1 ថ្ងៃមួយ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់លោកយ៉ូណាស ជាកូនរបស់លោកអមីថាយ ថា៖ 2 «ចូរក្រោកឡើង ធ្វើដំណើរទៅក្រុងនីនីវេមហានគរ ជាបន្ទាន់ ហើយប្រកាសប្រាប់អ្នកក្រុងនោះថា អំពើអាក្រក់របស់ពួកគេល្បីរន្ទឺរហូតមកដល់យើង»។ 3 លោកយ៉ូណាសក៏ក្រោកឡើង គេចខ្លួនទៅក្រុងតើស៊ីស ឆ្ងាយពីព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះអម្ចាស់។ លោកទៅដល់ក្រុងយ៉ុបប៉េ ហើយរកឃើញសំពៅមួយដែលហៀបនឹងចេញដំណើរ ទៅក្រុងតើស៊ីសលោកក៏បង់ថ្លៃធ្វើដំណើរ រួចចុះសំពៅទៅជាមួយអ្នកឯទៀតៗធ្វើដំណើរទៅក្រុងតើស៊ីស ឆ្ងាយពីព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះអម្ចាស់។ 4 ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់បានបញ្ជាអោយខ្យល់បក់បោកយ៉ាងខ្លាំងមកលើសមុទ្រ បង្កើតជាព្យុះបណ្ដាលអោយសំពៅស្ទើរតែនឹងបែកបាក់។ 5 អ្នកសំពៅភ័យខ្លាចណាស់ ម្នាក់ៗបន់ព្រះរបស់ពួកគេរៀងៗខ្លួន ហើយគេបោះបរិក្ខារផ្សេងៗដែលមាននៅក្នុងសំពៅចោលទៅក្នុងសមុទ្រ ដើម្បីអោយសំពៅស្រាល។ រីឯលោកយ៉ូណាសវិញ លោកចុះទៅសំរាន្តលង់លក់នៅបាតសំពៅ។ 6 ពេលនោះនាយសំពៅមករកលោកសួរថា៖ «ម្តេចក៏លោកសំរាន្តលក់ដូច្នេះ? សូមក្រោកឡើងទូលអង្វរព្រះរបស់លោកទៅ ក្រែងលោព្រះអង្គអាណិតអាសូរជួយពួកយើងអោយរួចផុតពីសេចក្តីវិនាស »។ 7 ពួកអ្នកសំពៅនិយាយគ្នាថា៖ «មក៍! យើងនាំគ្នាចាប់ឆ្នោត ដើម្បីអោយដឹងថាតើនរណាជាអ្នកបង្កអន្តរាយដល់ពួកយើងដូច្នេះ?»។ ពួកគេក៏នាំគ្នាចាប់ឆ្នោតហើយប៉ះចំលើលោកយ៉ូណាស។ 8 ពួកគេសួរលោកយ៉ូណាសថា៖ «លោកជាអ្នកបង្កអន្តរាយដល់ពួកយើង សូមប្រាប់យើងមើល៍ថាតើលោកធ្វើអ្វី? លោកមកពីណា? ស្រុកលោកនៅឯណា? លោកជាជនជាតិអ្វី?»។ 9 លោកយ៉ូណាសឆ្លើយទៅពួកគេថា៖ «ខ្ញុំជាជនជាតិហេប្រឺខ្ញុំគោរពថ្វាយបង្គំព្រះអម្ចាស់ជាព្រះដែលគង់នៅស្ថានបរមសុខ ព្រះអង្គបានបង្កើតសមុទ្រ និង ដីគោក»។ 10 លោកយ៉ូណាសក៏តំណាលរឿងរបស់លោក អោយពួកគេស្តាប់។ កាលពួកអ្នកសំពៅជ្រាបថាលោកបានរត់គេចអោយឆ្ងាយពីព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះអម្ចាស់ដូច្នេះ គេភ័យខ្លាចជាខ្លាំងហើយសួរលោកថា៖«ម្តេចក៏លោកធ្វើដូច្នេះ? 11 តើយើងត្រូវធ្វើយ៉ាងណាចំពោះលោក ដើម្បីអោយសមុទ្របានស្ងប់ឡើងវិញ?»។ 12 លោកយ៉ូណាសឆ្លើយថា៖ «សូមលើកខ្ញុំបោះទៅក្នុងសមុទ្រទៅ ទើបសមុទ្រស្ងប់ដ្បិតខ្ញុំដឹងថាព្រោះតែខ្ញុំហ្នឹងហើយ បានជាមានខ្យល់ព្យុះដ៏ខ្លាំងយ៉ាងនេះ»។ 13 ពួកអ្នកសំពៅនាំគ្នាខំប្រឹងចែវតំរង់ទៅរកច្រាំងតែទៅមិនរួចសោះ ព្រោះខ្យល់ព្យុះបក់បោកមកកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ។ 14 ពេលនោះ ពួកគេនាំគ្នាអង្វរព្រះអម្ចាស់ថា៖ «ឱព្រះអម្ចាស់អើយ យើងខ្ញុំមិនចង់ស្លាប់រួមជាមួយបុរសនេះទេ! សូមព្រះអង្គកុំប្រកាន់ទោសយើងខ្ញុំ ចំពោះការប្រហារជីវិតអ្នកដែលមិនបានធ្វើអ្វីខុសនឹងយើងខ្ញុំនេះឡើយ។ ព្រះអម្ចាស់អើយ ព្រះអង្គសំរេចដូច្នេះ ស្របតាមព្រះហប្ញទ័យរបស់ព្រះអង្គ!»។ 15 បន្ទាប់មកពួកគេលើកលោកយ៉ូណាស បោះទៅក្នុងសមុទ្រសមុទ្រក៏ស្ងប់ឈឹងភ្លាម។ 16 អ្នកទាំងនោះកោតស្ញប់ស្ញែងព្រះអម្ចាស់យ៉ាងខ្លាំង ពួកគេនាំគ្នាថ្វាយយញ្ញបូជាចំពោះព្រះអម្ចាស់ ព្រមទាំងបន់ស្រន់ទៀតផង។
