1 «នេះជាក្រឹត្យវិន័យស្តីអំពីយញ្ញបូជាលោះបាប គឺជាយញ្ញបូជាដ៏វិសុទ្ធបំផុត។ 2 ចូរចាក់ កសត្វដែលត្រូវថ្វាយជាយញ្ញបូជាលោះបាប នៅកន្លែងដែលគេចាក់កសត្វ សំរាប់ថ្វាយជាតង្វាយដុតទាំងមូល រួចប្រោះឈាមសត្វនោះទៅលើជ្រុងទាំងបួនរបស់អាសនៈ។ 3 គេថ្វាយខ្លាញ់ទាំងអស់ កន្ទុយ និង ខ្លាញ់ដែលនៅជាប់ពោះវៀន 4 ក្រលៀនទាំងពីរ និង ខ្លាញ់ដែលនៅជាប់ក្រលៀនរហូតដល់ចង្កេះ ព្រមទាំងអ្វីៗនៅជាប់នឹងថ្លើម ដែលគេផ្តាច់ចេញមកជាមួយក្រលៀន។ 5 លោកបូជាចារ្យដុតចំណែកទាំងនោះលើអាសនៈជាតង្វាយដុត នៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះអម្ចាស់។ នេះជាយញ្ញបូជាលោះបាប។ 6 ក្នុងក្រុមគ្រួសាររបស់បូជាចារ្យមានតែប្រុសៗប៉ុណ្ណោះដែលមានសិទ្ធិបរិភោគសាច់នេះ។ គេត្រូវបរិភោគសាច់នេះនៅកន្លែងដ៏សក្ការៈ ព្រោះជាតង្វាយដ៏វិសុទ្ធបំផុត។ 7 ក្រឹត្យវិន័យទាំងប៉ុន្មានស្តីអំពីយញ្ញបូជាលោះបាប ក៏ដូចក្រឹត្យវិន័យស្តីអំពីយញ្ញបូជារំដោះបាបដែរ។ សាច់របស់សត្វត្រូវបានជាចំណែករបស់បូជាចារ្យដែលធ្វើពិធីរំដោះបាប»។ 8 «ប្រសិនបើបូជាចារ្យថ្វាយតង្វាយដុតទាំងមូលរបស់នរណាម្នាក់ ស្បែកសត្វដែលគេថ្វាយ នោះត្រូវបានជាចំណែករបស់បូជាចារ្យ។ 9 តង្វាយម្សៅទាំងអស់ ទោះបីនំដែលដុតក្នុងឡ ឬដុតក្នុងពុម្ពឬនំចៀន ត្រូវបានជាចំណែករបស់បូជាចារ្យដែលធ្វើពិធីនោះ។ 10 រីឯតង្វាយម្សៅទាំងប៉ុន្មានដែលលាយជាមួយប្រេង ឬ មិនទាន់លាយក្តីត្រូវបានជាចំណែកស្មើៗគ្នា សំរាប់កូនទាំងអស់របស់អើរ៉ុន»។ 11 «នេះជាក្រឹត្យវិន័យ ស្តីអំពីយញ្ញបូជាមេត្រីភាពដែលគេថ្វាយព្រះអម្ចាស់។ 12 ប្រសិនបើនរណាម្នាក់ថ្វាយតង្វាយ សំរាប់សំដែងការអរព្រះគុណ ដត្រូវយកនំធ្វើពីម្សៅឥតមេ លាយជាមួយប្រេងនំក្រៀប លាយជាមួយប្រេង និង ធ្វើពីម្សៅម៉ដ្តលាយជាមួយប្រេង មកថ្វាយជាមួយយញ្ញបូជាសំរាប់អរព្រះគុណ។ 13 គេត្រូវយកនំបុ័ងដែលមានមេមកថ្វាយ រួមជាមួយយញ្ញបូជាមេត្រីភាពសំរាប់អរព្រះគុណដែរ។ 14 ត្រូវរំលែកនំដែលគេយកមកថ្វាយ ក្នុងមួយប្រភេទយកនំមួយៗ ទុកសំរាប់ព្រះអម្ចាស់ គឺជាចំណែករបស់បូជាចារ្យដែលធ្វើពិធីប្រោះឈាមសត្វថ្វាយជាយញ្ញបូជាមេត្រីភាព។ 15 រីឯសាច់សត្វដែលគេថ្វាយជាយញ្ញបូជាមេត្រីភាពសំរាប់អរព្រះគុណ ត្រូវតែបរិភោគអោយអស់នៅថ្ងៃនោះ គឺមិនត្រូវទុកអោយនៅសល់រហូតដល់ស្អែកឡើយ។ 16 ប្រសិនបើយញ្ញបូជាដែលគេយកមកថ្វាយជាតង្វាយលាបំណន់ ឬ ជាតង្វាយស្ម័គ្រចិត្ត ត្រូវបរិភោគសាច់ដែលថ្វាយជាយញ្ញបូជា នៅថ្ងៃនោះ ហើយសាច់នៅសល់ក៏អាចបរិភោគរហូតដល់ថ្ងៃស្អែកបានដែរ។ 17 ប៉ុន្តែ បើមានសាច់នៃយញ្ញបូជានេះនៅសល់រហូតដល់ថ្ងៃទីបី គេត្រូវតែដុតវា។ 18 នៅថ្ងៃទីបី ប្រសិនបើនរណាម្នាក់បរិភោគសាច់ដែលខ្លួនបានថ្វាយជាយញ្ញបូជាមេត្រីភាព អ្នកនោះនឹងនាំអោយខ្លួនមានទោស។ ព្រះអម្ចាស់មិនព្រមទទួលយញ្ញបូជារបស់គេទេ ព្រោះជាយញ្ញបូជាឥតបានការ ហើយជាសាច់សៅហ្មង។ 19 ប្រសិនបើសាច់នោះទៅប៉ះនឹងវត្ថុមិនបរិសុទ្ធ មិនត្រូវបរិភោគវាឡើយ គឺត្រូវតែដុតចោល។ មានតែអ្នកបរិសុទ្ធប៉ុណ្ណោះទើបអាចបរិភោគសាច់នៃយញ្ញបូជាបាន។ 20 ប្រសិនបើនរណាម្នាក់មិនបរិសុទ្ធ ហើយបរិភោគសាច់នៃយញ្ញបូជាមេត្រីភាពដែលគេថ្វាយព្រះអម្ចាស់ ត្រូវតែបណ្តេញអ្នកនោះចេញពីកុលសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លួន។ 21 រីឯអ្នកដែលប៉ះពាល់់វត្ថុមិនបរិសុទ្ធ មនុស្សមិនបរិសុទ្ធ ឬ សត្វមិនបរិសុទ្ធឬអ្វីៗមិនបរិសុទ្ធ គួរស្អប់ខ្ពើមរួចបរិភោគសាច់របស់យញ្ញបូជាមេត្រីភាពដែលគេថ្វាយព្រះអម្ចាស់ ក៏ត្រូវតែបណ្តេញចេញពីកុលសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លួនដែរ»។ 22 ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់លោកម៉ូសេថា៖ 23 «ចូរប្រាប់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដូចតទៅ : "អ្នករាល់គ្នាមិនត្រូវបរិភោគខ្លាញ់គោខ្លាញ់ចៀម ឬ ខ្លាញ់ពពែជាដាច់ខាត។ 24 រីឯខ្លាញ់របស់សត្វដែលងាប់ដោយជំងឺ ឬ ដោយសត្វព្រៃហែកសម្លាប់ នោះអ្នករាល់គ្នាអាចយកទៅធ្វើអ្វីក៏បានតែមិនត្រូវបរិភោគឡើយ។ 25 ប្រសិនបើនរណាបរិភោគខ្លាញ់សត្វ ដែលគេបានថ្វាយជាយញ្ញបូជាចំពោះព្រះអម្ចាស់ ត្រូវបណ្តេញអ្នកនោះចេញពីកុលសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លួន។ 26 ទោះបីអ្នករាល់គ្នាទៅរស់នៅទីណាក្តី មិនត្រូវបរិភោគឈាមរបស់សត្វចតុបាទឬសត្វស្លាបឡើយ។ 