប់អន្ទាក់ ដោយសារតែពាក្យសំដីរបស់ខ្លួន រីឯមនុស្សសុចរិតតែងតែរួចពីទុក្ខកង្វល់។ 14 មនុស្សម្នាក់ៗរកបានសុភមង្គល ដោយសារពាក្យសំដីដូចគេរកប្រាក់បាន ដោយសារខំប្រឹងប្រែងធ្វើការដែរ។ 15 មនុស្សខ្លៅគិតស្មានថាខ្លួនប្រព្រឹត្តត្រូវ រីឯមនុស្សដែលសុខចិត្តទទួលយោបល់ពីអ្នកដទៃជាមនុស្សមានប្រាជ្ញា។ 16 មនុស្សខ្លៅឆាប់ច្រឡោតខឹង រីឯមនុស្សឆ្លាតតែងតែចេះទប់ចិត្ត។ 17 មនុស្សនិយាយការពិត រមែងធ្វើអោយមានយុត្តិធម៌ រីឯសាក្សីក្លែងក្លាយ តែងតែធ្វើអោយមានអយុត្តិធម៌។ 18 អ្នកដែលនិយាយប៉បាច់ប៉ប៉ោច តែងតែធ្វើអោយអ្នកដទៃរបួស ដូចចាក់មួយដាវ រីឯពាក្យសំដីរបស់មនុស្សមានប្រាជ្ញា ជាឱសថព្យាបាលមុខរបួស។ 19 ពាក្យពិត នៅមានតម្លៃរហូត រីឯពាក្យភូតភរស្ថិតនៅតែមួយប៉ប្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ។ 20 អ្នកដែលប៉ុនប៉ងធ្វើអំពើអាក្រក់ តែងតែលាក់ចិត្តវៀចវេរជានិច្ច រីឯអ្នកកសាងសន្តិភាពតែងតែមានអំណរ។ 21 គ្មានគ្រោះកាចណាកើតមានដល់មនុស្សសុចរិតទេ រីឯមនុស្សអាក្រក់វិញ តែងតែជួបប្រទះនឹងទុក្ខលំបាក។ 22 ព្រះអម្ចាស់ស្អប់មនុស្សកុហក តែព្រះអង្គគាប់ព្រះហប្ញទ័យនឹងមនុស្សដែលកាន់ពាក្យសច្ចៈ។ 23 មនុស្សឆ្លាត មិនលាតត្រដាងចំណេះខ្លួនទេ រីឯមនុស្សខ្លៅ ចូលចិត្តអួតអាង អំពីអវិជ្ជារបស់ខ្លួន។ 24 មនុស្សឧស្សាហ៍ នឹងក្លាយទៅជាមេគ្រប់គ្រង រីឯមនុស្សខ្ជិលច្រអូសនឹងធ្លាក់ខ្លួនជាខ្ញុំគេ។ 25 ការខ្វល់ខ្វាយ តែងតែធ្វើអោយមនុស្សបាក់កម្លាំងចិត្ត រីឯពាក្យទន់ភ្លន់តែងតែធ្វើអោយមានអំណរឡើងវិញ។ 26 មនុស្សសុចរិត តែងតែនាំមិត្តសម្លាញ់របស់ខ្លួនអោយដើរតាមមាគ៌ាល្អ រីឯកិរិយារបស់មនុស្សអាក្រក់ នាំអោយគេវង្វេងវិញ។ 27 ព្រានកំជិលគ្មានសាច់អាំងទេ ចិត្តឧស្សាហ៍ជាសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃរបស់មនុស្ស។ 28 នៅក្នុងផ្លូវសុចរិត មានជីវិត ហើយផ្លូវនេះមិននាំមនុស្សទៅរកសេចក្តីស្លាប់ឡើយ។