Matthew - ម៉ាថាយ 4

1គ្រា នោះ ព្រះ‌វិញ្ញាណ ក៏ នាំ ព្រះ‌យេស៊ូវ ទៅ ឯ ទី រហោ‌ស្ថាន ដើម្បី ឲ្យ ត្រូវ អារក្ស ល្បួង 2កាល ទ្រង់ បាន តម ៤០ ថ្ងៃ ៤០ យប់ ហើយ ក្រោយ មក ទ្រង់ ឃ្លាន 3រួច មេ ល្បួង ក៏ មក ទូល ទ្រង់ ថា បើ អ្នក ជា ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា នៃ ព្រះ មែន ចូរ បង្គាប់ ឲ្យ ថ្ម ទាំង នេះ ត្រឡប់ ជា នំបុ័ង ទៅ 4តែ ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល តប ថា មាន សេចក្តី ចែង ទុក មក ដូច្នេះ «មនុស្ស មិន មែន រស់ ដោយ‌សារ តែ នំបុ័ងប៉ុណ្ណោះ ទេ គឺ រស់ ដោយ‌សារ គ្រប់ ទាំង ព្រះ‌បន្ទូល ដែល ចេញ ពី ព្រះ‌ឱស្ឋ ព្រះ មក ដែរ»។ 5នោះ អារក្ស ក៏ នាំ ទ្រង់ ទៅ ឯ ក្រុង បរិសុទ្ធ ដាក់ លើ កំពូល ព្រះ‌វិហារ ទូល ថា 6បើ អ្នក ជា ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា នៃ ព្រះ មែន ចូរ ទំលាក់ ខ្លួន ទៅ ក្រោម ចុះ ដ្បិត មាន សេចក្តី ចែង ទុក មក ថា «ទ្រង់ នឹង បង្គាប់ ពួក ទេវតា នៃ ទ្រង់ ពី ដំណើរ អ្នក ទេវតា នឹង ទ្រ អ្នក ដោយ ដៃ ក្រែង លោ ជើង អ្នក ទង្គិច នឹង ថ្ម» 7ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ វា ថា មាន សេចក្តី ចែង ទុក ដូច្នេះ ទៀត «កុំ ឲ្យ ឯង ល្បួង ព្រះ‌អម្ចាស់ ជា ព្រះ នៃ ឯង ឡើយ»។ 8មួយ ទៀត អារក្ស បាន នាំ ទ្រង់ ទៅ លើ កំពូល ភ្នំ យ៉ាង ខ្ពស់ ក៏ បង្ហាញ អស់ ទាំង នគរ ក្នុង លោកីយ៍ និង សិរី លំអ របស់ នគរ ទាំង នោះ ថ្វាយ ទ្រង់ ទត 9រួច ទូល ថា បើ សិន ជា អ្នក ក្រាប ថ្វាយ បង្គំ ខ្ញុំ នោះ ខ្ញុំ នឹង ឲ្យ របស់ ទាំង នេះ ដល់ អ្នក 10នោះ ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល តប ថា នែ សាតាំង ចូរ ឯង ថយ ចេញ ពី អញ ទៅ ដ្បិត មាន សេចក្តី ចែង ទុក មក ថា «ឯង ត្រូវ ថ្វាយ បង្គំ ដល់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ជា ព្រះ នៃ ឯង ហើយ ត្រូវ គោរព ដល់ ទ្រង់ តែ មួយ ព្រះ‌អង្គ ប៉ុណ្ណោះ» 11ដូច្នេះ អារក្ស ក៏ ថយ ចេញ ពី ទ្រង់ ទៅ រួច មាន ពួក ទេវតា មក បំរើ ទ្រង់។ 12កាល ព្រះ‌យេស៊ូវ ឮ ថា គេ បាន បញ្ជូន យ៉ូហាន ទៅ ហើយ នោះ ទ្រង់ យាង ថយ ទៅ គង់ នៅ ឯ ស្រុក កាលី‌ឡេ វិញ 13រួច ទ្រង់ ចេញ ពី ណាសា‌រ៉ែត ទៅ គង់ នៅ ឯ ក្រុង កាពើ‌ណិម វិញ ជា ក្រុង នៅ មាត់ សមុទ្រ ត្រង់ ព្រំ ប្រទល់ ដែន ខេត្ត សាប់‌យូ‌ល៉ូន និង ណែប‌ថាលី 14ដើម្បី ឲ្យ បាន សំរេច ទំនាយ ដែល ហោរា អេសាយ បាន ទាយ ថា 15«ស្រុក សាប់‌យូ‌ល៉ូន និង ណែប‌ថាលី តាម ផ្លូវ ទៅ ឯ សមុទ្រ ខាង នាយ ទន្លេ យ័រដាន់ គឺ ជា ស្រុក កាលី‌ឡេ របស់ សាសន៍ ដទៃ 16ឯ បណ្តា‌ជន ដែល អង្គុយ ក្នុង សេចក្តី ងងឹត គេ បាន ឃើញ ពន្លឺ យ៉ាង ធំ មាន ពន្លឺ រះ ឡើង បំភ្លឺ ដល់ ពួក អ្នក ដែល អង្គុយ ក្នុង កំលុង ហើយ នឹង ម្លប់ នៃ សេចកី្ត ស្លាប់» 17តាំង ពី គ្រា នោះ មក ព្រះ‌យេស៊ូវ ក៏ ចាប់ តាំង ប្រកាស ដោយ ព្រះ‌បន្ទូល ថា ចូរ ប្រែ ចិត្ត ឡើង ដ្បិត នគរ ស្ថាន‌សួគ៌ ជិត ដល់ ហើយ។ 18កាល ព្រះ‌យេស៊ូវ ទ្រង់ កំពុង យាង តាម ឆ្នេរ សមុទ្រ កាលី‌ឡេ នោះ ក៏ ទត ឃើញ បង ប្អូន ២ នាក់ ជា អ្នក នេសាទ ត្រី គឺ ស៊ីម៉ូន ដែល ហៅ ថា ពេត្រុស និង អនទ្រេ ជា ប្អូន កំពុង តែ បង់ សំណាញ់ ក្នុង សមុទ្រ 19រួច ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ គេ ថា ចូរ មក តាម ខ្ញុំៗ នឹង តាំង អ្នក ឲ្យ ជា អ្នក នេសាទ មនុស្ស វិញ 20គេ ក៏ ទុក សំណាញ់ ចោល ទៅ តាម ទ្រង់ ភ្លាម 21លុះ យាង ហួស ពី នោះ បន្តិច ទៅ ទ្រង់ ទត ឃើញ បង ប្អូន ២ នាក់ ទៀត គឺ យ៉ាកុប ជា កូន សេបេដេ និង យ៉ូហាន ជា ប្អូន ដែល នៅ ក្នុង ទូក ជា មួយ នឹង សេបេដេ ជា ឪពុក គេ កំពុង តែ ជួស‌ជុល សំណាញ់ ហើយ ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ហៅ អ្នក ទាំង ២ នោះ មក 22គេ ក៏ លះ‌បង់ ទូក និង ឪពុក ដើរ តាម ទ្រង់ ជា មួយ រំពេច ទៅ។ 23ព្រះ‌យេស៊ូវ ទ្រង់ យាង គ្រប់ សព្វ ក្នុង ស្រុក កាលី‌ឡេ ទ្រង់ បង្រៀន ក្នុង អស់ ទាំង សាលា ប្រជុំ ក៏ ប្រកាស ដំណឹង ល្អ ពី នគរ ព្រម ទាំង ប្រោស ជំងឺ គ្រប់ មុខ និង អស់ ទាំង ជរា ពិការ ក្នុង ពួក បណ្តា‌ជន ឲ្យ ជា ផង 24ដំណឹង ពី ទ្រង់ បាន ឮ សុស‌សាយ ទួទៅ ពេញ ក្នុង ស្រុក ស៊ីរី គេ ក៏ នាំ អស់ ទាំង មនុស្ស ដែល មាន ជំងឺ‌រោគា គ្រាំ គ្រា ផ្សេងៗ ទាំង មនុស្ស អារក្ស ចូល មនុស្ស ឆ្កួត ជ្រូក និង មនុស្ស ស្លាប់ ដៃ ស្លាប់ ជើង មក ឯ ទ្រង់ ហើយ ទ្រង់ ក៏ ប្រោស ឲ្យ បាន ជា ទាំង អស់ គ្នា 25មាន មនុស្ស កក‌កុញ ជាប់ តាម ទ្រង់ គឺ ជា មនុស្ស ដែល មក ពី ស្រុក កាលី‌ឡេ ស្រុក ដេកា‌ប៉ូល ពី ក្រុង យេរូ‌សា‌ឡឹម ពី ស្រុក យូដា ហើយ ពី ខាង នាយ ទន្លេ យ័រដាន់។

will be added

X\