27 អ្នកណាបរិភោគឈាមអ្នកនោះនឹងត្រូវបណ្តេញចេញពីកុលសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លួន"»។ 28 ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់លោកម៉ូសេថា៖ 29 «ចូរប្រាប់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដូចតទៅ :"ប្រសិនបើនរណាម្នាក់ថ្វាយយញ្ញបូជាមេត្រីភាព គេត្រូវយកចំណែករបស់ព្រះអម្ចាស់ថ្វាយព្រះអង្គ។ 30 គេត្រូវយកតង្វាយដុតដែលជាចំណែករបស់ព្រះអម្ចាស់ មកថ្វាយព្រះអង្គដោយផ្ទាល់ដៃ គឺមានខ្លាញ់ និង សាច់ទ្រូងដែលត្រូវលើកថ្វាយព្រះអង្គ។ 31 បូជាចារ្យដុតខ្លាញ់នៅលើអាសនៈ រីឯសាច់ទ្រូងត្រូវបានទៅលោកអើរ៉ុន និង កូនៗរបស់គាត់។ 32 ត្រូវរំលែកភ្លៅស្តាំរបស់សត្វដែលអ្នករាល់គ្នាថ្វាយជាយញ្ញបូជាមេត្រីភាពនោះជូនទៅបូជាចារ្យផងដែរ។ 33 ភ្លៅស្តាំនេះត្រូវបានជាចំណែករបស់បូជាចារ្យណាដែលថ្វាយខ្លាញ់ និង ឈាមនៅលើអាសនៈ។ 34 យើងនឹងយកសាច់ទ្រូងដែលគេលើកថ្វាយ និង ភ្លៅដែលគេរំលែកពីយញ្ញបូជាមេត្រីភាពរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលប្រគល់អោយបូជាចារ្យអើរ៉ុន និង កូនចៅរបស់គាត់។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលត្រូវប្រគល់ចំណែកទាំងនេះជូនបូជាចារ្យ រហូតតរៀងទៅ។ 35 នេះជាចំណែកនៃយញ្ញបូជា ដែលត្រូវបានទៅលោកអើរ៉ុន និង កូនចៅរបស់គាត់ ចាប់ពីថ្ងៃដែលពួកគេបានទទួលការតែងតាំងជាបូជាចារ្យបំរើព្រះអម្ចាស់។ 36 ព្រះអម្ចាស់បង្គាប់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលអោយប្រគល់ចំណែកទាំងនេះដល់ពួកគេ ចាប់តាំងពី ថ្ងៃដែលពួកគេបានទទួលការចាក់ប្រេងតែងតាំងជាបូជាចារ្យ។ នេះជាច្បាប់ដែលត្រូវតែអនុវត្តតាមគ្រប់ជំនាន់តរៀងទៅ ឥតប្រែប្រួលបានឡើយ»។ 37 នេះជាក្រឹត្យវិន័យទាំងប៉ុន្មានស្តីអំពីតង្វាយដុតទាំងមូល តង្វាយម្សៅយញ្ញបូជារំដោះបាប យញ្ញបូជាលោះបាបយញ្ញបូជាសំរាប់តែងតាំងបូជាចារ្យ និង យញ្ញបូជាមេត្រីភាព។ 38 ព្រះអម្ចាស់ប្រគល់ក្រឹត្យវិន័យទាំងនេះមកលោកម៉ូសេនៅភ្នំស៊ីណៃ នាថ្ងៃដែលព្រះអង្គបង្គាប់អោយជនជាតិអ៊ីស្រាអែលយកតង្វាយមកថ្វាយព្រះអង្គ នៅវាលរហោស្ថានស៊ីណៃ។
