Matthew - ម៉ាថាយ 16

1ពួក ផារី‌ស៊ី និង ពួក សាឌូស៊ី គេ មក ល្បួង ទ្រង់ សូម ឲ្យ សំដែង ទី សំគាល់ ១ ពី លើ មេឃ ឲ្យ គេ ឃើញ 2តែ ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ឆ្លើយ ថា ដល់ ល្ងាច អ្នក រាល់ គ្នា និយាយ ថា មេឃ នឹង ល្អ ពី ព្រោះ ក្រហម 3ហើយ ដល់ ព្រឹក នោះ អ្នក រាល់ គ្នា ក៏ ថា នៅ ថ្ងៃ នេះ នឹង មាន ព្យុះ ភ្លៀង ព្រោះ មេឃ ក្រហម ស្រទំ ឱ មនុស្ស កំពុត អើយ អ្នក រាល់ គ្នា ចេះ សំគាល់ សណ្ឋាន របស់ មេឃ មែន តែ ពុំ អាច នឹង ស្គាល់ ទី សំគាល់ នៃ សម័យ នេះ បាន ទេ 4ពូជ ដំណ អាក្រក់ ហើយ កំផិត គេ ចេះ តែ រក ទី សំគាល់ តែ នឹង គ្មាន ទី សំគាល់ ណា បាន ប្រទាន មក គេ ក្រៅ ពី ទី សំគាល់ តែ មួយ នោះ ទេ គឺ ហោរា យ៉ូណាស រួច ទ្រង់ យាង ចោល គេ បាត់ ទៅ។ 5ពួក សិស្ស ឆ្លង ទៅ ឯ ត្រើយ ម្ខាង តែ គេ ភ្លេច យក នំបុ័ង ទៅ 6គ្រា នោះ ព្រះ‌យេស៊ូវ ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ថា ចូរ ឲ្យ ពិចារណា ហើយ ប្រុង ប្រយ័ត្ន ចំពោះ ដំបែ របស់ ពួក ផារី‌ស៊ី និង ពួក សាឌូស៊ី ឲ្យ មែន‌ទែន 7គេ ក៏ រិះ‌គិត គ្នា ថា ប្រហែល ជា ដោយ ព្រោះ យើង មិន បាន យក នំបុ័ង មក ទេ ដឹង 8កាល ព្រះ‌យេស៊ូវ ទ្រង់ ជ្រាប នោះ ក៏ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ថា ឱ មនុស្ស មាន ជំនឿ តិច អើយ ហេតុ អ្វី បាន ជា អ្នក រាល់ គ្នា រិះ‌គិត គ្នា អំពី ដំណើរ ដែល មិន បាន យក នំបុ័ង មក ដូច្នេះ 9តើ អ្នក រាល់ គ្នា នឹក មិន ទាន់ ឃើញ ឬ មិន ចាំ ពី នំបុ័ង ៥ និង មនុស្ស ៥ ពាន់ នាក់ ហើយ ដែល អ្នក រាល់ គ្នា ប្រមូល បាន ប៉ុន្មាន កន្ត្រក នោះ ទេ ឬ អី 10ឬ ពី នំបុ័ង ៧ និង មនុស្ស ៤ ពាន់ នាក់ ហើយ ដែល ប្រមូល បាន ប៉ុន្មាន កំប្រោង ទេ ឬ អី 11ហេតុ ដូច ម្តេច បាន ជា អ្នក រាល់ គ្នា នឹក មិន ទាន់ ឃើញ ថា មិន មែន ពី នំបុ័ង ដែល ខ្ញុំ ប្រាប់ ឲ្យ ប្រយ័ត្ន ពី ដំបែ របស់ ពួក ផារី‌ស៊ី និង ពួក សាឌូស៊ី នោះ ទេ 12នោះ ទើប គេ បាន យល់ ថា មិន មែន ពី ដំបែ នំបុ័ង ដែល ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ប្រាប់ ឲ្យ គេ ប្រយ័ត្ន ទេ គឺ ពី លទ្ធិ របស់ ពួក ផារី‌ស៊ី និង ពួក សាឌូស៊ី វិញ។ 13កាល ព្រះ‌យេស៊ូវ បាន យាង មក ដល់ ក្រវល់ ក្រុង សេសារា-ភីលីព ហើយ នោះ ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល សាក‌សួរ ពួក សិស្ស ថា តើ មនុស្ស ទាំង‌ឡាយ គេ ថា កូន មនុស្ស ជា អ្នក ណា 14ពួក សិស្ស ទូល ឆ្លើយ ថា ខ្លះ ថា ជា យ៉ូហាន-បាទីស្ទ ខ្លះ ទៀត ថា ជា អេលីយ៉ា ហើយ ខ្លះ ទៀត ថា ជា យេរេមា ឬ ហោរា ណា មួយ 15ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល សួរ ថា ចុះ ឯ អ្នក រាល់ គ្នា វិញ តើ ថា ខ្ញុំ ជា អ្នក ណា 16ស៊ីម៉ូន-ពេត្រុស ទូល ឆ្លើយ ថា ទ្រង់ ជា ព្រះ‌គ្រីស្ទ ជា ព្រះ‌រាជ‌បុត្រា នៃ ព្រះ ដ៏ មាន ព្រះ‌ជន្ម រស់ 17រួច ព្រះ‌យេស៊ូវ មាន ព្រះ‌បន្ទូល តប ថា អ្នក ស៊ីម៉ូន កូន យ៉ូណាស អើយ អ្នក មាន ពរ ដ្បិត មិន មែន ជា សាច់ ឈាម ដែល បាន សំដែង ឲ្យ អ្នក ស្គាល់ ទេ គឺ ព្រះ‌វរ‌បិតា នៃ ខ្ញុំ ដែល គង់ នៅ ស្ថាន‌សួគ៌ វិញ 18ខ្ញុំ ប្រាប់ អ្នក ថា អ្នក ឈ្មោះ ពេត្រុស ខ្ញុំ នឹង តាំង ពួក ជំនុំ ខ្ញុំ នៅ លើ ថ្មដា នេះ ហើយ ទ្វារ ស្ថាន ឃុំ ព្រលឹង មនុស្ស ស្លាប់នឹង មិន ដែល ឈ្នះ ពួក ជំនុំ ឡើយ 19ខ្ញុំ នឹង ឲ្យ កូន សោ នៃ នគរ ស្ថាន‌សួគ៌ ដល់ អ្នក បើ អ្នក នឹង ចងទុក អ្វីៗ នៅ ផែន‌ដី នោះ នឹង ត្រូវ ចង ទុក នៅ លើ ស្ថាន‌សួគ៌ ដែរ ហើយ បើ អ្នក នឹង ស្រាយ អ្វីៗ នៅ ផែន‌ដី នោះ នឹង ត្រូវ ស្រាយ នៅ ស្ថាន‌សួគ៌ ដែរ 20រួច ទ្រង់ ហាម ពួក សិស្ស មិន ឲ្យ គេ ប្រាប់ ដល់ អ្នក ណា ថា ទ្រង់ ជា ព្រះ‌គ្រីស្ទ ឡើយ។ 21តាំង ពី គ្រា នោះ មក ព្រះ‌យេស៊ូវទ្រង់ ចាប់ ផ្តើម ប្រាប់ ដល់ ពួក សិស្ស ថា ទ្រង់ ត្រូវ តែ យាង ទៅ ឯ ក្រុង យេរូ‌សា‌ឡឹម ហើយ ត្រូវ រង ទុក្ខ ជា ច្រើន នៅ ដៃ នៃ ពួក ចាស់‌ទុំ ពួក សង្គ្រាជ និង ពួក អាចារ្យ ហើយ ត្រូវ គេ ធ្វើ គុត ផង តែ ក្រោយ ៣ ថ្ងៃ មក ទ្រង់ នឹង មាន ព្រះ‌ជន្ម រស់ ឡើង វិញ 22នោះ ពេត្រុស ក៏ នាំ ទ្រង់ មក ជិត ចាប់ តាំង ទូល ចំទាស់ ថា ឱ ព្រះ‌អង្គ ម្ចាស់ អើយ សូម ទ្រង់ ប្រណី អង្គ ទ្រង់ វិញ ការ នោះ មិន ត្រូវ មក ដល់ ទ្រង់ ឡើយ 23តែ ទ្រង់ បែរ ទៅ មាន ព្រះ‌បន្ទូល នឹង គាត់ ថា សាតាំង អើយ ចូរ ថយ ទៅ ក្រោយ អញ ទៅ ឯង ជា សេចក្តី បង្អាក់ ដល់ ចិត្ត អញ ព្រោះ មិន ចេះ គិត តាម គំនិត នៃ ព្រះ សោះ គឺ គិត តាម តែ គំនិត របស់ មនុស្ស លោក វិញ 24រួច ទ្រង់ មាន ព្រះ‌បន្ទូល ទៅ ពួក សិស្ស ទាំង អស់ គ្នា ថា បើ អ្នក ណា ចង់ មក តាម ខ្ញុំ នោះ ត្រូវ ឲ្យ លះ កាត់ ចិត្ត ខ្លួន ឯង ចោល ចេញ ហើយ ផ្ទុក ឈើ ឆ្កាង ខ្លួន មក តាម ខ្ញុំ ចុះ 25ព្រោះ អ្នក ណា ដែល ចង់ ឲ្យ រួច ជីវិត នោះ នឹង បាត់ ជីវិត ទៅ តែ អ្នក ណា ដែល បាត់ ជីវិត ដោយ ព្រោះ ខ្ញុំ នោះ នឹង បាន វិញ 26ដ្បិត បើ មនុស្ស ណា នឹង បាន លោកីយ៍ ទាំង មូល តែ បាត់ ព្រលឹង ទៅ នោះ តើ មាន ប្រយោជន៍ អ្វី ដល់ អ្នក នោះ ឬ តើ មនុស្ស នឹង យក អ្វី ទៅ ដូរ ឲ្យ បាន ព្រលឹង ខ្លួន វិញ 27ព្រោះ កូន មនុស្ស នឹង មក ក្នុង សិរី‌ល្អ នៃ ព្រះ‌វរ‌បិតា ជា មួយ និង ពួក ទេវតា របស់ លោក គ្រា នោះ លោក នឹង សង ដល់ គ្រប់ គ្នា តាម ការ ដែល បាន ធ្វើ រៀង ខ្លួន 28ខ្ញុំ ប្រាប់ អ្នក រាល់ គ្នា ជា ប្រាកដ ថា ក្នុង ពួក អ្នក ដែល ឈរ នៅ ទី នេះ មាន អ្នក ខ្លះ មិន ត្រូវ ភ្លក់ សេចក្តី ស្លាប់ ទាល់ តែ បាន ឃើញ កូន មនុស្ស មក ក្នុង នគរ របស់ លោក។


Copyright
Learn More

will be added

X\